'ఆపరేషన్ ఆనింద్య'

    ఏడంతుస్తుల మేడ ఇది.. అని పాడు కోవచ్చు  మా అపార్ట్మెంటు చూస్తే. దాసరి గారి సినిమా పాటలోలా  వడ్డించిన విస్తరి మాత్రం కాదు లెండి. ఎంత చెట్టుకి అంత గాలి అన్నట్టు ఏ కమ్యూనిటీలో ఉండే విషయాలు, ప్రత్యేకతలూ , కష్టాలూ    వాటికే ఉంటాయి. 'సీత కష్టాలు సీతవి.. పీత కష్టాలు పీతవి అని ఊరికే అన్నారా? ఇప్పుడు ఏం అంత కష్టం వచ్చింది , ఇంత నిట్టూరుస్తోంది ఈవిడ అనుకుంటున్నారా?  కష్టాలు అని కాదు కానీ కొన్ని విషయాలు బాగా తెలిసాయి సుమండీ. 

     మా ఫ్లాట్ ఏడో  అంతస్తులో ఉంది అయినా దోమలు వస్తాయి,  వచ్చే కాలంలో.. ఒక్కో అంతస్తు ఎత్తు కనీసం పది అడుగులు వేసుకున్నా నా చిటికెన వెలి గోరు కన్నా చిన్నవైన రెక్కలున్న ఈ మచ్చర రాజాలు అంత ఎత్తు ఎగిరి ఎలా వస్తాయబ్బా? అని మొదట్లో నేను చాలా ఆశ్చర్యపోయాను.. తరవాత మా పక్క వాళ్ళు చెప్పారు.. లిఫ్ట్ లో దూరి వచ్చేస్తాయి. కేవలం ఎగిరే రానక్కరలేదు అని,  అవి చాలా తెలివైనవి అని.. అవి తెలివైనవి అయినా కాకపోయినా వాటిని చాలా నిశితంగా గమనించి ఈ విషయం కనిపెట్టిన వాళ్ళు మాత్రం చాలా తెలివైనవారు అని ఒప్పుకోవాలి కదా. అయితేనేం.. పావురాలూ, కాకులే కాదు దోమలు కూడా ఏడో అంతస్తుకి వచ్చేస్తాయి అని తెలిసిపోయింది నాకు.. ఇది పెరిగిన నా జువాలజీ పరిజ్ఞానం అన్నమాట.

      'కింద అంతస్తులలో ఉంటే శబ్దం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది, పైకి వెళితే ప్రశాంతతే... ప్రశాంతత.  అరిచి గీ పెట్టినా మీకు శబ్దం వినిపించదు ' అని అందరూ అంటే నిజమే కాబోలు అనుకున్నాను.. కానీ కింద స్విమ్మింగ్ పూల్ లో పిల్లలు వేసే కేకలూ, రోడ్డు మీద నడిచే వాహనాల శబ్దాలు, మా కాంపౌండ్ లోనేకాక, బయట రోడ్ మీద నడుస్తున్న మనుషుల మాటలూ అన్ని సలక్షణంగా , అచ్చంగా మా ఇంట్లోనే జరుతున్నట్టు వినిపిస్తాయి. దీనిని బట్టి నా కర్ధం అయింది ఏమిటంటే 'ధ్వని' చాలా శక్తివంతమైనది, అది కూడా దోమలలాగానే ఎంత ఎత్తు కైనా  వెళ్తుంది అని.  ఇది నా ఫిజిక్స్ లెసన్ మరి..  ఇంకా బోటనీ, కెమిస్ట్రీ, ఎకనామిక్స్ ఇలాంటివీ నేర్చుకున్నాను కానీ బొత్తిగా ఏదో చెప్తానని మొదలు పెట్టి ఎక్కడికో వెళ్ళిపోవడం బావుండదు కదా అందుకని పాయింటుకి వచ్చేస్తాను.

           సూర్యభగవానుడు పొద్దున్నే తన ప్రతాపాన్ని చూపడానికి శాంపిల్ గా  చిన్న సంతకం పెడుతున్నవేళ.. గాలి ఉన్నానా,  లేనా?  అని మెల్లిగా కదలలేక కదులుతున్న వేళ.. ఓ ఉదయాన్న, ఓ అంత మంచిది కాని ముహూర్తాన ( కరక్టే.. సంధ్యారాగం చంద్ర హారతి పడుతున్నవేళ.. అనే శ్రీ వారికి ప్రేమలేఖ పాట  స్టైలే, మీకు తెలిసిపోయింది) నా వంటశాల ( మరీ నర్తనశాల లా ఉందా? అదే కిచెన్ అనేసుకుందాం, తేలిగ్గా ఉంటుంది) లో ఒక సొరుగు సగం తెరిచి ఉంది.. 'రాత్రి మర్చిపోయానేమో' అనుకుని మూసేద్దామని వెళితే కింద మెత్తగా తరిగినట్టున్న రంగురంగుల పొట్టు లాంటి పదార్ధం.. ఆ సొరుగులో నేను  తోమిన ప్లాస్టిక్ డబ్బాలు పెట్టుకుంటాను.. బార్లా తెరిచి చూస్తే ఇంకేముంది? నా విదేశీ ప్లాస్టిక్ డబ్బాలు ( టప్పర్ వేర్) ఓ రెండింటిని చెరో మూల ఎవరో అతి చాక చక్యంగా గీరేసి , తినేసిన గుర్తులు.. ఆ కార్యక్రమానికి సాక్ష్యంగా వాటి కి ఉన్న చిన్న చిన్న చిల్లులు.. నా గుండె గుభేలంది. ఇంట్లో బొద్దింక ఉంటేనే నాకు చిరాకు అలాంటిది ఎలకా? అని తలచుకుంటేనే నా పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి. ఇంక అక్కడనించీ నాకు వచ్చిన అనుమానాలు ఇన్నీ అన్నీ కావు.

