నా మనసు పలికే....

2012-01-11T23:29:00.000+05:30

ఉన్నతమైన ఆలోచన.. ఆచరణ. సమాజోన్నతే ధ్యేయం..

నూతన సంవత్సరం మీ అందరికీ శుభ ప్రదంగానూ, సంతోష దాయకంగానూ ప్రారంభమైంది అని ఆశిస్తూ మీ అందరికీ నూతన సంవత్సర మరియు సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు. గడచినా ఏ సంవత్సరమైనా ఒకేలా ఉండదు.. కానీ వచ్చే ప్రతీ కొత్త సంవత్సరమూ కొత్త ఆశలకీ, ఆనందాలకీ, అనుభూతులకి ప్రతీకగానే దాదాపు ఒకేలా మొదలవుతుంది. కొత్తకున్న మహత్యం అది.. ఆశకున్నబలం అది..

వెళ్ళిపోయిన సంవత్సరం లో రోజూ చేసే పనులు తప్ప కొత్తగా ఏమి చేసాము? అనుకుంటే నాకేమీ కనబడదు. పొద్దున్న నిద్ర లేస్తే, మనకంటే ముందు పరిగెత్తే కాలమూ, దానితో పాటు గడియారమూ, వరసా, వావీ, విసుగూ, విరామమూ లేకుండా ఒకదానితర్వాత ఒకటిగా వచ్చిపడే పనులూ, ఉరుకులూ, పరుగులూ..నిట్టూర్పులూ, కోపాలూ, విసుగులూ,చిరాకులూ .. మధ్యమధ్యలో విహారాలూ, విందులూ.. నవ్వులూ, చుట్టాలూ, అచ్చమైన ఉగాది పచ్చడిలాంటి అనుభవమే.. జీవితమంటేనే షడ్రుచుల సమ్మేళనం కదా మరి!! మనకంటూ మనం ఎంత చేసుకున్న మన పనుల వల్ల మరెవరికైనా చిన్న మేలు జరిగినా సరే ఆ తృప్తి ఎంతో వేరు అని నాకనిపిస్తుంది. అలాంటి వారిగురించి చెప్పాలనే ఈ టపా.

రమేష్ స్వామి

ఆర్ధిక రేఖ కి దిగువన ఉన్న పద్దేనిమిది ఏళ్ళు నిండిన పిల్లలని తీసుకొచ్చిఒక చోట చేర్చి వాళ్ళ కి ఆసక్తి ఉన్న వృత్తి విద్యలలో 75 రోజుల పాటు ఉచితంగా శిక్షణ ను ఇవ్వడమే కాకుండా, వారికి ఉద్యోగాలిప్పించి వారి కాళ్ళ మీద వారు నిలబడేలా వాళ్ళందరికీ సహాయం చేసే ఒక గొప్ప సంస్థ 'ఉన్నతి'. పేరెంత గొప్పదో, ఆదర్శం కూడా అంత గొప్పది.. ఆచరణ కూడా అంతే.. "చిన్న పిల్లలకి, వయసు మళ్ళిన వారికీ తగినంత సేవ చెయ్యడానికి చాలా సంస్థలు ఉన్నాయి, సరి అయిన సమయంలో చదువుకోక, చదువుకునే వీలు లేక, తగిన ఆధారం లేక తిరుగుతున్న ఈ యువతీ యువకులకి చేయూత నిస్తే, వాళ్ళతో పాటు వారి కుటుంబం కూడా బాగుపడుతుంది కదా" అన్న ఒక ఆలోచన ఈ సంస్థ పుట్టుకకి కారణం అంటారు సంస్థ ఫౌండర్ మెంబర్ శ్రీ రమేష్ స్వామి.సరి అయిన దారి దొరకకపోతే దారి తప్పే వయసు అది.. అందుకే వారికి ఈ సహాయం ఎంతో అవసరం అంటారు ఆయన.

బెంగుళూరు లోని అల్సూర్ లో ప్రారంభమైన ఎస్. జీ. బి. ఎస్ ట్రస్ట్ కి అనుబంధ సంస్థగా 'ఉన్నతి'ని బెంగుళూర్ లోని సదానంద నగర్ లో ప్రారంభించారు. ఎస్. జీ బి ఎస్ ట్రస్ట్ చాల రకాలైన కార్యక్రమాలని నిర్వహిస్తుంది. అందులో చాలా ప్రముఖమైనది ప్రతీసంవత్సరమూ గోకులాష్టమి కి జరిగే 'ఉత్సవ్' అనే కర్నాటక సంగీత కార్యక్రమం.గతంలో అల్సూర్ లో జరిగినా, 'ఉన్నతి' ప్రారంభమైన నాటినించీ ఈ కార్యక్రమం 'ఉన్నతి'ఆవరణలోనే జరుగుతోంది. పదిహేను రోజుల పాటు సాగే ఈ కార్యక్రమంలో పెద్ద పెద్ద విద్వాంసులందరూ పాడతారు.. చాలా చాలా బావుంటుంది..ఉచిత ప్రవేశం..చాలా తక్కువ ధరకి భోజనం, సాయంత్రం టిఫిన్ కూడా దొరుకుతాయి. ఈ ఏ.సి హాల్ ని కుర్చీలతో కలిపి మరీ చాలా తక్కువ ధరకి అద్దెకి ఇస్తారు ప్రైవేట్ ఫంక్షన్స్ కి..

ప్రతీ బేచ్ లోనూ దాదాపు 100 మందికి పైన తీసుకుంటారు. తొమ్మిది వొకేషనల్ కోర్స్ లలో నూ, ఇంగ్లీష్ మాట్లాడడం లోనూ ట్రైనింగ్ ఇస్తారు. అందరికీ టిఫిన్లూ, భోజనమూ, లోకల్ వారైతే బస్ పాస్, లేకపోతె హాస్టల్ వసతీ ఏర్పాటు చేస్తారు. ట్రైనింగ్ అయిన తర్వాత ప్లేస్మెంట్ ఇంటర్వ్యూ లు ఏర్పాటు చేసి ఉద్యోగాలు ఇప్పిస్తారు. Retail sales, field sales, guest care (hotels), guest care (offices), industrial tailoring, Industrial painting, data entry (for BPO), security సర్వీసెస్

and car driving ల లో ఈ క్లాసులు నిర్వహిస్తారు. ఇవి కాక ఇంగ్లీష్ మాట్లాడటమూ, లైఫ్ స్కిల్ల్స్ వగైరాలు కూడా నేర్పిస్తారు. ఇప్పటి వరకూ ఎందరినో తీసుకొచ్చి ఇలా శిక్షణ ఇచ్చి వారికి ఉపాధి కల్పించడమే కాక వాళ్ళని చక్కటి మార్గంలో తీర్చి దిద్దారు.

ఏ మంచి పని చేద్దామన్నా ఎన్ని అడ్డంకులో..చేయ్యదానికంటే చేయ్యకపోవడానికే ఎక్కువ కారణాలు కనబడతాయి. "ఊరికే, పైసా ఖర్చు లేకుండా మీకిష్టమైనది నేర్చుకుని ఉద్యోగంలో చేరండి' అంటే కూడా దాన్నోపెద్ద కష్టంగా భావిస్తారు పిల్లలు. ఇక్కడ క్రమ శిక్షణ తో ఉండాలి అంటారు, వీలు దొరికితే మానేద్దామని మొదట్లో చూస్తారు. టైముకి రావడం కష్టం అంటారు. 'ఒక్క పైసా తీసుకోవడం లేదంటే ఇందులో ఏదో ఉంది" అన్న ఆలోచన కొందరిది..

కానీ ఒక్కసారి ఈ ప్రోగ్రాం విలువ తెలిసాకా ఇంక వెనకడుగు వేసే ప్రశ్నే లేదు, ఉన్నతిని ఒక గుడిగా భావించి ఎంతో శ్రద్దగా నేర్చుకుంటారు. ఉన్నతి యొక్క ఉన్నతమైన విలువలనీ, అక్కడి టీచర్ల, ఉద్యోగులతో ఎంతో అనుబంధాన్ని పెంచుకుంటారు. ఇంత పని క్రమం తప్పకుండా చెయ్యడం చాలా కష్టం.. కానీ వారెవ్వారూ కూడా అలా అనుకోరు. .ఎంతో ఇష్టంగా చేస్తారు. ఇంటర్వ్యూలూ, కోచింగ్, ప్లేస్మెంట్, వాలెడిక్తరీ అన్నీ ఎంతో పద్దతిగానూ, సంతోషంగానూ చేస్తారు .

ప్లేస్మెంట్ సమయానికి చాలా కంపెనీల వారు వస్తారు. సాఫ్ట్వేర్ కంపీనీలూ, బి.ఫై.వో లు, హోటల్స్, కాఫీ డే, బరిస్టా వంటి వారూ ఇలా.. ఇవన్నీ బయట ఏదైనా కమర్షియల్ ఇన్స్టిట్యూట్ లో జరగాలంటే ఎంత ఫీజ్ వసూల్ చేస్తారో అందరికీ తెలుసు.. ఇక్కడ విద్యార్దినించి డబ్బు తీసుకోవడమనేదే ఉండదు.. ప్రతీ విద్యార్ధికీ ట్రైనింగ్ కీ, వసతికీ, భోజనానికీ అన్నింటికీ కలిపి ఇంచుమించుగా 12000 రూపాయలు ఖర్చు అవుతుంది. 'ఉన్నతి' లాంటి ఆశయంతో ఎవరైనా తమ ఊరిలో ఇలాంటి సంస్థ ప్రారంభిచాలని అనుకుంటే దానికి తగ్గ ట్రైనింగ్, గైడెన్స్ కూడా ఇస్తారు. 2020 సంవత్సరం నాటికి దేశం మొత్తమ్మీద 200 ఉన్నతులు ఏర్పడాలని ఎందఱో యువతీ యువకులకి ఈ సహాయం అందాలని వారి కోరిక. ప్రస్తుతానికి ఒక డజను వరకూ ఏర్పడ్డాయి.

కొందరు అలవాటుగా ఇచ్చే దాతలున్నా ఈ బృహత్కార్యక్రమానికి ఎంతో సహాయం అవసరం అవుతుంది. డబ్బు సహాయం మాట అటుంచితే, ఇంకా ఎన్నో రకాల సహాయం అవసరం అవుతుంది.

1 . విద్యార్ధులని తీసుకు రావడం ( మనకి తెలిసిన పిల్లలు, డ్రైవర్ల, లేదా పనిమనిషుల పిల్లలు ఇలా ఎవరినైనా రికమెండ్ చెయ్యవచ్చు).

2 . టీచింగ్, వాలంటరీ సర్వీస్: మనకిష్టమైన సబ్జెక్ట్ చెప్పవచ్చు. ముందు టీచర్లకి కూడా శిక్షణ ఇస్తారు..వాలంటరీగా మనకి ఇష్టమైన పని కూడా చెయ్యవచ్చు

3 . ధన సహాయం: మనకి వీలైనంత సహాయం చెయ్యవచ్చు. ఇది 100 % టాక్స్ మినహాయింపు. ఒక విద్యార్ధికి 12000 అవుతుంది. .అంతే ఇవ్వాలని లేదు.. ఎంత కావాలన్నా ఇవ్వచ్చ్చు..ఒక రోజు భోజనం ఖర్చు 3000 .

4 . హాల్ రెంట్: మన ఇంటి ఫంక్షన్స్ కి హాల్ రెంట్ కి తీసుకోవచ్చు.. దానికి కూడా ఇంచుమించు 12000 మాత్రమె తీసుకుంటారని గుర్తు..

అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది. గోకులాష్టమి సంగీత ఉత్సవాలలో భాగం పంచుకోవచ్చు. మేము గత మూడు సంవత్సరాలుగా వెళుతున్నాము. ఎందఱో ప్రముఖులని చూసే అవకాశం కలగడం నిజంగా ఎంతో అదృష్టంగా భావిస్తాము.

గత సంవత్సరంగా ప్రతీ మూడు నెలలకి ఒకసారి ఉన్నతికి నేను ఒక న్యూస్ లెటర్ చేస్తున్నాను. బండాత్మకూరు కళ్యాణ్ అనే ఒక అబ్బాయి నాకు H.T.M.L programming లో సహాయం చేస్తాడు. ప్రతీ సారీ ఉన్నతికి సంబంధించిన ఏదో ఒక విషయంతో పాటు, ఉన్నతి లో భాగం పంచుకుంటున్న ఒక టీచర్ని, ఒక ఉద్యోగిని, స్టూడెంట్స్ చెప్పిన అభిప్రాయాలు వగైరాలతో తయారు చేస్తాము.. ఇది ఉన్నతి గ్రూప్ లోనే దాదాపు ఐదారువేల మందికి చేరుతుంది.. ఈ మహా యజ్ఞం లో ఇది నా ఉడతా భక్తీ అనుకుంటాను. గత సంవత్సరం నేను చేసిన మంచి పని ఇది అని సంతోషం గా చెప్పుకోగలను. మా అబ్బాయి పేరు మీద ఒక విద్యార్ధికి సరిపడే డబ్బు కట్టాలి అనుకున్నాము, శనివారం వెళ్ళాలి.

ఉన్నతి వెబ్ సైట్ వివరాలు కింద ఇస్తున్నాను. నేను చేసిన న్యూస్ లెటర్ లింక్ ఇవ్వడానికి కుదరడం లేదు.. మిత్రులెవరికైనా అవకాశమూ, టైమూ ఉంటె మీకు వీలైన సహాయం తప్పకుండా చెయ్యండి.. మీకెవరికైనా ఉన్నతి మెయిల్ గ్రూప్ లో చేరాలని ఉంటె నాకు మెసేజ్ పంపించండి,లేదా ఈ పోస్ట్ కి కామెంట్ చెయ్యండి. దానివల్ల వాళ్ళ కార్య క్రమాలు మొదలైన వివరాలు మీకు తెలుస్తాయి. ముఖ్యంగా సంగీత కార్యక్రమాలని మిస్ కాకండి.

1. http://www.unnatiblr.org/

అమ్మా నాగమ్మా!!!

2011-12-29T13:08:00.000+05:30

'అమ్మా నాగమ్మ '.ఈ పేరుతొ అప్పుడెప్పుడో ఒక సినిమా వచ్చింది .. అది విడుదలై పదేళ్లో, ఇరవై ఏళ్ళో అయింది.. కనక నేను ఒక సింహా వలోకనం లాంటిదేదో రాసేస్తున్నాను, అని అనుకుంటున్నారా కొంపదీసి!.. కాదు.. కానే కాదు..అలాంటి వ్యాసాలంటే బోలెడు ఇష్టమూ, రాయాలన్న కోరికా ఉన్నాయి, కానీ ప్రస్తుతం అంత సీనూ లేదు.. అంత టైమూ లేదు..

గొప్ప పెద్ద పాత్ర!!

ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను గత వారం రోజులుగా 'కలలోనైనా మెలకువనైనా తలచేద నిన్నే' అని కలవరిస్తున్నది ఒకే పేరు.. ఒకే మనిషి.. ' ఆవిడే శ్యామల!!!' కాదు కాదు.. ' ఆవిడే నాగమ్మ'.. అమ్మయ్యా! చెప్పేశానా! ఇప్పటికే మీ కర్ధం అయిపోయి ఉంటుంది.. నాగమ్మ అంటే ఎవరో ?ఆవిడ పాత్ర నా ఈ చిన్ని, బుజ్జి జీవితం లో ఎంత గొప్పదో..

ఈ రోజు మీకు ఇంత సులువుగా చెప్పెస్తున్నాను కానీ ఆ రోజు.. నాకే అర్ధం కాలేదు..

పోయిన శనివారం పొద్దున్నే కుడి కన్ను అధిరితే..వేడి చేసిందేమో అనుకున్నాను.కానీ అసలు విషయం గ్రహించలేదు.

ఇక్కడ ఇంకో విషయం చెప్పాలి.. నేను ఎం. ఎస్. సి లో ఉండగా మా ఫ్రెండ్ అనుపమ 'ఆడవాళ్ళకి కుడి కన్ను అదిరితే మంచిది కాదు, అశుభం, గోంగూర.. అంటారు.. నన్నడిగితే ఆడవాళ్ళకి కుడి కన్ను అదిరితే, పెళ్ళయిన వాళ్ళైతే భర్తకీ, కాని వారైతే కాబోయే వాడికీ మంచి జరుగుతుంది అని అర్ధం చేసుకోవాలి.. అనేది..

మాయాబాజార్ లో శాస్త్రీ, శర్మ లు చెప్పినట్టు "శాస్త్రం ఏది చెప్పినా కర్కశం గానూ, నిష్కర్శ గా నూ చెప్తుంది.. మనమే దానిని సున్నితంగా అర్ధం చేసుకోవాలి అని తెలుసుకున్నాం.

అంతే కాదు తను కుడి కన్ను అదిరినప్పుదల్లా, 'ఎక్కడున్నాడో తెలియదు గానీ, మా కాబోయే ఆయనకీ మంచి జరుగుతుంది ఈ రోజు' అని ' అదిరేటి కన్ను నాదైతే, వచ్చేది మంచి నీకైతే.. ఏలా దడా ? అని పాడేసుకుని పరవశించి పోయేది ..

ఆ జ్ఞానాన్ని వంట పట్టించుకుని నేను ఆ శనివారం నాడు పొద్దున్నే కుడి కన్ను అడిరితే మా అనుపమ లాగే అనుకున్నాను కాని.. ఇలా జరుగుతుందని అస్సలు ఊహించలేదు ( కొంచం మెలోడ్రామా ఎక్కువ అయిందా? సారీ, ఆ సందర్భమే అలాంటిది మరి)

ఆ రోజు.. నాకూ మా నాగమ్మ కి మధ్యన జరిగిన సంభాషణ.

ఇక్కడ నాగమ్మ గురించి రెండు ముక్కలు చెప్పాలి.. చాలా స్వతంత్రభావాలు కలిగిన మనిషి. భర్త చేసిన పనులు నచ్చక తను పిల్లలతో విడిగా ఉంటుంది.. అత్తవారి సపోర్ట్ తనకే.. అంతే కాదు.. ఒక అక్క చనిపోతే ఆవిడ పిలల్లనిద్దరిని హాస్టల్ లో పెట్టి చదివిస్తుంది.. ఆడపడుచు పెళ్ళికీ, అన్నయ్య లు పొతే వాళ్ళ కుటుంబాలకీ తనకి వీలైనంత అండగా ఉంటుంది. పెద్ద పిల్లాడు డ్రైవర్ గా పని చేస్తాడు, చిన్నవాడు చదువుకుంటున్నాడు.. పాపం ఆ అబ్బాయికి తరచూ ఫిట్స్ వస్తాయి.. అదొక టెన్షన్.. స్కూల్ నించి ఫోన్ వస్తుంది.. ఆదరా బాదరా గా పరిగెడుతుంది.. వాడి ట్రీట్ మెంట్ కోసం నిం హాన్స్ చుట్టూ చక్కర్లూ..ఆ బాధలూ, బాధ్యతలూ తనని తరచూ చికాకు పెడుతూనే ఉంటాయి.. అందుకే అందరూ' తిక్క ఎక్కువ ,నాగమ్మ మూడీ.. ఏమీ మాట్లాడదు రోబోలా వచ్చి పని చేసుకుని వెళ్ళిపోతుంది.. అంటారు.. నాకు చికాకు.. మీరెలా భరిస్తున్నారు అని కూడా అడుగుతూ ఉంటారు.నాకు మాత్రం ఒక్కోసారి తనని చూస్తె జాలి గానూ, తన ఇండివిడ్యువాలిటీ చూస్తే ఆనందంగానూ, గౌరవంగానూ ఉంటుంది.. వీలైనంత సహాయం చెయ్యడానికే ప్రయత్నిస్తాము మేము.. అలాగే గత ఏడు సంవత్సరాలుగా సాగుతోంది మా రిలేషన్.

మళ్ళీ సంభాషణ లోకి..

"మీరొక్కరే ఊర్లో ఉండేది.." అంది ఉపోద్ఘాతమనేదే లేకుండా..

"అంటే ఏమిటి ?" అన్నాను నేను .. తొందరగా వెలగలేదు ఫ్యూజు ..

"మీరు ఊరికి పోవట్లేదా ? అందరూ పోతున్నారు" మీరు కూడా వెళ్ళండి.. అంది 'వామనమూర్తికి బలి చక్రవర్తి భూదానం చేసినట్టు నాకు హాలిడే దానం చేస్తున్న ఫీలింగ్ తో..ఇలా నాగమ్మే నాకు లీవ్ ఇచ్చేస్తే ఇంకా మన మేనేజర్లు ఎందుకు? లీవ్ అప్రూవింగ్ సిస్టమ్స్ వగైరాలేందుకు?? అంతా భ్రమ..చిత్త భ్రాంతి

అప్పటికి అర్ధం అయింది.. 'ఎందుకు నువ్వు రేపు రావా? ' అన్నాను మెల్లిగా.. ( అదే మరి అజ్ఞానం.. ఒక్కరోజుకే ఐతే నాకు హాలిడే దానం ఎందుకు చేస్తుంది.. ? అనే ఆలోచన లేకుండా)

"రేపు వస్తాను.. సోమవారం నించి ఆరు రోజులు లీవ్ వేస్తున్నాను..మేల్ మరువత్తూర్ వెళతాము కదా, అంది. ఆవిడ ప్రతీ సంవత్సరం అమ్మవారి దీక్ష తీసుకుని ఆ ఊరు వెళుతుంది.. అది తెలిసిన విషయమే

"కానీ ఎప్పుడూ నువ్వు వెళ్ళేది 2-3 రోజులే కదా !.. ఈ సారి ఇన్ని రోజులేందుకు ?" అన్నాను ..

"మా పిల్లలిద్దరూ కూడా వస్తున్నారు.. వాళ్ళు కూడా దీక్ష తీసుకున్నారు. అందుకే అటునించి అటే రామేశ్వరం అవీ పోయి వద్దామని.. " అంది

ఆఫీస్ లలో పని చేసే వాళ్లకి లీవ్ అప్లై చెయ్యడమూ, అప్ప్రూవ్ అవ్వడమూ, కాకపోవడమూ అనే సమస్యలుంటాయి.. ఇక్కడ అలా కాదు కదా.. ఇది కేవలం ఇన్ఫర్మేషన్..

డిసైడ్ చేసినా..

'నేను ఇలా డిసైడ్ చేసినా.. నీ తిప్పలేవో నువ్వు పడు' అని..

"అందుకే చెప్తున్నాను.. నేను రాకపోతే కష్టం కదా.. మీరు కూడా ఊరికి పొండి "అంది నవ్వుతూ.."ఈ లాజిక్ చాలా బావుంది..అని నేను నవ్వాను. ఇంకేం చెయ్యగలను?

"అన్ని రోజులా? పోనీ నీకు తెలిసినవాళ్ళ నేవరినైనా చూసి ఈ నాలుగురోజులకి రమ్మన వచ్చు కదా, రేపు నాకు చుట్టాలు వస్తారు కూడా అన్నాను..

" ఎవరున్నారు? ఆ ప్రియ నిన్ననే పోయింది.. ఈ రత్న నాలుగురోజులు రానంది.. లక్ష్మి రేపు పోతోంది అని లిస్టు చదివింది..

ఇంకా నాకు ఓపిక నశించి.. "సరేలే.. ఏదో చెయ్యి.. కనీసం వచ్చే ఆదివారం వస్తావా? "అని అడిగాను నీరసంగా..

"వస్తాలెండి"..అంది ఉదారంగా.. "అది చాలనట్టు ఒక మూడు వేలు ఉంటె ఇచ్చేయండి.. జీతంలో కట్ చేద్దురుగాని.. అంత దూరం పోయాక డబ్బు తక్కువైతే కష్టం కదా! అంది..

'పోనీలే పాపం,. వెళ్లక వెళ్లక, ఒక సారి పిలల్లతో కలిసి వెళుతోంది అని వెంటనే మూడు వేలు ఇచ్చాను.

ఏ మాట కి ఆమాట చెప్పుకోవాలి.. " పని చేసే తీరు ఎలా ఉన్నా, వారం రోజులు సెలవు పెట్టడం వేళ్ళ మీద లెక్కపెట్టవచ్చు మా నాగమ్మ విషయం లో.. ఒకటి రెండు రోజులకి మించి పెట్టదు.. వారం రోజులకి సరిపడా పని, అలవోకగా అరగంట లో చేసేస్తుంది ... అదే వేరే విషయం..

సుప్పండి

ఇక్కడో చిన్న కధ. వెనకటికెవడో మన సుప్పండి లాంటి వాడు రాజు గారి దగ్గరకి వచ్చి "నన్ను పనిలో పెట్టుకోండి మహారాజా!, నా పని ముగ్గురి పని అన్నాడుట.. ఆయన సంబరపడి పెట్టేసుకుంటే తీరా తెలిసినది ఏవిటంటే ఈయనగారు చేసిన ప్రతీ పనికి వెనక ముగ్గురు సరి చెయ్యవలసి వచ్చేది.. అదే నా పని ముగ్గురి పని అంటే అని".. కొంచం అలాంటి దే ఇదన్నమాట. తనకి నచ్చినట్టు చేస్తుంది..

నేను ఏదైనా చెప్పబోతే.. "మీరొక్కరే నాకు చెప్పేది.. అది బాగులేదు.. ఇది బాగులేదు అని.. ఇంకెవ్వరూ అనేలేదు.. అంటుంది ఎదురు.. ఇంటి తాళం తన చేతిలో పెట్టినా సరే ఇల్లు బాంక్ అంత భద్రంగా ఉంటుంది అన్న భరోసా మీద మా నాగమ్మ "బ్రాండ్ వాల్యూ' చాలా చాలా ఎక్కువ..చాలా నమ్మకమైన మనిషి. నిజాయితీ తన రెండో పేరు.

అలా నా ఇంటినీ , నా ఇంటి పనినీ నా చేతుల్లోనే పెట్టేసి తను హాయిగా అమ్మ వారి దీక్షకని కొనుక్కున్న ఎర్ర చీర కట్టేసుకుని ఎర్ర బస్సెక్కి వెళ్ళిపోయింది హాయిగా.

ఎర్ర cheeraa

ఎర్ర బస్సూ

ఈ మర్ఫీ అనేవాడేవడో కానీ కంటికి కనబడితే కట్టేసి, కొట్టేసే వాళ్ళు ఎంత మంది ఉంటారో నేను ఊహించగలను..నాతొ సహా..

మర్నాడు ట్రైన్ దిగబోయే చుట్టాలూ..నాలుగు రోజుల్లో భోజనానికి రమ్మన్న బంధువులూ, అర్జంట్ పని మీద ముఫై కిలోమీటర్లు రానూ, మరో ముఫై పోనూ, వెళ్ళవలసిన ఆఫీస్ పనీ ఇలాంటివన్నీ తలుచుకుంటే నే బెంగ పట్టుకుంది నాకు..