   ఇంట్లో చేరిందా? లేక ఊరికే వస్తూ పోతూ ఉందా? ఒక వేళ  ఇంట్లో ఉంటే ఎక్కడ ఉంది? వస్తూ పోతూ ఉంటె ఎక్కడనించి వస్తోంది? ఎప్పుడు వస్తోంది? ఎలా కనిపెట్టడం? కనిపెట్టినా ఎలా తరమడం? చంపడం మంచిది కాదు కదా? ఇలా రకరకాల చొ.ప్ర లు ( చొప్పదంటు ప్రశ్నలు  అన్నమాట)  నా మెదడులో  వెంట వెంటనే పుట్టుకొచ్చాయి.
     అంతలో కిచెన్ లోనే గిన్నెలు కడుగుతున్న మా నాగమ్మ 'ఇది ఇంకేమీ కాదు .. ఎలిక  పనే.. 'అని తేల్చేసింది.. అంతేకాక 'ఫ్రిజ్ లో కూర్చుంటుంది చల్లగా ఉంటుంది కదా' అని ఒక బాంబు  పేల్చింది.. " అయ్యా బాబోయ్! ఫ్రిజ్ లోనా.. యాక్.. ఇంకా నయం.. బట్టల బీరువాలో అన్నావు కాదు అని పైకి మేకపోతు గాభీర్యం ప్రదర్శిస్తూ గబా గబా నాగమ్మ చూడకుండా ఫ్రిజ్ ఆంతా చూసేసాను. 'ఫ్రిజ్ లో అది ఉండవచ్చు అన్న ఆలోచనకే నాకు  కడుపులో తిప్పినట్టయింది.. ఉండడానికి చాన్స్ లేకపోయినా సరే..  అయినా నాగమ్మ  చూసేసింది.. 

"ఇక్కడకాదు, వెనకాల ఉన్న గొట్టం లో.. అక్కడ వెచ్చగా ఉంటుంది కదా" అంది తాపీగా.'

"మరి ఇప్పుడు చల్లగా ఉంటుంది అని ఫ్రిజ్ లో అన్నావు "అన్నాను.. ' వెనక అంటే ,  ఇది ఫ్రిజ్ దే కాదా' అంది తను . 'ఓహో.అదా తల్లీ. రక్షించావు.. అని ఊపిరి తీసుకున్నాను.
ఒక క్షణం ఆడ షెర్లాక్ హోంస్ లా మొహం పెట్టి 

"ఒక పని చెయ్యండి.. ఒక టమాట తరిగి అక్కడక్కడా పెట్టండి, అలాగే ఉల్లిపాయా. అది ఇవే తినేది. ఒక వేళ తినేస్తే అది ఉంది అని తెలిసిపోతుంది, అప్పుడు మందు తెచ్చి వెయ్యండి "అని చెప్పింది. చాలా చిదంబర రహస్యాన్ని విప్పి నా చేతిలో పెట్టినట్టు.

"అర్రే నిజంగానా? అసలు ఎలకలు ఇంత  హెల్త్ కాన్షస్ అని కానీ, టమాటాలు తింటాయని కానీ నాకు అసలు తెలీదు ఇప్పటివరకు.. ఆక్షణాన మా నాగమ్మ నా కళ్ళకి చాల పెద్ద మేధావిలా, యానిమల్ న్యూట్రి షనిస్ట్  లా  కనిపించింది అంటే మీరు నమ్మాలి.  ఎలకల తిండి అలవాట్లు కూడా అంత  బాగా తెలుసుకోవడమంటే మరి మాటలా? 

  ఇలా ఎందుకన్నానంటే  మా చిన్నప్పుడు మా తాతగారింట్లో ఎలకలని పట్టుకోవడానికి ఎర పెట్టి ,  బోను అమర్చేవారు, ఎర కోసం మసాలావడ , బజ్జీ  లాంటి నూనె వస్తువు పెట్టేవారు. ఎలకకి ఒక వడ తేవడం కోసం వెళ్లి పది రూపాయల వడలు తినేసి వచ్చేవారు మా కజిన్స్. ఆ వడలూ, బజ్జీల కోసమే రోజూ ఇంట్లో ఎలకలు తిరగాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకునేవారు కూడా. అలాంటిది ఇప్పుడు టమాటాలు తింటున్నాయా? సైజ్ జీరో వాటికీ కావాలేమో.. ఆ ప్రభావమే అయి ఉండవచ్చు. అనుకున్నాను.
ఏమైనా నా పని సులువైంది కదా అని సంతోషించి ఆ రోజు సాయంత్రం ఎప్పుడవుతుందా ?అని ఎదురు చూసాను.. 

     ఒక టొమేటో, ఒక ఉల్లిపాయ  చక్కగా గుండ్రంగా,  చక్రాల్లా తరిగి ( ఇది నాగమ్మ చెప్పలేదు కానీ నా కళా నైపుణ్యం  మరి) సిద్ధంగా పెట్టేసుకుని  మా ఇంట్లో ఐదారు చోట్ల పెట్టేసాను. ఆ రాత్రి మా ఇల్లంతా సలాడ్ బౌల్  లా కనిపించింది నాకు.  .రాత్రంతా ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా? ఎలక  టొమేటో తింటుందా? ఉల్లిపాయ తింటుందా ? రెండూ తింటుందా? అసలు తినదా? వస్తుందా,  రాదా? ఇలా. ఇండియా మేచ్ గెలుస్తుందా, లేదా ? అన్నంత టెన్షన్..మర్నాడు నిద్ర  లేవగానే నేను, మా అబ్బాయి  మొదట చూసినది ఎన్ని ముక్కలు  ఉన్నాయి? అని.. రెండు చోట్ల  టొమేటో  ముక్కలు మాయం.. 'పెద్ద రాజ పుత్ర రహస్యం తెలిసిపోయినట్టు సంతోషించాం'. 