ముగ్గురు నలుగురు స్నేహితులకి ఫోన్లు చేసాకా తెలిసింది.. అందరిదీ ఇంచుమించు ఇదే పరిస్థితి. వీళ్ళందరూ కూడగట్టుకుని వెళతారేమో? తమ పనే కాదు, ఇతరుల పని తప్పించు కోవడానికి అనిపించింది..

అంతలోనే పట్టుదలా.. 'ఒకరి మీద ఆధార పడితేనే కదా?.. ఈ ఖర్మ.. మనం చేసుకోలేకపోతే కదా, ఇంతోటి పని.. ఒక్క అరగంట ముందు నిద్ర లేస్తే సరి.. అని భీషణమైన ప్రతిజ్ఞలు చేసేసుకున్నాను.

'ఎప్పడూ నాగమ్మ వెనకాల ఇది సరిగ్గా చెయ్యి.. అది ఇలా చెయ్యి అని చెప్పే బాధ ఉండదు.. మనకి కావలసినట్టు మనమే హాయిగా చేసుకోవచ్చు..

ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు చేసుకోవచ్చు .. ఇలా వెయ్యి రకాలుగా నాకు నేనే సర్ది చెప్పేసుకుని

ఒక స్క్రబ్బరూ, చీపురూ చేత్తో పట్టుకుని రెడీ అయిపోయాను. ఆ గుర్తొచ్చింది.. మొన్నెప్పుడో స్కాచ్ బ్రైట్ వాళ్ళు కొత్త తుడుచుకునే వస్తువేదో పరిచయం చేస్తూ మా అపార్ట్మెంట్ లో కొన్ని పోటీ లు అవీ పెట్టారు.. నెగ్గిన వాళ్లకి, వాళ్ళ ప్రాడక్ట్స్ గిఫ్ట్ గా ఇచ్చారు.. నాకు కూడా చాలా వచ్చాయని మీకు చెప్పాలి కదా..ఇవిగో చూసేయండి మరి..

ఇవన్నీ నాకు వాళ్ళు ఇచ్చ్చినవి..వెబ్ నించి తీసిన ఫోటో కాదు..

మేము ముగ్గురం, వచ్చినవాళ్ళు ముగ్గురూ,, పొద్దున్న టిఫిన్లూ, మధ్యాహ్నం భోజనాలూ చేస్తే ఇన్ని గిన్నెలు వస్తాయని నేను ఎప్పడూ ఊహించనే లేదు.. కొంపదీసి నాకు గిఫ్ట్ గా వచ్చిన స్క్రబ్బార్ లన్నీ అయిపోతాయేమో అని భయం వేసింది.

సింక్ ఖాళీగా , క్లీన్ గా ఉంచాలనే తాపత్రయంలో ప్రతీ అరగంటకీ గిన్నెలు తోముతూనే ఉన్నాము.. సర్డుతూనే ఉన్నాము.. ' పాత కాలపు పత్రివ్రతల సినిమాలలో అంటే, ' సతీ సక్కుబాయి' లాంటి వన్న మాట.వాటిల్లో ఆవిడ గిన్నెలు తోముతూనే ఉంటుది.. ఆవిడని కష్టాలు పెట్టడమే ధ్యేయంగా ఉండే పాత్రలు ఇంకా తెచ్చి పడేస్తూ ఉంటారు.. అది ఎంత వద్దనుకున్నా గుర్తోచ్చేసింది..

ఐతే ఇక్కడ అన్ని పాత్రలూ మనమే ( అంటే తోమించుకునే పాత్రలు కాదు లెండి ).. అదీ చిన్న తేడా.. "చేసేడి వాళ్ళమూ.. చేయించెడి వాళ్ళమూ మేమే.. అని భగవద్గీత కూడా పాడేసుకున్నాము..అంతే కాదు.. తోముకోడానికి గిన్నెలు అయిపోవడం అంటూ ఉండదు.. న్యూటన్ సూత్రంలాగా అప్పుడప్పుడు కాఫీ పాత్రలలాగానూ, మరొకప్పుడు టిఫిన్ పాత్రలలాగానూ, ఇంకోసారి వంట పాత్రలలాగానూ అవి రూపాంతరం చెందుతూ ఉంటాయి అని కూడా అర్ధం అయింది.

ఇంకా ఇల్లు తుడుచుకోవడం.. చీపురుతో తో మొదట.. తడి బట్టతో పిమ్మట.. ఇది ఒక్క పని లా కనిపించినా నిజానికి రెండు పనులు.. ఒక్కసారి తుడిచేసరికే నీరసం వచ్చింది..'మనం తుడుచుకుంటే ఎలా అద్దం లా మెరుస్తోందో? లాంటి మాటలు ఒకటికి పది సార్లు నాకు నేనే చెప్పుకుంటూ సంతృప్తి పొందడానికి విఫల యత్నాలు చాలానే చేసాను.

మొదటి రోజు చేసినప్పుడు ఆ ప్రయత్నం కొంత సఫలమైనా తర్వాత 'ఆ ఎలా ఉంటే ఏమిటి? ఇప్పుడు ఎవరు వచ్చి చూస్తారు?" అని మనసు అరుస్తుంటే నిజమే కదా అనుకున్నా..

మళ్ళీ అంతలోనే.. "ఛీ ఇలా అయిపోయనేమిటి? ఎవరికోసమో చేసుకుంటామా, మనకోసమే కదా ! అని దాని గొంతు నొక్కేసి మళ్ళీ బట్ట పెట్టి తుడిచేసా. దానికి తోడు మా అబ్బాయి 'అవును మా..ఈ రోజు ఇల్లు చాలా క్లీన్ గా ఉంది.." అని పొగడ్తలు.

గుండె గుభేల్

'రోజూ మనం తిరిగే ఇల్లు ఇలా భూగ్రహమంత పెద్దదిగా ఉందేమిటి? అసలు భూమినంతా ఎవరైనా తుడవాలంటే ఎన్ని రోజులు పడుతుంది?అసలు నైనైతే తుడవగాలనా? లాంటి తిక్క ప్రశ్నలు కూడా చాలానే ఉదయించాయి... ఇంకా బాల్కనీలు.. స్నానాల గదులూ మిగిలాయా? .. అమ్మ నాయనోయ్..అని గుండె గుభేల్మంది. ఇలా ఏదో అష్ట కష్టాలూ, ఆపసోపాలు పడుతూ రెండు రోజులు గడిచాయి.

చైన్ రియాక్షన్

మర్నాడు ఆఫీస్ నించి వచ్చేసరికి లేట్ అవ్వడంతో వంటా, భోజనాలూ, మిగతా పనులూ అయ్యేసరికి రెండు గంటలు పట్టింది.. మెషీన్ లో వేసిన బట్టలు 'మా సంగతేమిటి?' అని అడుగుతున్నాయి మరి.. నిద్ర కళ్ళనీ, వాషింగ్ మెషీన్ మూతనీ తెరిచి బట్టలు ఆరేయ్యాలంటే అంతక్రితం తాళ్లమీద ఉన్నవాటిని తీసి లోపలకి తేవాలి.. ఆ తెచ్చిన వాటిని మడత పెట్టాలి.. అవి మళ్ళీ వేసుకోవాలి. ఇలా చైన్ రియాక్షన్ అంటే ఏమిటో చాలా బాగా అర్ధం అయింది.. ఎంతైనా థియరీ కంటే ప్రాక్టికల్ కున్న వేల్యూ ఎక్కువ కదా..

జ్ఞానార్జన

ఒక్క ఫిజిక్సూ, కేమిస్ట్రీ మాత్రమేనా ? మా నాగమ్మ నాలుగు రోజులు రాకపోతే ఎంత జ్ఞానం వచ్చిందో తెలుసా? .. మన ఇల్లు ఎలా ఉంది? ( జాగ్రఫీ/భూగోళం), వైశాల్యం ఎంత? పోడువెంత? వెడల్పెంత? ( జామెట్రీ), ఎపుడు ఎన్ని సార్లు తుడిచాను లేదా గిన్నెలు తోమాను? ( చరిత్ర), ఏ పని చేస్తే అది ఇంకో పనికి అనుకోకుండా దారి తీస్తుంది ? ( కెమిస్ట్రీ), ఏ పని చేస్తే ఎలాంటి ఎఫ్ఫెక్ట్ వస్తుంది? ( ఫిజిక్స్) మొక్కలకి నీళ్ళు మనకున్న టైము లో ఎప్పుడు పొయ్యాలి? అర్ధరాత్రి పోసినా ( అంటే టైము లేక) పరవాలేదా? ( బోటనీ), మన మొక్కల తోట్టెలు బాగా నచ్చి వాట్లో తమ విశ్రాంతి గృహాలని ఏర్పరుచుకున్న పావురాలని డిస్టర్బ్ చెయ్యకుండా బాల్కనీ ఎలా తుడవాలి ( జువాలజీ)లాంటివే కాకుండా ఇంత పని ఎందుకు చెయ్యాలి ? ( తర్కం), ఏది ఎప్పుడు చెయ్యాలి ( మీమాంస), ఎలా కరక్ట్ గా చెయ్యాలి ( వ్యాకరణం) లాంటి వి కూడా బాగానే పట్టు బడ్డాయి..

అయితే అన్నింటి కంటే ముఖ్యంగా అలవడినది ఫిలాసఫీ అన్నమాట.. 'ఈ క్షణ భంగురమైన జీవితం లో ఈ ఇల్లు తుడిస్తే ఎంత ? తుడవక పొతే ఎంత? అనీ, బట్టలు ఉతికితేనే బట్టలా? లేకపోయినా బట్టలే కదా అని.. ఇలాంటివన్నమాట..

పొరపాటున కూడా ఇవన్నీ మా నాగమ్మ కి చెప్పకండి.. మీ మంచి కోసమే, మీ జ్ఞాన సముపార్జన కోసమే నేను లీవ్ తీసుకున్నది అన్నా అంటుంది..

సరే ఇలా ఆదివారం నించీ మూడు రోజులు సాగి బుధవారం వచ్చేసరికి నేను మా అబ్బాయికి ఎప్పుడూ చెప్పే విషయం ఒకటి గుర్తొచ్చింది. నేను పని చేస్తుంటే వాడికి చాలా తేలికగా జరుగుతున్నట్టుగా కనిపించి " ఓ! వడలు చెయ్యడమంటే ఇంతేనా? నేనూ చేసేస్తాను అనో.. పరాతాలు చెయ్యడం ఇంత ఈజీనా? .. అనో అన్నప్పుడు.. నేను నవ్వుతూ.. మనం చెయ్యక్కరలేని పని ఏదైనా సరే, ఎదుటి వాళ్ళు చేస్తుంటే చాలా సులువుగా అనిపిస్తుంది.. మనం చెయ్యవలసి వస్తేనే తెలుస్తుంది అందులో కష్టం అని అంటూ ఉంటాను.. ఇప్పుడు నా పరిస్థితి అదే..

అంటే

అమాంతం గా నాగమ్మ మీద అంతులేని జాలి పుట్టుకొచ్చింది. ' నాలుగు రోజులకే ఇంత విసుగు వచ్చేసింది.. రోజూ ఎలా చేస్తుందో పాపం.. అదీ ఒకటి కాదు, నాలుగైదు ఇళ్ళల్లో.. అందుకే పాపం అప్పుడప్పుడు ఈరోజు ఇల్లు బట్ట పెట్టి తుడవను అదీ అంటుంది అనిపించడం మొదలు పెట్టింది. పాపం ఈసారి అలా అంటే సరేలే! రేపు చేద్దువుగానిలే, అనాలి లాంటి భావాలన్నీ వచ్చేసాయి. ( ఇంతకూ ముందు అన్నాను అయినా సరే.. ఇప్పుడు కొత్తగా వచ్చిన జాలివల్ల అలా మరీ గట్టిగా అనిపిస్తోంది అన్నమాట).
ఎవరి పని వాళ్ళు చేస్తే తెలీదు కానీ మనమే అన్నీ చేసుకోవాలంటే తెలుస్తోంది అనుకున్నాను..

అంతే కాదు తనతోటి.. " మనం డబ్బు ఇస్తున్నాం కదా, వాళ్ళు ఒప్పుకున్న పని చేయాలి అని అనుకుంటాం కానీ చాలా బోర్ పాపం! అని కూడా చెప్పేసాను. అప్పుడప్పుడు నాకు హెల్ప్ చేసినందుకు తనకీ తెలిసింది కదా.. 'వెరీ ట్రూ' అని చెప్పేశారు..

ఇది 'స్టాక్ హోమ సిండ్రోం' లా 'హౌస్ వితౌట్ నాగమ్మ 'సిండ్రోం ఏమో మరి..

ఏది ఏమైనా ఇవ్వాళ భళ్ళున తెల్లారి గురువారం అనుకోగానే 'అమ్మయ్య నాగమ్మ వచ్చేసే రోజు దగ్గరకొచ్చేసింది' అనుకుని ఆనందపడిపోయాను.. మళ్ళీ ఆఫీస్ నించి రాగానే చెయ్యడం కష్టం అని పని చేసేసుకుని వచ్చాను అనుకోండి.. ఇంకా ఇప్పుడు ఇంటికెళ్ళి..

"అమ్మా నాగమ్మా, త్వరగా రావమ్మా! అని పాడుకుంటూ వెయిట్ చెయ్యడమే.."ఇంకేమైనా చెయ్యచ్చా? కొంచం సలహా చెప్పరూ!!

మణి రంగ వల్యాలంకృత ...మేదినీ పాల రామ చంద్ర..

2011-09-25T14:33:00.000+05:30

సంగీత త్రిమూర్తులలో ప్రతీ ఒక్కరిదీ ఒక విలక్షణమైన శైలి.. పధ్ధతి .. అందుకే వారికా గౌరవం..ఇది తక్కువ అని ఏదీ అనిపించని కృతులు వారి సొంతం.. ఏ రాగమైనా, తాళమైనా, సాహిత్యమైనా కలకాలం గుర్తుండి పోయేలా మలచగలగడం కేవలం వారికే సొంతం..' శ్రీ త్యాగరాజ సన్నుత' అంటూ రామనామం తో శ్రీరాముడిని కీర్తించి, తరించిన త్యాగరాజ స్వామి అయినా, ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మని 'శ్యామ కృష్ణ సోదరి' అంటూ కీర్తించిన శ్యామ శాస్త్రి అయినా, గురుగుహ అనేది తన సంతకంగా మార్చుకుని, గురుగుహుడినీ, ఆయన అన్నగారైన వినాయకుడినీ కీర్తిసూ కృతులని సమకూర్చిన శ్రీ దీక్షితుల వారైనా సంగీత కళా మకుటంలో చూడా మణులే. అయితే సాధారణం గా వినవచ్చే దీక్షితార్ కృతులకి భిన్నంగా , రామవైభవాన్నీ, ఆ మర్యాదా పురుషోత్తముడి గోప్పదనాన్నీ ప్రస్తుతిస్తూ, ప్రస్తావిస్తూ ఎంతో వైవిధ్యంగా సాగే రామ నామ సంకీర్తనమే ఈ మణి రంగు రాగ కీర్తన.. దీక్షితుల వారు రాసిన అనేక గొప్ప కృతులలో ప్రత్యేకంగా పేర్కొనవలసిన మరకత మణి వంటి కృతి ఇది. దానికి తగ్గట్టే అరుదైన రాగం.

మణి రంగు రాగం కూడా రీతిగౌళ రాగం లాగే 22 వ మేళకర్త రాగమైన ఖరహర ప్రియ కి జన్య రాగమే. మధ్యమావతికి అత్యంత దగ్గరగా అనిపిస్తూనే ఎంతో విలక్షణంగా వినిపించే గమక ప్రధానమైన రాగం. మధ్యమావతికీ, ఈ రాగానికీ కేవలం ఆరోహణలో వచ్చే గాంధారం మాత్రమే తేడా. మణిరంగు రాగానికి ఆరోహణ 'స రి మ ప ని స' అవరోహణ 'స ని ప మ గ రి స'. మ జీవ స్వరంగా వినిపించే ఉపాంగ రాగం. 'హలధరాజం ప్రాప్తుం' అనే కృతీ , 'రానిది రాదు' అనే త్యాగరాజ కృతి ఈ రాగం లోనే చేయబడ్డాయి..

మారుతి సన్నుతుడైన పట్టాభిరామా.. నన్ను కాపాడు అన్న పల్లవితో మొదలవుతుందీ కృతి. 'మామవ పట్టాభిరామా.. జయ మారుతి సన్నుతి సన్నుత రామా.. ' అంటూ..

లేత ఆకులకన్నా సుకుమారమైన, కోమలమైన పాదాలున్న కోదండ రాముడు....ఘనమైన శ్యామల వర్ణపు విగ్రహం కలిగిన కమల నయనమ్ములు కలిగిన కోరిన కోరికలన్నీ సంపూర్ణం కావించే రఘురామా.. కళ్యాణ రామ రామ.. అని ప్రస్తుతిస్తారు అనుపల్లవిలో..

" కోమల తర పల్లవ పద... కోదండ రామా.. ఘన శ్యామల విగ్రహాబ్జనయన.. సంపూర్ణ కామా.. రాగురామా.కళ్యాణ రామ రామ.."మామవ"

ఆ తరువాత ఆ లీలా మానుష మూర్తిని ఎవరెవరు సేవిస్తున్నారో చెప్తారు. ఛత్ర చామరాలని కరమున ధరించి భారత, లక్ష్మణ, శత్రుఘ్నులే కాక విభీషనుడూ , సుగ్రీవుడు మొదలైన ప్రముఖులున్నారుత శ్రీ రాముని సేవకై. ' 'ఛత్ర చామర కర ద్రుత భారత, లక్ష్మణ, శత్రుఘ్న విభీషణ సుగ్రీవ ప్రముఖాది సేవిత ' అంటూ.' సోదరులందరినీ వయసు క్రమంలో ప్రస్తావిస్తారు దీక్షితుల వారు. అంతేకానీ వనవాసానికి అన్నతో కలిసి వెళ్ళినవాడు, అనుంగు తమ్ముడు అని లక్ష్మణుడిని భరతుడి కంటే ముందు పెట్టలేదు. ఇది ఆరోజుల్లో వయసుకీ, వావి వరసలకీ ఇచ్చే గౌరవమూ, అది ఆ పెద్దవారు కూడా నిలుపుకు న్న గొప్పదనమూ అనుకుంటాను నేను. ఇది కేవలం నా అభిప్రాయం మాత్రమే.

అత్రి, వశిష్టుడూ మొదలైన మహర్షుల అనుగ్రహా న్నీ , ఆశీర్వాదాన్నీ పొందిన వాడట ఈ దశరధ రాజ పుత్రుడు. తాను సాక్షాత్తు విష్ణు మూర్తి స్వరూపుడైనా మానవ రూపు ధరించినందుకు ఈ మహర్షులందరినీ గురువులుగా భావించిన శ్రీ రాముని వినయ విధేయతలకు సాటిగా సాగుతుంది శ్రీ దీక్షితుల వారి వర్ణన . 'అత్రి వశిష్టాద్యను గ్రహ పాత్ర.. దశరధ పుత్ర..అంటారు.

కేవలం నవరత్నాలతోనే కాదు.. మణి రంగ రాగం యొక్క ఉజ్జ్వలత తోనూ, కాంతి తోనూ కూడా అలంకృతమైన ( తను రాసిన కృతిలోనూ ఆ రాగం పేరును చేర్చడం శ్రీ దీక్షితుల వారి ప్రత్యేకత.. దాదాపుగా ) మంటపం లో విచిత్రమైన, మణి మయాలంకృతమైన సింహాసనం పై సీత తో కలిసి సహ సంస్థితుడైన సుచరిత్రుడూ,, పరమ పవిత్రుడూ, గురుగుహ మిత్రుడు ( అంటే తనకే అన్నమాట)నట శ్రీ రాముడు..

మణిరంగా వల్యాలంకృత నవరత్న మంటపే విచిత్ర మణిమయ సింహా సనే సీతయా సహ సంస్థిత..సుచరిత్ర , పరమ పవిత్ర.. గురుగుహ మిత్ర..

అంతే కాదు ఆ తరవాత వచ్చే సాహిత్యం ఇంకా బావుంటుంది. పంకజ మిత్ర వంశ సుధాంబుధి చంద్ర.. మేదినీ పాల రామచంద్ర ...అనే ఈ పద ప్రయోగం నాకెంతో ఇష్టం. పంకజ మిత్రుడైన సూర్యుని వంశమనే a సముద్రంలోంచి ఉద్భవించిన చంద్రుడట.. ఈ భూమి కే పాలకుడైన ఈ రామచంద్రుడు..

వింటుంటే ప్రతీ అక్షరమూ ఎంతో మధురం గానూ, చక్కగానూ వినిపించే రాగమూ, కీర్తన..ఈ రాగం అరుదైన రాగాలలో ఒకటి అని చెప్తారు. ఒక్కసారి వింటే చాలు, వెయ్యి సార్లు వినాలనిపించే రాగమూ.. కీర్తన..సినిమా పాటల్లో ఈ రాగం చాలా తక్కువగా వాడినట్టు అనిపిస్తుంది. లయ రాజు ఇళయరాజా

కన్ని వయసు అనే తమిళ చిత్రం లో 'సుభారాగమే' అనే ఒక పాత ఈ రాగం లో చేసారు. అలాగే సీతారామయ్య గారి మనవరాలు సినిమాలో పూసింది పూసింది పున్నాగా కూడా ఇందులోనే కీరవాణి స్వరపరచారని సమాచారం. ఈ పాత విన్న ప్రతీ సారీ, దీనికీ 'మామవ ' కీర్తనకీ గల పోలికలు వెతుకుతూనే ఉంటాను. ఈ రాగం లో చేసిన ఇతర కీర్తనలు కానీ, సినిమా పాటలు కానీ ఎవరికైనా తెలిస్తే దయచేసి తెలియచేయండి.

శ్రీ మహారాజ పురం సంతానం ఆలపించిన ఈ కీర్తన ఇక్కడ..

శ్రీ. టి.ఎం కృష్ణ పాడిన 'మా మావ పట్టాభి రామ' ఇదిగో ఇక్కడ...

లాంగ్ వీకెండ్ కదా.. మీరేం చేస్తున్నారు??

2011-07-14T11:51:00.001+05:30

ఈ మధ్యకాలంలో ఇదో పెద్దప్రశ్న.. సాధారణంగా రెండురోజుల వారాంతం కాక మరొక రోజు ఇటో, అటో సెలవు వస్తే చూడాలి జనాల హడావుడి. ఆఫీస్ లొ అ చిన్నపిల్లలు, అంటే ఈ మధ్యనే ఉద్యోగాల్లో చేరినవాళ్ళు.. ఇంటిమీదా, అమ్మచేతి ఆవకాయ అన్నం మీదా ఇంకా బెంగ తీరని వాళ్ళు ( ఈ బెంగ తీరిన వారెవరు లెండి?) రెండు నెలల ముందే టిక్కట్లు బుక్ చేసేసుకుని, బాగ్ లు సర్దేసుకుని రెడీ గా ఉంటారు బస్సో, ట్రైనో ఇటునించి ఇటే ఎక్కేయడానికి. వీళ్ళు ముందు జాగ్రత్తగా సీజన్ టికెట్లు కూడా కొనేసుకుంటారు.

ఆ తర్వాత కాటగిరీ.. కొన్నాళ్ళుగా ఉద్యోగాలు చేస్తూ మరీ ప్రతీ వారమూ ఇళ్ళకి పరిగెత్తని వాళ్ళు.. వీళ్ళు ఫ్రెండ్స్ తోనో, కజిన్స్ తోనో సరదాగా చిన్న విహారయాత్రకి ముహూర్తాలు పెట్టేసుకుంటారు.

ఆ తర్వాత స్టేజ్ లో ఉన్నవాళ్ళు.. ఇలాంటి వారాంతాలకి ఎక్కడకి వెళదామా? అని బుర్రలు బద్దలు కొట్టేసుకుంటూ ఉంటారు... పిల్లలు గోవా అని గొడవ చేస్తున్నారు.. may be I will take another two days off and plan for that అనో . లేదంటే ఊటీకి మూడు రోజులు చాలు కదా.. అదే అనుకుంటున్నాను అనో.. ఇలా అనేస్తూ ఉంటారు..

...మీరేం చేస్తున్నారు? ఇది నన్ను వాళ్ళు అడిగిన ప్రశ్న.. ఏమో. ఇంకా ఏమీ అనుకోలేదు..అన్నాను నేను కిందటిసారి.. అవునా.. అరే.. మరి ఎలా? ఇప్పటికే అన్నీ బుక్ అయిపోయి ఉంటాయి.. ఇంకా లేట్ చేస్తే ఏమీ దొరకవు మీకు.. అన్నారు.

ఇంక ఇంటి దగ్గర కూడా సందడికేమీ తక్కువ లేదు.. తేజస్ వాళ్ళు కూర్గ్ వెళుతున్నారుట.. ఆర్నభ్ వాళ్ళు కొడై కెనాల్.. ఇలా లిస్ట్ చదివేస్తాడు మా అబ్బాయి.. మీరు ఎక్కడకి వెళుతున్నారు? Atleast drive down to a near by resort.. it will be a lot of fun. అని సలహా.. నేను అడగనేలేదు...yaa.. చూడాలి అన్నాను.

అనుకున్న మంచి శుక్రవారం ( నిజంగా Good Friday కాదు.. ) పొద్దు అంటే గురువారం సాయంత్రం.. అంటే లాంగ్ వీకెండ్ కి అంకురార్పణ జరిగే శుభ ముహూర్తం అన్నమాట.. రానే వచ్చింది.. ఈ రోజు అందరూ అడిగేస్తారు ఇంక చెప్పేయాలి తప్పదు.. ఇదేదో Alchemist పుస్తకం లో చెప్పినట్టు "మనం మన జీవితకాలంలో ఎక్కువ సేపు ఆలోచించేది.. ఇతరులు ఎలా జీవించాలి అనే దాన్ని గురించి ట".. ఎందుకో ఈ వాక్యం ఆ పుస్తకం చదివినప్పటినించీ నా మనసులో ఉండిపోయింది.నేనూ అంతేనా ? ( అంతే అని నా అనుమానం) అని భయం వేస్తుంది నాకు

మేమూ వెళ్తున్నాం ఒక మంచి రిసార్ట్ కి.. వచ్చాకా చెప్తాను ఎలా ఉందో?.. so that you can also try.. అని చెప్పేసాను..

అలా మొదలయింది..భలే మొదలయింది.. : మా మూడు రోజుల వారాంతపు సెలవు గురువారం రాత్రి కార్ పార్కింగ్ తో మొదలయిందన్నమాట.. పార్కింగ్ బానే ఉంది.. చాలా కార్లు పెట్టుకోవచ్చు..' గుడ్ 'అనుకున్నాము. కాటేజ్ కూడా చాలా బావుంది విశాలంగా, నీట్ గా.. అనుకున్నాము.. .. 'మంచి వియూ'.. ఎదురుగా రైల్వే ట్రాక్, దాని వెనక కంటికి కనిపించేంత మేర పచ్చదనం.. పచ్చదనమే.. పచ్చదనమే.. భలే..భలే.. చిన్నప్పటిలా ట్రైన్ వస్తే చూసి సరదాపడేలా ఉంది తప్ప అరగంటకొకటి వచ్చి చెవులు చిల్లులు పడేంత శబ్దం చేసేలా లేదు.. అని సంబరపడిపోయాం..