'నేను చెప్పలేదూ !   టమాతానే   అది తినేది 'అని అని నాగమ్మ గర్వంగా తలెగరేసింది.. 

'నిజమే నీకు భలే తెలుసు 'అని మెచ్చుకుని.. 'తింటోంది సరే.. ఇప్పుడు దానిని బయటకు పంపేదేలా? అసలు ఇంట్లో ఉందా? లేక రాత్రి పూట వస్తోందా?' అని  అడిగాను అనుమానంగా..

'ఏమో మరి, మందు పెట్టి చూడండి లేదంటే బోను కొనుక్కుని  రండి , కింద ఫ్లోర్  లో నేను పని చేసే వారింట్లో ఉంది, కావాలంటే అడగండి, నేను చెప్పానని చెప్పకండి అంది కూడా.. ' అలా అని తేలిగ్గా నవ్వేసి చీపురు తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది టొమేటో ముక్కలు తుడవడానికి.

'పద్మవ్యూహంలోకి వెళ్ళడం మాత్రం వచ్చి, వెనక్కి తెలియని అభిమన్యుడిలా తయారయింది నా పరిస్తితి. సరే. దిగాకా తప్పాడు కదా. ఎలాగైనా దీని అంతు చూడాల్సిందే.  ఈ పనికి ' ఆపరేషన్ అనింద్య'  అని పేరు పెట్టుకున్నాం.

     రాత్రి పూట వచ్చి వెళుతోంది అనుకుంటే  ఆ దారులన్నీ  మూసేస్తే?  అని మా అబ్బాయి సలహా ఇచ్చాడు . అన్ని తలుపులూ, కిటికీలూ వేసే ఉంటాయి, ఇంక అప్పుడు మొదలైంది మా రంద్రాన్వేషణ.. అలా వెతగ్గా వెతగ్గా కిచేన్లోనే చిమ్నీ పైపు బయటకు వెళ్ళే దగ్గర కొంత ఖాళీ ఉంది కదా,  అని మా పాదరసపు బుర్రలకి తట్టడమేమిటి? రెండు అట్ట ముక్కలు తెచ్చి  వాటికి అడ్డుపెట్టేయడమేమిటి? ఒక వేళ మా విజిటర్ చాలా బలవంతుడై, అట్టముక్కలని తోసేస్తే?    అని దానికి అడ్డంగా చిన్న పూల కుండీని  అందనంత ఎత్తులో పెట్టేయడమేమిటి అన్నీ క్షణాల్లో చేసేసాం. ఇంటిని ఇనప్పెట్టె చేసేసాం అని 'హై  ఫైవ్' లు ఇచ్చేసుకున్నాం.

       ఇప్పుడు మొదలయింది.. మా అసలు కధ. ఎలకల మందు కొనుక్కొచ్చాను నేను.. దాన్ని, దాని పక్కనే టొమేటో ముక్కలనీ పెట్టడం, అవి ఏవైనా  తింటున్నాయా? లేదా అని రోజూ చూడడం ఇదే మా దినచర్య అయింది ఆ తరవాతి నాలుగు రోజులూ..  అన్ని గదుల్లోవీ  తినడం లేదు, ఫలానా చోటవి మాత్రమే అని చెప్పుకోవడం, ఆ చుట్టుపక్కల ఏమైనా జాడలు కనపడతాయేమో  అని వెతకడం .. ఒకటే  హడావుడి . మందు ఎక్కడ పెట్టామో, ఆ వివరాలు   పేపర్ లో కూడా రాసుకునేదాన్ని మర్చిపోతానేమో అని.. ఈ ప్రహసనం పుణ్యామా అని మా మంచం కింద టొమేటో ముక్కలూ , టీ .వీ షెల్ఫ్ కింద ఎలక మందు బిళ్లల ముక్కలూ ఇలా నానా గందరగోళం.

      ఇక ఇది పని కాదని మా ఇంటి పక్కన ఉన్న మార్కెట్ కి వెళ్లి ఎలకల బోను కూడా కొన్నాం. అదేమిటో? ఇరవై ఒకటో శతాబ్దంలో ఎలకల బోను షేప్  కూడా మారిపోయింది.. ఒక పాత డబ్బా రేకుతో జానెడు ఉంది అది చూస్తే.. నా చిన్నప్పటి బోను తాలుకా పోలికలు ఎక్కడా లేవు.. కొత్త ట్రెండ్ ఏమో మరి. మిస్ మార్పెల్,  హిర్క్యూల్ పోయిరో లని రోజూ తలుచుకుని భూత అద్దం  లేని డిటెక్టివ్ లా  ఇంట్లో ప్రతీ  అంగుళం శోధించాను ఆ నాలుగు రోజులూ,,
ఆరో రోజున  జరిగింది అద్భుతం.. ఎక్కడ ముక్కలు అక్కడే.. నేను గుర్తు కోసం గీసుకున్న సున్నాలలోనే పదిలంగా ఉన్నాయి. ఎర్రగా, నోరూరేలా వేయించి బోను లో తగిలించిన ఫ్రెంచ్ ఫ్రై ముక్క కూడా అలాగే ఉంది.మండుటెండలో పన్నీరు చిలకరించినట్టు ఫీలయ్యి పోయాను.

నాగమ్మ మళ్ళీ రంగ ప్రవేశం చేసి.. 'ఇంక తినడం లేదు ఎక్కడో చచ్చిపోయింది 'అంది మళ్ళీ.. నీళ్ళు ఎక్కడా ఉంచద్దు అన్నారు కదా.. ఆ జాగ్రత్త పడ్డాం కదా, ఏమైపోయిన్దబ్బా  అనుకున్నాను.. తరవాత రెండు రోజులూ కూడా ఏమీ జరగలేదు.. తినడమూ లేదు.. ఇంట్లో ఉన్న జాడా లేదు .. మరి ఏమైనట్టు? అని మళ్ళీ అనుమానం..