ఇప్పటికి అర్ధం అయిపోయి ఉండాలి మీకు మేము వెళ్ళిన రిసార్ట్ గురించి.. ' అంటే మా ఇల్లు. అదే ఈ సారి మా హాలిడే డెస్టినేషన్ అన్నమాట.

గులాబీలతో కాఫీ

శుక్రవారం సినిమా విడుదల..:| చాలా లేట్ గా నిద్ర లేవాలని ముందే డిసైడ్ అయిపోయాము కనక అదే ఫాలో అయిపోయాము.. పొద్దుపొడవకుండా లేవాలంటే కష్టం కానీ,.. పొద్దేక్కేదాకా పడుకోమంటే కష్టమేముంది? బాల్కనీలో కూర్చుని వేడిగా కాఫీ/పాలూ తాగుతూ కాళ్ళు చాపుకుని న్యూస్ పేపర్ లో వార్తలు చర్చించేసుకున్నాము 'రాజ్ దీప్ సర్దేశాయి.. సాగరికా ఘోష్' డిబేట్ పెడితే ఎలా ఉంటుందో అలా అయిందనుకోండి..అదిరిపోయింది, కానీ చాలా బావుంది.. ఈ మధ్యలో ఆవపెట్టిన కూరలో నిమ్మకాయ రసంలాగానూ, కరివేపాకులానూ మా వాడి Expert opinions..

ఇవి మల్లెపూలే.. ఇడ్లీలు కాదు :)

అరే..ఇది మన బాల్కనీయేనా? ఇంత పెద్దదా? ఇన్ని కొత్త మొక్కలెప్పుడు పెట్టావమ్మా? మన ఇంట్లో చిల్లీ మొక్కలున్నాయా? అని ఆశ్చర్యపోయాడు మా అబ్బాయి..మల్లెపూలలాంటి వేడి వేడి ఇడ్లీలూ, కొబ్బరికాయపచ్చడీ, ఉల్లిపాయా పల్లెల పచ్చడీ. కారప్పొడీ వేసుకుని హాయిగా నిదానంగా తిన్నాము, ఆఫీస్ కి పరిగెత్తక్కరలేదు కదా.. అందుకే.. ఈ ఆదరా, బాదరాలలో ఆహారమూ, ఆరోగ్యమూ మిగలటం లేదా అని డౌట్ వచ్చింది.. భలే అప్పుడే మధ్యాహ్నం అయిపోయిందా? అనిపించింది..

మధ్యాహ్నం. నువ్వు కష్టపడి వండద్దు.. ఈ రోజు ఆంధ్రా స్టైల్ భోజనం తెప్పించేసుకుందాం ఎక్కడనించైనా అన్నారు వాళ్ళిద్దరూ.. నేనసలే శ్రీకృష్ణ భగవానుడి టైపు.. అంటే పర్యవసానం ఎమవుతుందో నాకు ముందే తెలుసు అయినా అచ్చు మా అన్నగారిలా చిద్విలాసంగా తలూపాను.. (శ్రీకృష్ణుడి వేషానికి మారుపేరయిన అన్నగారిలా కూడా అని అర్ధం) మన పేరే ఆయన చెల్లెలి పేరు కదా.. అదన్నమాట..
స్నానం చెయ్యాలనిపించినవాళ్ళం చేసాం.. లేనివాళ్ళు లేదు.. అయినా స్నానానికీ, ఆకలికీ లింకుందా మరి?.. టైముకి గంట కొట్టినట్టు ఆకలి వెయ్యాల్సిందే కదా.. నందిని నించి పార్సెల్ వచ్చేసింది.. అలాంటప్పుడు అదేమిటో అవన్నీ గిన్నెల్లో సర్దుకోవడం కూడా పెద్ద పనిలా ఉంటుంది.. "పప్పు బావుంది" అంతే మిగతావేమీ బావులేవు.. మనమే చేసుకోవలసింది.. మా వాడి మొదటి కామెంటు. ఇదే నా అప్పటి చిద్విలాసానికి కారణం అని ఈపాటికి మీకూ అర్ధం అయిపోయి ఉంటుంది.. అప్పుడప్పుడూ ఇలాంటి భొజనాలు తింటేనే కదా అలవోకగానూ, అప్రయత్నంగానూ కంచాల్లోకి వచ్చేస్తున్న ( అలా అనిపిస్తున్న) మన ఇంటి భోజనం విలువ బాగా తెలిసేది.. అవినాష్ దీక్షిత్ గారి 'The art of Strategy' ఈ మధ్యనే మొదలు పెట్టాను కదా.. అదన్నమాట సంగతి.

అందరూ హాయిగా ఎవరికి కావలసిన రూం లో వాళ్ళు నిద్రపొయామా?.. అదేమిటో సెలవురోజుల్లో సాయంత్రం చాలా తొందరగా అయిపోతుందేమో.. చీకటి పడిపోయింది.. అలా అనిపించిందే కానీ.. మేము చాలా సేపు మొద్దు నిద్ర పోయాము అనిపించనేలేదు.. చిత్రం..
శనివార వ్రత కధ.. : శనివారం.. మా మొదటి ప్రోగ్రాం.. అభ్యంగన స్నాం.. ఆలీవ్ నూనె, కొబ్బరి నూనె, ఆవ నూనె.. నువ్వుల నూనె.. మా ఇంట్లో నూనె కొట్టు పెట్టే ఉద్దేశ్యం అస్సలు లేదు.. ఒట్టు.. ఇవన్నీ నేను నా పాకశాస్త్ర నైపుణ్యానికి మెరుగులూ, నూనె జాణ సొబగులూ అద్దడానికి కొంచం, కొంచం కొనుక్కుని పెట్టుకుంటానన్నమాట.. కిచెన్ లోంచి , పొద్దంతా, ఇల్లంతా తిరుగుతూ వంట వండడానికి మాత్రం పొద్దు తిరుగుడు పువ్వు నూనే..

ఇంట్లో స్పా

నూనె రాసుకుని నలుగు పెట్టుకుని మూడు గీజర్లూ ఆన్ చేసుకుని తనివి తీరా స్నానం చేసాం.. మొన్నెప్పుడో ఒపెన్ హార్ట్ లో తనికెళ్ళ భరణి గారు చెప్పిన మాట గుర్తొచ్చింది ఇప్పుడు స్నానాల తొట్టె ఉంది.. టైమే లేదు అని.. మర్చిపోయాను.. special affects కొసం మా అబ్బాయికి ఆయిల్ మసాజ్ చేసేటప్పుడు కొంచం వాసన నూనె ( ఆరోమా ఆయిల్) వేసి డిస్పెన్సర్ పెట్టాను.. అచ్చు' స్పా'లా ఉంది మా అన్నాడు.. మళ్ళీ భరణిగారినే తలిచేసుకున్నాను.. "నీలోన శివుడు కలడు" అన్నారు కదా ఆయన. మన ఇంటిలోన స్పా కలదు అని నేను అనేసుకున్నాను..

ఆ రోజు మధ్యాహ్నం చైనీస్. చేసుకుందాము అని గొడవ పెడితే అమెరికన్ చాప్సీ, నూడుల్స్ వగైరాలు చేసేసుకుని హాయిగా గిన్నెలు ఖాళీ చేసేసాం.. తర్వాత లైబ్రరీ ప్రయాణమూ, రోజు కొకటి చొప్పున Bourne సీరీస్ సినిమాలు చూడ్డామని ముందే అనుకున్నాం కనక అది రెండోది కానిచ్చేసాం..

Kaleidoscope

అహహా.. ఆదివారం: 'ఆది' అంటే మొదలు.. మరి అదేవిటో దీన్ని వారం చివర పెట్టారు.. అయినా ఆదివారం అంటే హాయివారం మాములుగానే.. ఎన్ని రోజులయిందో మనిద్దరం swim చేసి అని నేనూ,, మా వాడు పొద్దున్నే వెళ్ళిపోయాము.. తర్వాత కాసేపు ముగ్గురం కలిసి బేడ్ మింటన్ ఆడేసాం.. ఇంట్లో Keleidoscope లో రకరకాల Patterns ట్రై చేసాం. మధ్యాహ్నం రొట్టెలూ కూరా సేవించి.. లైబ్రరీ పుస్తకాలు చదువుకున్నాం. రాత్రి మళ్ళీ మూడో Bourne సినిమా చూసాం.. ఇలా మూడు రోజులూ చేసిన పని చెయ్యకుండా, తిన్న వెరైటీ తినకుండా, మరే ఇతర వ్యాపకాలూ పెట్టుకోకుండా మా తో మేము వీలైనంత సమయం గడిపేలా మా ఈ లాంగ్ వీకెండ్ గడిపేసాం.. మర్చిపోయాను.. . శనివారం ఇంటి ముందు ముగ్గు వేసాను.వంటపని లేని నాడు గుమ్మడి వడియాలు పెట్టాము ఎంత బావున్నాయో.. మీరూ చూడండి..

'అతడు' సినిమాలో మహేష్ బాబు అంటాడు 'ఇల్లు ఇంత బావుంటుందని తెలీదు ఇన్నాళ్ళూ' అని.. అచ్చు అదే స్టైల్ లొ మా వాడు " ఇంట్లో హాలిడే ఇంత బావుంటుందని తెలీలేదు ఇన్నాళ్ళూ' అన్నాడు.. చెప్పద్దు నాకెంత సంతోషం వేసిందో. ఇల్లంటే కేవలం రాత్రి వచ్చి నిద్రపోయే విడిది అని మన తర్వాత తరం వాళ్ళు అనుకోరు అని నమ్మకం వచ్చింది కూడా..
మా మూడు రోజుల దినచర్యని చెప్పి మీ అందరికీ బోర్ కొట్టీంచడం నా ఉద్దేశ్యం కాదు.. హాలిడే అంటే ఈ నాటి పిల్లల భాషలో చెప్పలంటే out of India నే అనీ .. ఇలా రెండు, మూడు రోజులు సెలవలు వస్తే తప్పకుండా ఊరు వదిలి ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోవాలని అందరూ అనుకునే ఈ రోజుల్లొ అప్పుడప్పుడైనా ఇలాంటివి చేస్తే చాలా.. చాలా బావుంటుందని చెప్పాలనే..

సెలవు పెట్టి ఇంట్లో ఉంటారా ? అని ఆశ్చర్యపోతారు కొందరు.. అదేదో పెద్ద తప్పు అయినట్టు.. వేలకి వేలు పోసి కర్టెన్లూ, సామాన్లూ, ఇంకా ఎక్కువ పెట్టి ఫర్నిచరూ, టీ. వీ లూ గట్రా కొనుక్కుని.. మెలకువగా ఉన్న సమయంలో దాదాపు సగంసేపు, అద్దాలూ, టైల్సూ, వంట గట్లూ తుడుచుకుంటూ, బూజులు దులుపుకుటూ మైంటైన్ చేసుకోవడానికీ, పొద్దున్నే తిని, పోయి రాత్రి వచ్చి పడుకోవడానికీ మాత్రమే కాదు.. ఇల్లంటే..
మేడంటే మేడా కూదూ.. గూడంటే గూడూ కాదూ.. పదిలంగా మనందరం ఎవరికివారు తమకోసం అల్లుకున్న పొదరిల్లు ఇల్లూ.. అని చెప్పాలనే.. నిజంగానే ఇల్లెంతో బావుంటుంది.. ఇల్లే బావుంటుంది.. త్రివిక్రం శ్రీనివాసూ, మహేష్ బాబూ కరక్ట్ గా చెప్పారు.. హోం స్వీట్ హోం..

Sweet home

నీలేకనీ గారి ఆధారం మాకు దొరికిన విధంబెట్టిదనిన...

2011-07-10T11:09:00.005+05:30

అన్ని శనివారాలలాగానే ఆరోజూ మామూలుగానే తెల్లవారింది.. 'ఆహా.'. అలా అని నేను అనుకున్నాను. కానీ కాదేమో మరి.. ఎప్పటిలాగే వేడిగా ఫిల్టర్ కాఫీ తాగుతూ, తాపీగా పేపర్ చదువుతున్న తను ఒక్కసారిగా ' సుభద్రా!.. వచ్చేసింది.. మనకీ వచ్చేసింది.. ' అని గట్టిగా అనే (అరిచే)సరికి నాకు మహా అనుమానం రానే వచ్చేసింది..

"లాటరీ టికెట్లూ వగైరాలూ కొనే అలవాటు మనకి లేనే లేదు..అందుకని అది మనకి వచ్చే ఛాన్సు లేదు.. అయినా చెప్పలేము కదా. మీ ఫోన్ నెంబర్ కి అద్భుతమైన ప్రైజ్ తగిలింది, లేద మీ మెయిల్ కి రాండం గా బహుమతి వచ్చింది.. అలాంటివి నిజమైనట్టు గా భ్రాంతి.. చిత్త భ్రమ.

నా దగ్గర కట్టలు కట్టలు గా డబ్బు మూలుగుతోంది, నాకేమో కేన్సర్ అని డాక్టర్ లు చెప్పారు. పొయేముందు ఎదైనా మంచి పని ( నిజమా?) చేసి పోదామనీ, ఎందుకూ పనికిరాని నా ఈ సంపదనంతా నలుగురికీ పంచుదామని నిర్ణయించుకుని మీకు రాస్తున్నాను. మీ వివరాలు ( అంటే బాంక్ అకవుంట్ అని మాత్రమే అర్ధం) నాకు పంపితే మా అటార్నీ మీకు నా సంపదలో ఒక వంతు ఉదారంగా ధారాదత్తం చేస్తారు.. లాంటి మెయిల్స్ ని పాపం ఇప్పటివరకూ అబద్ధ్దం అనుకున్నాను, కానీ ఏ పుట్టలో ఏ పాముందో? అలా ఈ మధ్యన మనం కొన్న న్యూస్ పేపర్ లకి కూడా ప్రైజ్ లు వచ్చేస్తున్నాయేమో అని..దురాశ.. అలాంటిదేదైనా వచ్చేసిందేమో! లాంటి రకరకాల అయిడియాలు నా మట్టిబుర్రలో మణిదీపాల్లా వెలగడం మొదలుపెట్టి, ఆ పరాకు లో నేను వెంటనే స్పందించలేదు.

దానికే వెంటనే.. సుబ్స్..వింటున్నావా? 'కర్నాటకకీ, బెంగుళూరు కీ వచ్చేసింది అని తను.. కిచెన్ లోంచే " ఏం వచ్చింది?' అన్నాను.. పెద్దగా అర్ధం కాకపోయినా అది కేవలం మాకు మాత్రమే వచ్చినది కాదని , ఇందాకటంత ఆలోచనా, ఆనందం అవసరం లేదని తెలిసిపోయింది కదా.... ఇంక అప్పుడు మెల్లిగా "అదే ఏమిటి? మాన్సూనా? సముద్రం లేదు కదా, సునామీ వచ్చే చాన్స్ లేదు.. మరింకేమిటి వచ్చిందన్నాను..

'ఆధార్ ఎన్రొల్ మెంట్ వచ్చేసింది. యు.. నో.... యు.. ఐ.. డీ...యురేకా అనడం ఒక్కటే తక్కువ.. మా వారికి ప్రభుత్వం వారు చేసే ఇలాంటి పనులంటే మహా, చాలా, గొప్ప ఇష్టం.. అది పన్నులైనా, ఎన్నికలైనా, వోటర్ కార్డు లైనా, ఎప్పుడూ ఏమీ ఇవ్వని రెషన్ కార్డు లైనా.. అవి రాగానే వచ్చినవి వచ్చినట్టే అమలు లో పెట్టేయడం లో క్షణం కూడా ఆలస్యం చెయ్యకూడదు.. ఎక్కడెక్కడినించో ఉత్సాహం తన్నుకు వచ్చేస్తుంది. ఆ ఉరకలేసే ఉత్సాహాన్నీ, ఆనందాన్నీ చూసి తీరాలి కానీ వర్ణించనలవి కాదు..

మళ్ళీనా? ..అనుకోకుండానే ఇంతకుముందు మేము ఇలాంటి కార్డు ల కోసం చేసిన ప్రయత్నాలు గంగలో సుడిగుండాల్లా కళ్ళముందు గుండ్రాలుగా తిరగసాగాయి..

మా మొట్టమొదటి ఉనికి పత్రం: అప్పుడెప్పుడో మా పెళ్ళి అయిన కొత్తల్లో అన్నమాట... ఒకరోజు తను చాలా సీరియస్ గా.. "మనం రేషన్ కార్డు చేయించుకోవాలి" అని అనగానే.. "అవును" అని క్లుప్తంగా అనడం తనకి అస్సలు రుచించలేదు. అలా అన్న రెండురోజులకి వరంగల్ లో ఉన్న వాళ్ళ కుటుంబపు కార్డు లోంచి తన పేరూ, మచిలీపట్నం నుంచి బొంబాయికి బదిలీ అవుతున్న మా కార్డు లోంచి నా పేరూ తీసేసినట్టుగా సదరు గవర్నమెంట్ వారి ఉత్తరాలు పట్టుకొచ్చేయడమూ, ఆ రెండింటినీ జతపరిచి మేము కొత్త కార్డు తీసుకోవడమూ క్షణాల్లో జరిగిపోయాయి.. అంటే నేనేమీ పెద్దగా చెయ్యలేదు కనక అలా క్షణాల్లో జరిగినట్టు నాకనిపించింది అన్నమాట.

ఆ తర్వాత వాళ్ళు నెలకొకసారి ఇచ్చే రెండు కేజీల చక్కెర ఎక్కడ దాచుకోవాలో, ఏం చేసుకోవాలో తెలిసేది కాదు మాకు. తెలిసినవారికీ, చుట్టాలకీ ఇచ్చేవాళ్ళం లేకపోతే మా ఇంట్లో చీమల పుట్టలో, వంట్లో మధుమేహాల చిక్కులో వస్తాయేమో నన్న భయంతో.. గేస్ నూనె తెచ్చుకుని రోజూ నా పేరుమీద పొయ్యి వెలిగించుకునేది మా పని అమ్మాయి.. ఈ మాత్రం దానికి ఈ కార్డు ఎందుకు అంతే.. ఒక అజ్ఞానికి జ్ఞానదానం చేస్తున్నట్టు మొహం పెట్టి.. 'ఇది మన ఐడెంటిటీ కార్డు' అంతేకానీ ఈ చక్కెర, ఉప్పూ ముఖ్యం కాదు అని తను చెప్పగానే..'ఒహో అలాగా' అనుకున్నాను. అయినా ఆ గులాబీ రంగు కార్డు బావుండేది లెండి..అది మా మొదటి ఉనికి పత్రం..

మరి బెంగుళూరు లో ఉనికి??: ఇది రెండోది.. ఇలా సామాన్లు సర్దుకున్నామో లేదో.. మొదలు. మన రేషన్ కార్డు ఇక్కడకి మార్చుకోవాలి.. లేకపోతే మనకి అయిడెంటిటీ కష్టం.. మళ్ళీ అదే పని.. సెలవు పెట్టుకుని మరీ హైదరాబాద్ వెళ్ళి పని సాధించుకుని వచ్చాము ( నేను సరదాగా హైదరాబాద్ వెళ్ళాను అనే ఈ మాటకి అర్ధం). అలా బెంగుళూరు లో మా ఉనికీ, ప్రస్థానం మొదలయ్యాయి అన్నమాట. ఇంక అక్కడనించీ గేస్, టెలీఫోన్ దేనికి కావాలన్నా చాలా గర్వంగా మేము రేషన్ కార్డు కాపీలు జతపరిచెయ్యడమూ, ఆఫీస్ లో కొలీగ్స్ 'ఓ మీకు కార్డు ఉందా? హౌ నైస్? అంటే చాలా కాజువల్ గా భుజాలు ష్రగ్ చెసి.. ' యా.. ఉంది.. వి బిలీవ్ ఇన్ ఆల్ థీస్ థింగ్స్ వెరీ సీరియస్ లీ యూ.. నో.. అని స్టయిల్ గా చెప్పేసి, మోర్ సో శ్రీనివాస్ .అని చాలా ఉదారంగా క్రెడిట్ తనకే ఇచ్చేసేదాన్ని. మంచి భార్యని కదా..

పెద్దాపురం చేంతాడంత క్యూ..

తర్వాత కె.వీ లొ: వోటర్ ఐ.డీ కార్డు లు ఇస్తారుట.. ఇది అందరూ తప్పకుండా చేయించుకోవాలి. దీనివల్ల ఎన్ని ఉపయోగాలో? ఇక ఇప్పటి నించీ ఇది దేశంలోని ప్రతీ వ్యక్తికీ ఐ.డీ ( ఒహో!) అని పేపర్లూ, టీ. వీ చానెళ్ళూ కోళ్ళై కూసేసరికి.. మేము ఊరుకునేది ఎలా? వెంటనే వెళ్ళి కావలసిన తతంగమంతా కానిచ్చేసాం. నాకు మా ఇంటి దగ్గర ఉన్న కేంద్రీయ విద్యాలయంలో సెంటర్. ఎప్పుడు చూసినా అక్కడ పెద్దాపురం చాంతాడంత క్యూలు. ఆఫీస్ పక్కనే కావడంతో మధ్యలో రెండు మూడు సార్లు వచ్చి చూసినా దాదాపు రోజంతా అదే పరిస్థితి. అప్పుడు ఆఫీస్ పనిమీద జపాను, అమెరికా వెళ్ళిన తనకి ' మనసంతా నువ్వే 'అన్నట్టు ఈ కార్డే నిండి ఉండడాన్ని గురించీ, వారిచ్చిన వ్యవధిలో తను దాన్ని చేయించుకోలేకపోవడం వల్ల కలిగిన బాధ గురించి నేను చెప్పలేను.

లెక్చర్

'ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చేయించుకోవడమో, లేకపోతే నేనెంత బాధ్యతా రాహిత్యం కల పౌరురాలినో? అన్న దానిమీద ఇంట్లో లెక్చర్ వినడమో.. ఇవే నా ముందున్న రెండు మార్గాలు.. తెలివైనదాన్ని కనక తేలికైనది ఎంచుకుని.. లైన్ లో నిలబడ్డాను. హీనపక్షం మూడు గంటలు సాగిన ఆ చాంతాడు.. ఇంక మరీ తెగేవరకూ లాగితే బావుండదన్న భయంతో నాకూ ఆ కుర్చీపీట మీద కూర్చునే చాన్స్ ఇచ్చింది. 'మేరా భీ నంబర్ ఆయేగా' అని నాకు నేను ధైర్యం చెప్పుకుంటున్న నేను గబ గబా ఫోటో తీయించేసుకున్నాను.

'ఆ హడావుడిలో జుట్టు సరిచేసుకున్నానో? మెళ్ళో గొలుసు కనిపించేలా చేసుకున్నానో , లేదో?' అన్నీ మర్చిపోయాను. ఇవన్నీ క్యూ లో ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు వేసుకున్న ప్లాన్ లు మరి.. ఇంక కార్డు వచ్చేవరకూ ఎదురుచూపులు.. ఒకరోజు మా కార్డులు రానే వచ్చాయి.. అయితే అందులో ఫొటో నాది.. పేరు మరెవరిదో? ఇంక ఎడ్రస్ దాకా వెళ్ళకుండానే నీరసం వచ్చింది నాకు. ఇలాంటి తప్పులు చాలానే వచ్చాయి కనక ఇచ్చిన కార్డు లు అన్నీ తీసేసుకుని మళ్ళీ కొత్తవి ఇస్తామని చెప్పారు.. తర్వాతెప్పుడో నేను మర్చిపోయాకా ఇచ్చారు లెండి..

కొన్నేళ్ళకి మళ్ళీ కొత్తగా: అది జరిగిన కొన్నేళ్ళకి మళ్ళీ రెండు మూడేళ్ళక్రితం పాతవన్నీ చెల్లవు.... మళ్ళీ కొత్తగా ఇస్తాము.. అందరూ వచ్చి కుఠోలు దిగండి అని గవర్నమెంట్ వారు హుకుం జారీ చేసారుట.. అంతే మళ్ళీ మా ఇంట్లో హడావుడి మొదలు. ఈ సారి ఆన్ లైన్ లో వివరాలన్నీ చూసేసుకుని, అందరికీ చెప్పేసి మాకు చెప్పిన సెంటర్ దగ్గరకి వెళ్ళిపోయామా? అక్కడ ఉన్నంత గందరగోళం బహుశా ఎక్కడా ఉండదు.. ఎడ్రస్ లు మార్చుకునేందుకొక క్యూ, పేర్ల లో తఫ్ఫులుంటే దానికొక క్యూ, ఫార్మ్ లు ఇచ్చేందుకొక క్యూ.. అసలు కార్యక్రమానికొక క్యూ.. ఫోనుల్లోనూ, మాములుగానూ మాటలాడే శబ్దాలతో హోరెత్తిపోతోంది ఆ ప్రాంగణమంతా.

సాఫ్ట్ వేర్ లో బగ్

దాదాపు రెండు గంటలు నించున్నాకా ' సాఫ్ట్వేర్ లో బగ్ ఉంది.. అది వివరాలని సరిగా ప్రింట్ చెయ్యడం లేదు కనక.. ప్రస్తుతం ఆపేసాం అని చావు కబురు చల్లగా చెప్పినప్పుడు ఏంచెయ్యాలో తెలియలేదు. పైగా ఆ ఆఫీసర్ 'ఐ కాంట్ ఎక్స్ప్లెయిన్ టూ యూ.. వాట్ సాఫ్ట్ వెర్ ఈస్.. ఎండ్ ద బగ్ ఈస్ అని అమాయకంగా అంటున్నప్పుడు.. 'నిజమా? అనుకుని జాలిపడ్డాం తప్ప.. మాకూ తెలుసు అని అతని అమాయకమైన వదనారవిందాన్ని చూస్తూ చెప్పలేకపోయాం.

అలా మూడు సార్లు తిరిగి.. ఆఖరుకు మా భాగ్యవశాన ఒక శుభదినాన ఆ బగ్ ఫిక్స్ అయ్యి అన్నీ సరిగ్గా పని చేస్తున్నాయి అని తెలిసిన తర్వాత.. మళ్ళీ వెళ్ళి క్యూలో నిల్చుని.. అక్షరాలా నాలుగు గంటలూ, రెండు బిస్కెట్ పాకెట్ల తర్వాత ( పొద్దున్నే వెళితే క్యూ ఉండదు అని వెళ్ళిపోయాము కదా) ఫొటోకార్డు లతో బయట పడ్డాము. నా ఫోటో బాగా వచ్చింది కనక అప్పటి వరకూ అయిన ఆలస్యాన్నీ, శ్రమనీ క్షమించేసాను..