 

'ఎక్కడికో బయటకు పోయి చచ్చి పోయి ఉంటుంది? 'అంది నాగమ్మ. 'నిజమే  !ఇంట్లో పొతే వాసన రాదా ?అనుకున్నాను, మళ్ళీ నా డిటెక్టివ్ టోపీ పెట్టుకుంటూ.

    అతి ముందు జాగ్రత్తగా మరొక రెండు రోజులు ఫ్రెంచ్ ఫ్రైసూ, టొమేటో ముక్కలూ ఇల్లంతా పెడుతూనే ఉన్నాం. అవి అంగుళం   కూడా కదలనందుకు ఆనందపడుతూ అమ్మయ్యా ! అనుకున్నాం..  ఇంక ఇంటిలోనూ లేదు, రావడమూ లేదు అని నిర్నయించేసుకున్నాం . అయితే దాదాపు వారం రోజులు నాకు మనశ్శాంతినీ,      నిద్రనీ దూరం చేసి, మా ఇల్లంతా సలాడ్ పందిరి చేసి, సందడి చేసిన ఆనింద్యుడు అలా గప్ చుప్ గా మాయమవడం మాత్రం ఒకింత నిరాశనే కలిగించింది మాకు. 'దొంగ దొరకని కారణాన", 'తగినంత రుజువు లేని కారణాన' 'ఆపరేషన్ ఆనింద్య'  ని సక్సెస్ ఫుల్లీ క్లోజేడ్ అని రాసేసుకున్నాం.   నిజంగానే 'ఆపరేషన్ సక్సెస్ ,, పేషంట్ డెడ్' అని నమ్మేసి  మరీ ....

           

ముత్యాల సరాలు: 1. అణువూ . అణువున .......

      మనసులోని భావాలని, మనలోని ఆలోచనలనీ, మదిలోని అనుభూతులనీ అందంగా, క్లుప్తంగా, వినసొంపుగా, సునిశితంగా చెప్పే సాధనాలే  పాటలు. అది సాంప్రదాయ బద్దంగా స్వరపరిచిన సంగీతమే అయినా, లలితంగా మనసుని మీటే లలితగీతమైనా, నిత్యజీవనంలో ముఖ్యభాగమైన సినిమా గీతమైనా, గంభీరంగా  ధ్వనించే గజల్ అయినా... పేరు వేరే కానీ ప్రయోజనం ఒకటే. జనరంజనమే.. పాటకి కొత్తా పాతా  లేవు. నిన్నటిది నేటికి పాత పాట అయితే,,నేటిది రేపటికి. కానీ పాటల్లో మంచి పాటలు మాత్రం తప్పకుండా ఉంటాయి. విన్నది విన్నట్టుగా మరచిపోకుండా మన పెదవుల మీద నాట్యమాడితే  అది మంచి పాట, మన జ్ఞాపకాలలో కొన్నాళ్ళు కదలాడితే అది గొప్ప పాట. మన జీవితాలలో ఒక భాగమైపోతే మాత్రం ఖచ్చితంగా అది అధ్బుతమైన పాట. ఇన్నేళ్ళ మన చలన చిత్ర పరిశ్రమ ప్రయాణంలో అలాంటి ఆణిముత్యాల లాంటి పాటలెన్నో. అందులోంచి కొన్ని ఏరి, కూర్చి ఒక ముత్యాల సరాన్ని  చెయ్యాలనేదే ఈ ప్రయత్నం. 

   దైవ చింతన పలురకాలు.. అలాగే దైవ ప్రార్ధన కూడా. చాలా సందర్భాలలో దైవ ప్రార్ధన తన కోసమో, తన వారి క్షేమం కోసమో, లేక ఏదైనా కోరిక తీర్చమనో ఉంటుంది. నిజ జీవితంలోలాగానే సినిమాలలోనూ. కష్టం వచ్చినప్పుడు దేవుడిని తలుచుకోవదమూ, నాకిదిస్తే నీ కిది చేయిస్తానని భగవంతుడికి ఆశ పెట్టడమూ మనుషులందరూ మామూలుగా చేసే పనే. ఇలాంటి మనస్తత్వాన్నీ, సంధర్భాలనీ ప్రతిబింబిస్తూ దేవుడిని వేడుకునే పాటలు మన చిత్రాలలో చాలానే వచ్చాయి. ఇంకా ఆవేశం ఎక్కువైతే 'ఇలా ఎందుకు చేసావ్   ?  అసలు ఉన్నావా?.లేవా?" అంటూ నిలదీసే పాటలూ ఉన్నాయి. 

      ఐతే ఇక్కడ మనం చెప్పుకోబోయే పాట చాలా విలక్షణమైనది.జ్ఞానపీఠ్  అవార్డ్ గ్రహీత డా.  సి. నారాయణ రెడ్డి గారు రాసిన ఎన్నో  మంచి పాటలలోని ఈ ఆణిముత్యం చాలా సందర్భోచితంగానూ, పాత్రల మనస్సులకీ, మనస్తత్వాలకీ అద్దం పట్టేది గానూ ఉండడం ఒక గొప్ప విషయం. ప్రముఖ సంగీత దర్శకుడు శ్రీ. అశ్వద్ధామ గారు స్వరపరచిన ఈ పాట 1972 లో విడుదలైన "మానవుడు-దానవుడు" చిత్రంలోది. కరుణ రసాత్మకంగా సాగే ఈ పాటను   శ్రీ. బాలూ గారు దీనిని కర్ణపేయంగా ఆలపించారు, తెరమీద శ్రీ. శోభన్ బాబు, శ్రీమతి శారద తదితరులు కనిపిస్తారు. 

    సృష్టిలో ప్రతీ అణువులోనూ నిండి వున్న దేవుడిని ( పేరేదైనా సరే.. ఆ భగవత్స్వరూపాన్ని) , కనుల వెలుగువై కరుణించ రమ్మని పిలిచే ప్రార్ధన. ఒక శాంతియుతమైన ఆశ్రమ వాతావరణంలో పెరిగిన మనుషుల మనస్తత్వాలు ఎంత ఉన్నతంగా ఉంటాయో, నిస్వార్ధంగా ఏం కోరుకుంటాయో చూపించే పాట. మానవత్వాన్ని పరిమళింపచేసే సుగుణాలు తప్ప  వారికి లేకపోయినా సరే, మామూలు ప్రాపంచిక సుఖాలేవీ వారు కోరుకోకపోవడమే విశేషం. 

    మొదటి చరణంలో మనుషులలో ఒకరిని ఒకరు నాశనం చేసుకునే ఈర్ష్యా, విషంలా కురిపించే ద్వేషమూ రాజ్యమేలుతున్న రోజుల్లో నిప్పు లాంటిదైనా  సరే నిజాన్ని తెలిపి, చల్లని అమృతపు జల్లులు కురిపించే మంచి మనుషుల అమృత గుణాన్ని  మా కందించమని కోరిక. మంచిమనసూ, అది కలవారి సుగుణాలూ మాకందిస్తే మేము కూడా ఈ ఈర్ష్యా ద్వేశాలని తప్పించుకుని మంచివారుగా మెలుగుతామని భావన. సినిమా పేరుకు తగ్గట్టుగా మనుషుల్లోనే మానవులూ, దానవులూ ఉన్నారని చెప్పకనే చెప్పడం. తోటిమనిషిని కరిచే దానవులున్న వేళలోనే,  ఆ నేలలోనే మంచితనపు సుధారసాలు కురిపించే మానవులూ ఉంటారని, వారిలాగే మేము ఉండేలా వరమివ్వమనీ.. కోరిక. చాలా సాధారణమైన మాటలతో గొప్పగా ధ్వనించే సాహిత్యం.

     రెండవ చరణంలో త్యాగనిరతిని ప్రసాదించమని కోరిక. దానికి ఉదాహరణగా స్వతంత్ర సమరంలో తమ ప్రాణాలకు లెక్క చేయక, తమ భావి తరాల వారు స్వతంత్ర ఫలాలను  అనుభవించడానికి తమ అసువులు తృణప్రాయంగా త్యజించిన వారి సేవాగుణం అందించమని ప్రార్దిస్తారు. ఏ పని చేయాలన్నా, 'దీనివల్ల  నాకేం లాభం'? అనుకుంటూ ఉంటూ ఏ పనీ చెయ్యలేము, లాభాపేక్ష వల్ల స్వార్ధమూ, సంకుచిత తత్వమూ అలవడతాయి. మన దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రాణాలు వదిలిన మహనీయులెవ్వరూ ఒక్కసారి కూడా 'నాకేమిటి?" అన్న ప్రశ్న వేసుకోలేదు కనకనే తోటివారి స్వేచ్చకి కారణమయ్యారు. అలాంటి గొప్ప గుణం మా కందిచవయ్యా అని భగవంతుడిని ఆర్తితో కోరుకుంటారు.

   ప్రేమా, త్యాగమూ తరవాత మానవతా విలువల్లో ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసినది సేవాగుణం. సేవా, సాధనా మనుషులని సన్మార్గంలో నడుపుతాయి. నిస్వార్ధమైన సేవాభావం అరుదుగా కనిపించే లక్షణం. ముఖ్యంగా వ్యాధి పీడితులకీ, బాధలలో కూరుకుపోయిన రోగులకీ, అవసరార్దులకీ, చేతనైనంత సేవ చెయ్యడం అనే మానవ సేవ ని మించిన మాధవ సేవ లేదు.. అలాంటి లక్షణం అయినా సేవాగుణం మాకందిచ రావా  అని దేవుడిని మనస్పూర్తిగా వేడుకుంటారు మూడో చరణంలో. 

     మనసుని కదిలించే సాహిత్యం, భావం, కరిగించే సంగీతం, కమ్మని గానం, కమనీయమైన అభినయం వెరసి ఈ పాట ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయే గీతరాజం. ఈ పాటలో ప్రస్తావించిన సుగుణాలలో కొన్నైనా అలవరచుకోగలిగితే  ఆ మనిషి జన్మ ధన్యం అనిపించే పాట. చాలా గొప్పపాట .
        ముఖ్యంగా ఈ రోజు ఈ పాత గురించి ప్రస్తావించడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన కారణం కూడా ఉంది. ఎప్పుడూ ఇతరుల మంచిని కోరుకుంటూ,  వారికి  తనకు వీలైన సాయాన్ని  అందించాలని తపనపడుతూ, మంచితనానికీ, స్నేహానికీ, శాంతానికీ మారుపేరుగా  గత ఇరవై ఏళ్లుగా నాకు జీవిత  సహచరునిగానే  కాక, ఒక మంచి స్నేహితుడిగా,  తోడుగా, మార్గదర్శకుడిగా వెన్నంటి నిలిచి, నడుస్తున్న మా వారు   శ్రీనివాస్ కి అత్యంత ఇష్టమైన తెలుగు సినిమా పాట ఇది, ఈ రోజు తన పుట్టినరోజు కనక నాకు అత్యంత ఇష్టమైన రోజు ఇది. అందుకే ఇది కేవలం తనకోసం రాసిన టపా.
                      పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు శీను.. ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు మనం మరెన్నో జరుపుకోవాలి..

Have a great day..... 

వచ్చిన భాష.. రాని భాష..?