ఇప్పుడు మళ్ళీనా ????: ఇన్ని గుండ్రాలు తిరిగాకా, మళ్ళీ ఇంకో కార్డా? అని భయం వేసింది నాకు. భూమి గుండ్రంగా ఉంటుంది అనే ప్రాధమిక భౌగోళిక సూత్రాన్ని మర్చిపోతే అంతే మరి.. నందన్ నీలేకనీ గారు ఢిల్లీ వెళ్ళే ఈ అవకాశం వచ్చినప్పటినించీ అన్నీ చాలా క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తున్నాం కనక 'ఈ రోజు ఎప్పుడో వస్తుంది అని తెలుసు' కానీ అది వచ్చేసరికి నాకు నీరసం వచ్చింది.. నిజం చెప్పాలి కదా మరి..కానీ మన దేశ ఘనతని ప్రపంచానికి చాటిన నారాయణ మూర్తి గారన్నా, వారి అనుంగు శిష్యుడు నందన్ గారన్నా మాకెంతో అభిమానం కనక వారి ఆజ్ఞ శిరసా వహించాల్సిందే..

పేపర్ లో చదివిన తక్షణం స్కూటర్ మీద ( కార్ అయితే ట్రాఫిక్ లో చాలా టైం వేస్ట్ అవుతుంది) వెళ్ళిపోయి హెచ్. ఏ. ఎల్ పోస్ట్ ఆఫీస్ చేరాము.. అక్కడ అందరూ కార్డు లు, కవర్ లూ కొనుక్కోవడమూ, వాటికి గమ్ము రాస్తూ చుట్టూ ఉన్న గోడలకీ, కుర్చీలనీ కూడా జిగురుతో పావనం చెయ్యడమూ లాంటి మామూలు కార్యక్రమాలు తప్ప మరేమీ జరగక పోవడం తో మాకు అనుమానం..'అడిగితే కానీ అమ్మైనా పెట్టదు మరీ పోస్టల్ వాళ్ళు ఎలా పెడతారు?' అని అడిగేశాం.. వాళ్ళు మా దగ్గర ఏమీ లేవు.. మీరు కార్వీ ( రెండు వీధుల అవతల ఉన్న ఆఫీస్) కి వెళ్ళండి.. అక్కడ కూడా ఇస్తున్నారు ( ఇక్కడ ఇవ్వడం లేదు అన్న విషయం మర్చిపోయి) అన్నారు.

"అప్పటికే.. ఇది చాలా ముఖ్యం.. ఇంచుమించు మన జీవనాధారం, అందుకే దీనికి ఆధార్ అని పేరు పెట్టారు. 'దిస్ ఈస్ గొయింగ్ టు బీ.. యువర్ యూనిక్ ఐడెంటిటీ" లాంటివి చాలా వినేసాను కనక.. నోరు మూసుకుని వెనకాల కూర్చున్నాను స్కూటర్ మీద.. కార్వీ లో వెళ్ళి ఆ ఫార్ము తెచ్చుకున్నాం.. 'అది జాగ్రత్తగా పట్టుకో! మధ్యకి మడతపెట్టకు ( అక్కడికి దాని ఇస్త్రీ మడత పోతున్నట్టు), ఎగిరిపోతుందేమో చూడు.. లాంటి ఎన్ని జాగ్రత్తలో.'. దారిలో ఆగి. మాముగ్గురికీ, మా ఫ్లాట్స్ లో మాకు బాగా క్లొజ్ అయినా వారికోసం ఒక డజన్ వరకూ కాపీలు తీయించేసాం.. అలా మొదటి అంకం పూర్తి అయింది..

'మడిసన్నాకా కూసింత కాలా పోసనా, సంగ సేవా (రెండోది నా నా సొంత కవిత్వం. రమణగారిది కాదు) ఉండాలి కదా. బొత్తిగా ఏం తిని తొంగుంటాం చెప్పండి..' అందుకని.. ఆ వొరిజినల్ మా బిల్డింగ్ మేనెజర్ కి ఇచ్చి.. 'ఇదిగో ఇలాంటి ఫలానా అతి ముఖ్యమైన కాగితం తెచ్చి ఇక్కడ పెట్టాము.. కావలసిన వారు తీసుకుని కాపీలు చేసుకుని వొరిజినల్ మళ్ళీ అక్కడే పెట్టేయండి 'అని మా బిల్డింగ్ వే, రకరకాల మెయిల్ గ్రూప్ లలో మెసెజీ లు పంపేసాం.. అంతేకాదు.... అది ఎలా నింపాలో, ఎక్కడ ఇవ్వాలో కూడా చెప్పేసాం ..

"యూ గైస్ ఆర్ గూడ్ యార్... ఎప్పుడూ ముందుంటారు ఇలాంటి వాటిల్లో"అని సాయంత్రం వాక్ కి వెళ్ళినప్పుడు ఫ్రెండ్స్ అంతే.. చాలా హుందాగా తీసుకున్నాను ఆ కాంప్లిమెంట్స్.. "అందుకే నిన్ను మళ్ళీ కమిటీలో ఉండమనేది.. లేకుండానే యూ థింక్ సో మచ్ అబవుట్ కమ్యూనిటీ" అనేసరికి మాత్రం నిజం చెప్పద్దూ,.నేలకి రెండించెల పైన నడిచేసాను..

ఇంక అక్కడనించీ మొదలు.. "నీది ఐ.డీ ప్రూఫ్ లేదు.. అని మొదటి బాంబు పడింది నా మీదా, మా వాడి మీదా. " "ఇంతకుముందు దానికోసమే కదా అన్ని తతంగాలు జరిపాము, అన్ని రకాల కార్డ్ లూ గట్రా తెచ్చుకున్నాము" అంటే.. ఒక దానిలో ఎడ్రస్ వేరే ఉంది, మరొక దాంట్లో మా వాడి బాగా చిన్నపటి ఫొటో ఉండడం ఇలాంటి కారణాలు చాలా బయట పడ్డాయి..

ఆఖరికి ఈ మధ్యనే ( అంటే ఓ మూడున్నరేళ్ళని అర్ధం) రెన్యూ చేయించి పాస్ పోర్ట్ లో కూడా మేము అద్దెకున్న ఫ్లాట్ ( ఇదే కాంప్లెక్స్ అయినా సరే, అది గవర్నమెంట్ కి కుదరినా కుదరవచ్చు కానీ తనకి మాత్రం కుదరదు) ఎడ్రస్ ఉందిట.. 'అన్నీ మనం అనుకున్నట్టు జరిగిపోతే దాన్ని జీవితం అనరు కదా అని నేను వేదాంత సూక్ష్మాలు గ్రహించడంలో బిజీ అయిపోయాను....

మా వాడికి.." నువ్వు కాలీజీ నించి బొనాఫైడ్ సర్టిఫికెట్ తెచ్చుకోవాలి నాన్నా", అని చెప్పారుట వాళ్ళ నాన్న..

ఓ రెండు రోజులు దాన్ని తీసుకురావడం కుదరలేదని విసుగు.. ఇలా కొనసాగి ఒక రోజు వాడు తీసుకొచ్చాడు.. " మా! ఐ మేడ్ డాడీస్ డే!" అంటూ..

ముందు సంతోషించినా " కాలేజీ స్టాంప్ వేసారు, స్కూల్ లెటర్ హెడ్ మీద ఇచ్చారు.. "అని మళ్ళీ విసుగు.ఈ లోపున నాకు కూడా హౌసింగ్ అగ్రీమెంట్ లాంటిదేదో సెట్ అయ్యింది

ఆ రోజు రానే వచ్చింది: "రేపు లేట్ గా లేస్తే కుదరదు.. ఆలస్యం అయితే అక్కడ రష్ పెరిగిపోతుంది. బై 8.45 వి షుడ్ బీ థేర్ "అని హెచ్చరిక. పొద్దున్నే నేను ఓపెన్ మసాలా దోశెలు, క్లోసెడ్ మసాలా దోశెలు వేస్తూ బిజీగా ఉన్నానా? ఏం బట్టలు వేసుకోవాలి? అని తండ్రీ , కొడుకూ చర్చ..

"ఇది లైఫ్ లాంగ్ ఉండే కార్డు..సో యు షుడ్ లుక్ గుడ్.. నువ్వు కాలర్లేని టీ.. షర్టు వేసుకోవద్దు అని మా వాడినీ, తన ఫార్మల్ షర్టు లు అన్నీ లైట్ గా ఉంటాయి కనక అప్పుడెప్పుడో రెండు లీ జీన్స్ కొంటే వచ్చిన బ్లూ చెక్స్ లీ షర్టు వేసుకుంటానని చెప్పేసరికీ నేనూ మా వాడూ కింద పడిపోయాం. అన్నీ లైట్ కలర్సూ , పిన్ స్త్రైప్స్ తప్ప వేరేవేమీ వేసుకోడానికి ఇష్టం ఉండదు తనకి..

ఈ లోపున నేను.. 'ఆ! వెబ్ కెమెరాతో తీసే ఫోటోలో అంతగా ఏం కనబడతాయి? అన్నాను..

"లేదు లేదు.. ఇది హై టెక్ లో ఉంటుంది" అనడం.. అక్కడికి తనేదో ఆ కెమెరాలూ అవీ దగ్గరుండి సెలెక్ట్ చేసినట్టుగా,, అంతేకాదు. నీ బ్లూ సిల్కు ఫాబ్ ఇండియా టాప్ వేసుకో బావుంటుంది..నాకు సలహా..తను అలా అన్నప్పుడు..

ఒహో, ఆధార్ కార్డు అంటే భార్యా భర్తలు మేచింగ్ బట్టలు వేసుకోవాలేమో? అని కూడా అనుమానం వచ్చింది.. తనతో అనలేదు కానీ.. అలా మొత్తానికి రెండు మంచినీళ్ళ సీసాలూ, రెండు బేగ్ లూ, రెండు గొడుగులూ కార్లో పెట్టుకుని బయలు దేరాం.దోశెలు లాగించాం కనక బిస్కెట్ లు పెట్టుకోలేదు..

Good citizen syndrome!!

అక్కడ ఆఫీసులో: కార్వీ ఆఫీస్ కి వెళ్ళేసరికి అక్కడ మేమేఉన్నాం.. 'ఇక్కడ ఫార్ము లు మాత్రం ఇస్తారేమో? మిగతా తతంగమంతా పోస్ట్ ఆఫీస్ ల లోనే చేస్తారేమో?'అని నా అనుమానం.. అంత ఉత్సాహంలో ఉంటే ఎలాంటి వెర్రి ప్రశ్నలడిగినా సమాధానం బాగా వస్తుంది.. "లేదమ్మా, ఇక్కడ కూడా చేస్తారు "అని చాలా అనునయమైన సమాధానం. చెప్పానుకదా.. 'గుడ్ సిటిజెన్ సిండ్రోం సింప్టం స్' అవి..

పొరపాటున పోస్ట్ ఆఫీస్ లో ట్రై చేస్తానని వెళ్ళిన ఫెండ్ అప్పటికే చెప్పేసాడు.. ఆ పోస్ట్ ఆఫీస్ లో రోజుకి 35 మందికి మాత్రం టోకెన్ లు ఇస్తారని.. ఇప్పటికే జూలై పదిహేను వరకూ బుక్ అయిపోయిందనీ.

'చూసావా? 'అని నా కేసి గర్వంగా ఓ చూపు చూసేసి.. అతనిని ఇక్కడికే గబ గబా వచ్చేయమని చెప్పేయడమూ, ఆర్డర్ లో వరసగా, వయసు ప్రకారంగా అమర్చిన కాగితాలు వాళ్ళకి చూపించేయడమూ, వాళ్ళు ఇన్ని రకాలు అక్కరలేదు సార్ అని కొన్ని వెనక్కి ఇచ్చెయడమూ చక చకా సినిమా రీళ్ళల్లా కదిలిపోయాయి. ఈ లోపున మా వాడు "you see maa.. I have put a pink clip for you.. girl color.. and blue ones for both of us"..అని నవ్వడం

ఇంతలో మిగతావారు రావడం మొదలు పెట్టారు.. అమాయకంగా కనిపిస్తున్నట్టే ఉండి క్యూని జంప్ చేద్దామని ప్రయత్నాలూ, మిగతావారితో చెప్పించుకోవడలూ ఇలాంటివన్నీ మామూలే.. మొత్తానికి నేనూ లోపలకి వెళ్ళాను.

ఆఖరి అంకం ( మాయాబజార్ లో చెప్పినట్టు అంత్యక్రియ అందామా సరదాగా :)) : ముందు మీ ఏడమ చెయ్యి దీనిమీద పెట్టి నొక్కండి, నాలుగు వేళ్ళూ ముద్ర పడాలి.. అన్నాడు ఈ ప్రక్రియని నిర్వహిస్తున్న అతను..తర్వాత కుడి చెయ్యి, తర్వాత ఐరిస్ స్కాన్..అన్నింటికంటే ఆఖరున ఫోటో.. లాజిటెక్ వెబ్ కెమెరాతోనే.. తల కిందకీ, చూపు పైకీ లాంటి సూచనల తర్వాత కేవలం నా మొహం మాత్రమే కనబడేటట్టు ఫోటో తీసాడు.

మీకు కన్నడం చదవడం వచ్చా మేడం? అన్నాడు.. వచ్చు అన్నాకా, అన్ని వివరాలు ఇంగ్లీష్ వీ, కన్నడానివీ పోల్చి సరి చూసాకా ప్రింట్ తీసి టెంపరరీ ఆధార్ పత్రం నా చేతిలో పెట్టాడు.. ఇంక అరవై నించీ- తొంభై రోజులలో అసలు కార్డ్ వస్తుందిట.. 'దట్ వస్ క్విక్' అని మా వాడి కామెంటు.. దానికి వాళ్ళ నాన్నేమో.. "who planned it after all.. now we have to follow this up online till we get our permanent cards.." అని జవాబు.. అంటే ఈ ఆధారం తా లూకా ఎక్సైట్ మెంట్ మా ఇంట్లో మాతో పాటుగా. ఇంకో మూడు నెలలుంటుందన్నమాట.. .