వచ్చిన భాష ఏది? రాని భాష అంటే ఏమిటి? ఈ విషయం నాకు అర్ధం కావడం లేదు ఈ మధ్యన. కన్ప్యూసింగ్ గా ఉంది కదూ.నాకు తెలిసిన  భాషలో అర్ధం అయ్యేలా చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తాను. మనం చాలా సార్లు ఈ ప్రశ్నని ఎదుర్కొంటూ ఉంటాము, చాలా సార్లు అప్లికేషన్ లలో కూడా రాయవలసి ఉంటుంది కూడానూ. అందుకని దీని సంగతి తెలుసుకుంటే మంచిది కదా, అని అనిపించి ఇలా ఇది రాసేస్తున్నానన్నమాట. 

        

          మన  తెలుగువారికి తెలుగు వచ్చిన భాష అనుకుందామా,  అంటే ఈ మధ్యన అది నిజంలా అనిపించడం లేదు. 'వాచ్ చేస్తున్నారా?', బాత్ తీసుకున్నారా? ఒకసారి డ్రాప్ ఇన్ అవ్వండి మీరు,   మా ఇంటికి.. చాలా పుల్ డౌన్ చేసారు రీసెంట్ గా  ఇలాంటివన్నీ వింటుంటే.. ఇవి తెలుగు వాక్యా లేనా?  అనిపిస్తోంది , , నిజం.. సినిమాలలో సంభాషణాలు కూడా ఇలాంటివే రాస్తున్నారు కూడాను.
చిన్నప్పుడు మా నాన్నగారు అనేవారు. ఈ మధ్యన అందరూ ఇంగ్లీష్ మీడియం పిల్లలు.. వీళ్ళకి పాపం ఇంగ్లీష్ పూర్, హిందీ నిల్, తెలుగు వీక్ అని.. నిజంగానే అలా కనిపిస్తోంది.. . పైన చెప్పిన లాంటి తెలుగూ ఇంగ్లీషూ కాని మరికొన్ని వాక్యాలు చూడండి.

• నేను అలాంటి నకరాలు అస్సలు స్టాండ్ చెయ్యలేను ( I can't stand such antics అని అర్ధం చెప్పుకోవచ్చేమో)
• నేను విండో ప్లేస్ కోసం చాల పర్టికులర్ 
• నాకు చైల్డ్ హుడ్ నించీ మేన్గో లంటే లైకింగ్ ఎక్కువ
• నేను రోజూ ఆఫీస్ కి వెళ్ళడానికి బస్ తీసుకుంటావా? ఇలాంటివన్నమాట. 

ఇవి తెలుగు వాక్యాల్లా కనిపించే పూర్తిగా తెలుగు కాని వాక్యాలు.. 

ఇప్పుడు ఇంకోరకం చూద్దాం.

• I went by bus. car means very costly. why unnecessary burden therefore - ఐ వెంట్ బై బస్. కార్ మీన్స్ వెరీ కాస్త లీ.   వై.. అన్ నేసేసరీ బర్డెన్ దేర్ఫోర్.. ( అంటే.. కార్ ఐతే ఎక్కువ ఖరీదు అవుతుంగి కదా అని బస్ లో వెళ్లాను.. అనవసరమైన భారం ఎందుకు అని కాబోలు)
• Morning, morning big fight in my house between mrs. and me. మార్నింగ్ మార్నింగ్ బిగ్ ఫైట్ ఇన్ మై హౌస్ బిట్వీన్ మిసెస్ అండ్ మీ.. ( పొద్దున్నే మా ఇంట్లో నాకు మా ఆవిడకీ పెద్ద గొడవ) 
• The street gundas damaged all the property.. what else work they have? ది స్ట్రీట్ గుండాస్ డేమేజేడ్ ఆల్ ది ప్రాపర్టీ ..  వాట్ ఎల్స్ వర్క్ దీ హావ్? ( ఇంకేం పని ఉంది వారికి అనే అర్ధం)
• We have kept the god during the ganesh navaratri. We will leave him on fifth day. వి హేవ్ కెప్ట్ ది గాడ్ డ్యూరింగ్ గణేష్ నవరాత్రి.. వి విల్ లీవ్ హిం ఆన్ ఫిఫ్త్ డే. ( వినాయకుడిని పెట్టాము, ఐదో రోజున విసర్జిస్తాము/నిమజ్జనం చేస్తాము)
• Now where he is? నౌ వేర్ హీ ఇస్ ( అబీ కహా హాయ్ వో? అన్నమాట) 

ఇలాంటివి.. ఇవి ఇంగ్లీష్ లా కనిపించే ఇంగ్లీష్ కాని వాక్యాలు.. 

వీటిల్లో మన మాతృభాష ప్రభావం ఎంత ఉంటుందో చూస్తే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది..  ఎంత అలవోకగా, సునాయాసంగా మనం ఇలాంటివి మన రోజు వారీ పనులలో వాడేస్తూ ఉంటామో. ఎవరో విదేశీయులు వీటిని అర్ధం చేసుకోలేక కష్టపడినప్పుడు మనకర్ధం అవుతుంది.. విదేశీయులంటే గుర్తు వచ్చింది.. ఆ మధ్య మా అమెరికన్  కొలీగ్ ఒకా విడ  ఇక్కడకి వచ్చినప్పుడు టాక్సీ ఎక్కింది.. వాళ్ళిద్దరికీ మధ్యన సంభాషణ ఇలా జరిగిందిట. ఇలా విదేశీయులు వచ్చినప్పుడు కావేరీకో, కాటేజీ ఎంపోరియం లకో, బట్టలకైతే ఫాబ్ ఇండియా కీ తీసుకెళ్లడం టాక్సీ వాళ్ళకీ అలవాటే.. 

అక్కడ ఇంకో డ్రైవర్ కనపడితే ' బ్రదర్ ఎలా ఉన్నావు? అని అడిగాడుట ఇతను కన్నడం లో..
ఆవిడ బ్రదర్ అన్న మాట విని.. ఆతను మీ బ్రదరా? అని అడిగిందిట..
దానికి మన డ్రైవర్.. నాట్ ఓన్. కజిన్ బ్రదర్.. అన్నాడుట.. ఆవిడకి అర్ధం కాలేదు.. ఓన్ బ్రదర్ అంటే? అందిట.  ఇతనికి అంతకంటే చెప్పడానికి రాలేదు. మెల్లిగా తన పిన్ని కొడుకు అని చెప్పాడుట..
వాళ్ళ మదర్ కి వంట్లో అసలు బాగాలేదు.. అందుకే పలకరించాను అని చెప్పడానికి.. హిస్ మదర్ సీరియస్ అన్నాడుట.
దానికావిడ సీరియస్ అబౌట్ వాట్ అంది.. అది అతనికి అర్ధం కాలేదు.. హాస్పటల్, కేన్సర్ ఇలాంటి పొడి మాటలతో ఆవిడకి కొంచం అర్ధం అయ్యేట్ల చెప్పాడు.
ప్లీజ్ డోన్ట్ మిస్టేక్ మీ.. ఐ నో.. లిటిల్ లిటిల్ ఇంగ్లీష్ అన్నాడుట.. ఆవిడ మర్నాడు మా అందరికీ చెప్పి నవ్వి, అతని ఉత్సాహాన్నీ, అర్ధం అయ్యేలా మాట్లాడాలన్న సంకల్పాన్నీ ఎంతో  మెచ్చుకుంది..ఇక్కడ ఆతను మాట్లాడినవన్నీ అందరూ రోజువారీగా మాట్లాడేవే.. 'ప్లీజ్ డోంట్ మిస్టేక్ మీ' తో సహా.. :)
కొన్ని మాటలు వాడగా వాడగా రైటయిపోతాయి..  మనుగడ లోకి వచ్చేస్తాయి.. ముందు లేకపోయినా.. ఉదా; prepone, updation, googled ఇలాంటివి.. 

భాష గురించి మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాకా T.V.. . వాళ్ళగురించి మాట్లాడకుండా ఎలా? మొన్నెప్పుడో ఒక వంటల ప్రోగ్రాం లో బామ్మ వంట, తాతమ్మ వంట అంటూ ఒక విభాగంలో అక్కరలేని ఓవర్ ఆక్షన్ చేస్తున్న యాంకరమ్మ ఒకావిడ ని అడిగింది.. బామ్మా, ( అక్కడ వంట చేస్తున్నావిడకి గట్టిగా మాట్లాడితే అరవై ఏళ్ళు ఉండకపోయినా సరే మాటకి ముందో బామ్మా, వెనకో బామ్మా చేర్చి  మాట్లాడుతూ ఉంటారు ఈ పిల్లలు) మీ కెందరు  పిల్లలు? ఎక్కడుంటారు? అని అడిగింది
దానికి .. ఇద్దరు కొడుకులూ,, ఒక కూతురు.. అన్నారావిడ .
వాళ్ళంతా ఎక్కడ ఉంటారు? మీ దగ్గరేనా? ఈవిడ ప్రశ్న
దానికా పెద్దావిడ..కొడుకులు హైదరాబాదో అని  ఏదో చెప్పి .. వాళ్ళింట్లో వాళ్ళు.. మా ఇంట్లో మేము.. ఉన్నాము.. అవసరమైనప్పుడు మేము వెళ్తాము, వాళ్ళు వస్తారు అన్నారు..
అంతేనా? హ హ హ.... ఇండివిడ్యువాలిటీ అన్నమాట.. డిపెండబుల్ కాదు అన్నమాట మీరూ, తాతగారూ.. అని అక్కర్లేని వెర్రి నవ్వుతూ  అంది ఆ అమ్మాయి...
ఆ అమ్మాయికి dependents కీ, dependable కీ తేడా  తెలీదా? ఒక వేళ కార్యక్రమం  చక్కగా చెయ్యాలనే ఆత్రం తో పొరపాటున అన్నా తరవాత ఎడిటింగ్ సమయంలోనైనా గమనించరా? అనుకున్నాను.
ఇలాంటివే.. గార్నీష్ కి, కంఫర్ట్ గా చేస్తారా? రిలాక్సా? రియల్ ఆ? లాంటివి..ఇతర కార్యక్రామాలో ఇంకా బోలెడన్ని ఇలాంటివే. 

ఇలాంటి రకరకాలు చూసాకా నాకు వచ్చిన సందేహం ఇదన్నమాట.. మనకి వచ్చిన భాష ఏది? రాని భాష ఏది? అన్నీ వచ్చీ రాని భాషలేనా? వస్తూ వస్తూ ఉన్న భాషలేనా? రాకుండానే వచ్చాయి అనుకున్న భాషలా అని.. మా అబ్బాయేమో.. గుడ్ మా. హైబ్రిడ్ లేన్గ్వేజేస్ అంటున్నాడు మరి.. మీరేమంటారు? ఇలాంటి ఉదాహరణలు మీ దగ్గర కూడా ఉంటే నాతొ పాటు అందరికీ చెప్పేయండి. ఓ పని అయిపోతుంది..

P.S: ఇది ఇప్పుడు వినబడుతున్న భాషా వ్యవహారాన్ని చూసి రాసినదే కానీ ఎవరినీ ఉద్దేసించి కాదు.
     

భూదేవి కొక్క గంట...

          వేల దేశాలలో, లక్షల కొలదిగా ఉన్న ఊర్లలో కోట్లాదిమంది ప్రజలని, వారి భారాన్నీ మోస్తున్న భూదేవి కి ఏడాదికి ఒక్క గంట మనవంతు కృతజ్ఞత ప్రకటించడం, ధన్యవాదాలు చెప్పడమే ఈ ఎర్త్ అవర్ అని నా అభిప్రాయం. అది  అమలుపరచడం అంత కష్టమా? కానిపనా? ఏమో మరి.
       మా అపార్ట్మెంట్  లో ఉన్న 144 ఇళ్ళల్లో ఉన్న కొంతమంది ఉత్సాహవంతులం ఈ భూమి గంటను  మనందరం తప్పకుండా పాటించాలి అని నిశ్చయిన్చేసుకున్నం . అంతే కాదు,  మంచి మాట అందరికీ చెప్తే మంచిది కదా అని ఒకరంటే సరే అంటే సరే అనుకున్నాం. ఉన్న ఎనిమిది అంతస్తులనీ మాలో మేము సమానంగా పంచుకుని అందరికీ వీలయితే పర్సనల్ గా లేకపోతె ఇంటర్ కాం ద్వారానూ చెప్పి, దీనికి మనవంతు సహాయం చెయ్యాలని మా సంకల్పం. మాలో ఒకరు తయారు చేసి తెచ్చిన నోటీసులు అన్ని లిఫ్టు లలోనూ, నోటీసు బోర్డు లలోనూ  పెట్టాము. ( ఒక వైపు రాసిన కాగితాలే వాడాము సుమండీ). అపార్ట్మెంట్ యాహూ గ్రూప్ లో మెసేజ్ లు పంపించాం. ఇంక మిగిలింది వీలైనంత మందికి చెప్పడం.

         మొదట నేను ఫోన్ చేసిన ఒక ఫ్లాట్ ఆతను.. 'తప్పకుండా చేద్దాం అండీ, మనం ఇలాంటివన్నీ చాలా శ్రద్దగా పాటించాలి. గుర్తు చేసినందుకు మీకు థాంక్ యూ.. అన్నారు. నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. మన ప్రయత్నాన్ని మెచ్చుకోవడమే కాదు, వారు అందులో పాలు పంచుకుంటాము అన్నందుకు.
       తరవాత ఇంకొకాయన 'మనందరం ఒక గంట ఆపేస్తే ఎలక్ట్రిసిటీ ఉత్పత్తి పెరిగిపోతుందా?' అని వ్యంగ్యంగా అడిగారు. దానికి నాకు కొంత కోపం వచ్చిన మాట నిజం.. పెరగక పోయినా కనీసం మిగులుతుంది కదా అని ఫోన్ పెట్టేసాను.
         మరికొందరు మెచ్చుకున్నారు. కొందరేమో.. "మేడం మాకూ తెలుసు దీని గురించి.. మేమూ బాధ్యతా గల పౌరులమే.. మీరు  పని కట్టుకుని గుర్తుచేసెంత శ్రమ తీసుకోక్కరలేదు" అన్నారు. నాకు ఏమనాలో తెలియలేదు. "ఇలా మేమందరం ఒక గ్రూప్, ఈ మెసేజ్ అందరికీ చెప్పాలని మా ప్రయత్నం. మీరు మాలాగే ఆలోచిస్తున్నందుకు సంతోషం" అని చెప్పాను.
            మా గ్రూప్ లో మిగతావారికి కూడా ఇలాంటి అనేక రకాలైన అనుభవాలు ఎదురయ్యాయి. "గవర్నమెంట్ ఎలాగూ పవర్ కట్ విధిస్తోంది, అప్పుడు ఎన్నో గంటలు ఇస్తున్నాం, ఇప్పుడు కొత్తగా మళ్ళీ ఇవ్వక్కర్లేదు" అని కొందరంటే, "నాలుగేళ్ళకొకసారి వస్తుంది, క్రికెట్ మాచ్ చూడక్కరలేదా?" అని కొందరు అన్నారుట. ఇలా ఒక అరగంట ప్రయతించి వీలున్నంత వరకూ చెప్పాం. తరవాత ఇంకా ఎవరి ఇష్టం వాళ్ళది అని వదిలేసాం. మొత్తానికి 75 % ఇళ్ళల్లో పాటించారని తృప్తి పడ్డాం.
        ఏ విషయం మీదైనా భిన్నాభిప్రాయాలు ఉండడం సహజం. ఉండాలి కూడా. కానీ ఇలాంటి వాటిల్లో కాదేమో. ప్రపంచమంతా కేవలం సంవత్సరానికి ఒక్క గంట కరంట్ వినియోగం మానేస్తే ( కనీసం వీలైనంత వరకూ తగ్గిస్తే) జరిగే మేలు మనందరికీ తెలుసు. అలాంటప్పుడు అది పాటిస్తే మనకి వచ్చే పెద్ద నష్టం ఏమంటుంది?

         ఇది మనకి ప్రత్యక్షం గా ఇప్పటికిప్పుడు కనిపించే మేలు కాకపోవచ్చు. కానీ దీర్ఘకాలంలో ఇలాంటి వెన్నో మనం క్రమం తప్పకుండాపాటించ డాన్ని  బట్టే మన మనుగడా, జీవిత విధానం ఆధారపడి ఉంటుంది అనేది కాదనలేని సత్యం. మన చేతిలో డబ్బు ఉండవచ్చు, కానీ కొనడానికి వనరులు లేకపోతే ఏం లాభం? వనరులు ఉన్నప్పుడు వివేకంగా వాడుకోకపోతే తరవాత ఎవరిని ఏమీ అనలేము. అది కోట్లకి పడగలెత్తి నెలకి లక్షల రూపాయల విధ్యుత్ కాల్చే కోటీశ్వరులైనా, కామన్ మాన్ అయినా సరే.. ఇది అందరూ పాటించవలసిన సూత్రం. నడుచుకోవలసిన మార్గం. లేకపోతే మన తరవాత తరం వారు కార్ల బదులు ఎడ్ల బళ్ళూ, జటకాలూ కొనుక్కోవాలి. తప్పదు.