అలా మా ఆధార్ కార్డ్ ల ప్రహసనం పూర్తి అయిందన్నమాట.. మళ్ళీ ఎప్పుడు ఏం వస్తుందో మరి??

హాస్యం మాట పక్కనుంచితే.. మన దేశం లాంటి పెద్ద దేశంలో ఇలాంటి ప్రక్రియలు నిర్వయించడం చాలా కష్టమైన పని.. అది జనాభాలెక్కలైనా, ఎన్నికలైనా, ఈ కార్డ్ లైనా. చాలా బాధ్యత తో కూడిన పనులు.. మొన్నెక్కడో చదివాను.. దేశంలో అందరికీ ఆధార్ కార్డ్ లు రావాలంటే రెండు లక్షలమంది కనీసం ఐదేళ్ళపాటు పని చెయ్యాలిట.. అప్పుడు తెలుస్తుంది ఇది ఎంత పెద్ద పనో.. దీనికి మనం చేయగలిగే సహాయం ఎదైనా ఉందీ అంటే బాధ్యత గల పౌరుల్లా వీలున్నంత త్వరగా చేయించుకోవడమే.. ఇలాంటి వన్నీ ఎంతో బాధ్యతగా, యుద్ధ ప్రాతిపదికన చేసే తనకి థాంక్స్ చెప్పేసాం నేనూ మా అబ్బాయి.

మీరు కూడా వీలున్నంత తొందరగా చేయించేసుకోండి మరి..

శ్రీ నీలోత్పల నాయికే..

2011-06-26T16:39:00.004+05:30

కొన్ని రాగాలూ, కొన్ని కీర్తనలూ మొదటి సారి వినగానే ఎప్పటినించో తెలిసిన వాటిలా అనిపిస్తాయి.మరెంతో కాలం గుర్తుండిపోతాయి. దానికి ప్రత్యేకమైన కారణాలు అక్కరలేదు అనిపిస్తుంది నాకు. ఆ యా రాగాలలోనూ, కీర్తనలలోనూ ఉన్న గొప్పదనం అది అనుకుంటాను నేను. కర్నాటక శాస్త్రీయ సంగీతం అంటే వల్లమాలిన ఇష్టం, అభిమానమూ తప్ప మరే గొప్ప అర్హతలూ నాకు లేవు.. అయినా సాహసించి ఒక రాగాన్ని గురించి అందులో స్వరపరిచిన కొన్ని కీర్తనలూ, పాటలగురించీ చెప్పాలని ఈ ప్రయత్నం.. ఇది చదివిన మిత్రులు ఇంకా వివరాలు నాకు తెలియచేస్తే చాలా సంతోషిస్తాను.

'శ్రీ నీలోత్పలనాయికే 'అన్న ఈ కీర్తన మొదటిసారి యూ ట్యూబ్ లో విద్వాన్. శ్రీ. టీ. ఎం. కృష్ణ పాడగా విన్నాను. మొదటిసారి వినడంతోనే ఈ రాగం ఎంతో గొప్పగా అనిపించింది. తర్వాత సంగీత శిరోమణి శ్రీ. బాల మురళీకృష్ణ గారు పాడినది విన్న తర్వాత అయితే ఇంక చెప్పనక్కరలేదు. అప్పటినించీ ఎన్ని సార్లు విన్నామో లెక్కలేదు. కార్లో, ఇంట్లో, సి.డీలో, కంప్యూటర్లో.. ఇలా లెక్కలేనన్నిసార్లు.విన్న ప్రతీసారి మరింత బాగా, గొప్పగా అనిపిస్తుంది.

అందువల్లనే ఈ రాగాన్ని గురించి మరికొన్ని వివరాలు తెలుసుకోవాలని అనిపించింది. ఈ రీతిగౌళ రాగం 22 వ మేళకర్త రాగమైన ఖరహరప్రియ రాగానికి జన్య రాగం. ప్రస్తుతం రీతిగౌళగా ప్రసిద్ధి చెందినా ఈ రాగం యొక్క అసలు పేరు నారీ రీతిగౌళ. ఆనందభైరవి, శ్రీరంజని రాగాలకి చాలా దగ్గర పోలికలతో ఉన్నా, ఆరోహణలో 'ని, ని, స' అనే స్వరప్రయోగం ఈ రాగానికి ప్రత్యేకమైన ముద్రని చేకూరుస్తాయి.

శ్రీ ముతుస్వామి దీక్షితార్ రచించిన 'శ్రీ నీలోత్పల నాయికే' అన్న కృతితో పాటు, త్యాగరాజస్వామి రచించిన 'నన్ను విడచి కదలకురా', బాలే బాలేందు భూషిని, ద్వైతము సుఖమా లాంటివి, స్వాతి తిరుణాల్ కృతి 'జనని నిను వినా' లాంటివెన్నో ఈ రాగం లో ఉన్నాయి.

శ్రీనగర నాయిక అయిన పార్వతీ దేవిని స్తుతిస్తూ సాగే ఈ కీర్తనలో దీక్షితార్ అనేకవిధాలుగా దేవిని ప్రస్తుతిస్తారు. నీలి కలువ పువ్వులో ఉద్భవించిన నాయిక అయిన ఆ జగదంబికని కోరిన వరాలిచ్చే దేవతగా వర్ణిస్తారు.

పల్లవి: శ్రీ నీలోత్పల నాయికే..జగదంబికే.. శ్రీ నగర నాయికే... మామవ వరదాయికే..

దీన జనుల పట్ల అపారమైన దయా, జాలి లాంటి లక్షణాల వల్ల అపరిమితమైన గౌరవం పొందినదట పార్వతీ దేవి . విశ్వ గురువులూ, ఆచార్యులూ ఇతర ప్రముఖులూ ఈ జగత్తు సృష్టికీ, విశ్వవ్యాప్తికీ మూలకారణంగా అభివర్ణించిన శక్తిస్వరూపిణి . సాక్షాత్తూ భైరవుడి చేతనే కొలవబడి నదట. ఎల్లప్పుడూ ఆనందంతోనూ, ఉల్లాసంతోనూ ఉండే ఈ పర్వతరాజ తనయ సుమ బాణదారి శత్రువు అయిన శివుని వల్ల కీర్తించబడినది.అంతే కాదు జ్ఞాన మనే సముద్రంలో అమృతం వంటిది అంటారు.

చరణం: దీన జనార్తి ప్రభంజన రీతిగౌరవే, దేశిక ప్రదర్శిత చిద్రూపిణీ నటభైరవే.

ఆనందాత్మానుభావే అద్రిరాజ సముద్భవే.... సూన శరారి వైభవే జ్ఞాన సుదార్నవే శివే .. {శ్రీ}

అన్నిరకాల సంకల్పాలనే కాదు, వికల్పాలను కూడా తీర్చగలిగే శక్తివి నీవు అంటారు.ఎంతో గొప్పవారైన వారు కూడా సేవించే ఆదిశక్తివి నీవు, ఆదిగురువులకు కూడా శక్తినీ, స్పూర్తినీ ఇచ్చే తల్లివి, సమస్త సంకటాలను తీర్చే దానివి, గురుగుహుడికి ( దీక్షితార్) ఎంతో అనుకూల మైనదానివి. సృష్టి, స్థితి లయలకు మూల కారణమైన దానివి..నీ మహిమలచేత, గొప్పదనం చేత త్యాగరాజ స్వామిని మైమరపించినదానివి..బంగారు వలువ ధరించిన కృపామయమైన మనసు కలిగిన శంకరివి. కలువరేకులవంటి విశాల నేత్రాలు కలిగి, పద్మ రాగ మణి మాలతో శోభిల్ల్లుతూ శంకరునితో కీర్తించ బడుతూ, సదా సుమధురమైన సంగీతంతో విరాజిల్లే శారదవి అని కీర్తిస్తారు.

చరణం: సంకల్ప వికల్పాత్మక చిత్తవృత్తి జాలే, సాధు జనారాధిత సద్గురు కటాక్ష మూలే

సంకట హర ధురీణాతర గురుగుహానుకూలె, సమస్త విశ్వోత్పత్తి స్థితి లయాదికాలే

విటంక త్యాగరాజ మోహిత విచిత్రానుకూలె, శంకరి కృపాల వాల హటకా మయ చేలే

పంకజ నాయన విశాలే పద్మరాగ మణిమాలే, శంకర సన్నుత జాలే, శారదా గాన లోలె.. {శ్రీ}

ఎంతో భావోద్వేగంతో, అమ్మవారిని అణువణువూ ప్రస్తుతిస్తూ సాగే ఈ కీర్తన చాలా, చాలా బావుంటుంది. శ్రీ ముత్తు స్వామి దీక్షితార్ ఎప్పటిలాగే రకరకాలుగా అమ్మవారిని ప్రస్తుతిస్తూ, సంస్కృతంలో రాసిన గీతం ఇది.ఎన్ని సార్లు విన్నా కూడా మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలని అనిపిస్తుంది. శ్రీ బాలమురళి పాడిన కీర్తన ఇదిగో. శ్రీ టీ.ఎం. కృష్ణ పాడినది ఇక్కడ

ఇదే రాగంలో చేసిన 'నన్ను విడచి కదలకురా' అన్న త్యాగరాజ కృతి కూడా ఎంతో బావుంటుంది..నాకు చాలా ఇష్టం. ఇది నేను మొదటి సారి విద్వాన్. శ్రీ సంజయ్ సుబ్రహ్మణ్యం గారి కచేరీ లో విన్నాను. ఆ తర్వాత మహా విద్వాన్. మహారాజపురం సంతానంగారిది, భక్త పోతన సినిమాలో చిత్తూరు నాగయ్యగారు పాడినదీ కూడా.. అన్నీ బావుంటాయి.

ఇక ఈ రాగం లో చేసిన కొన్ని సినిమా పాటలు.

1 . శేష శైలా వాస.. శ్రీ వెంకటేశా.. వెంకటేశ్వర మహాత్మ్యం (పల్లవి)

2 . రామా కనవేమిరా..... స్వాతి ముత్యం

3. కొంటె చూపుతో.. అనంతపురం 1980
4 . అందాల రాక్షసివే- ఒకే ఒక్కడు

సడి సేయకో గాలి.

2011-06-16T13:16:00.003+05:30

ఆషాడ మాసం వస్తోందంటే చాలు బెంగుళూరు లో విపరీతమైన గాలి వీస్తుంది. చాలా వేగంగా, పెద్ద పెద్ద శబ్దాలతో. అప్రమత్తంగా లేకపోతె మనుషులు కూడా ఎగిరిపోతారేమో అన్నట్టుగా ఉంటుంది ఆ గాలి. ఇది నాకు మేము హైదరాబాద్ నించి బెంగుళూరు వచ్చిన మొదటి ఏడాది మా కొలీగ్ చెప్తే తెలిసింది.. ఆఫీస్ బిల్డింగ్ మేడ మీద ఉన్న కాంటీన్ కి వెళితే అక్కడ కుర్చీలూ, ఒక్కోసారి బల్లలూ కూడా ఎగిరిపోయేవి ఎవరూ కూర్చోకపోతే. ( అదే జరిగి పోయేవి అన్నమాట). అప్పుడు తను చెప్పింది.. 'ఆషాడ అల్వా.. ఈ తరానే గాలి బరోదు" అని..

'అరే.. ఆషాడ మాసం మన ఆంధ్రాలో కేవలం ఈగలు బయటకు వచ్చే కీటక మాసం గానూ ( సంవత్సరమంతా జాగ్రత్తగా కూడబెట్టుకుని వర్షాకాలంలో బయటకు రాకుండా హాయిగా ఉండే చీమలు వర్సెస్ బద్ధకపు ఈగలు కధ చిన్నప్పుడు చదువుకున్నాం కదా, 'సేవింగ్ ఫర్ ఎ రైనీ డే ' అనేది కూడా పాపం చీమల నించే వచ్చింది .. గేర్ మారిపోతోంది కదూ..వచేస్తున్నా..) 'ఆషాడం సేల్, ఒకటి కొంటె మరొకటో , పద్నాలుగో ఫ్రీ అని ఊదరగొట్టే 'సేల్స్ మాసం గానూ , గోరింతాకూ, మునగాకూరాల మాసంగానూ, కొత్త దంపతులని విడతీసే విలన్ మాసంగానే తెలుసు కదా మరి ఇలాంటి గాలికి మన ఆంధ్రా ఫేమస్ కాదా? అని చాలా ఆశ్చర్యపోయాను. నిజంగా నాకు గుర్తు లేదు అక్కడ ఎప్పుడూ ఇంత గాలి వచ్చినట్టు... సరే సాయి కుమార్ లా 'కట్ చేస్తే' గత కొన్నేళ్లుగా బెంగళూరు లో ఆషాడ మాసపు గాలికి అలవాటు పడ్డాము. అదెలా ఉంటుందో చూపిద్దామనే ఈ టపా.

సూక్తిముక్తావళి, భక్తీ రంజని ఇలాంటివి వచ్చే టైము కి ( ఇవి ఇంకా వస్తున్నాయో లేదో తెలీదు అనుకోండి అది వేరే..) మెల్లిగా కళ్ళు తెరుస్తానా! రయ్యని, జోరుగా వీస్తూ ఉంటుంది అప్పటికే.. అంతకు ముందు కూడా ఉంటుంది కానీ మనం నిద్రలో ఉంటాం కదా..అందుకని మనకి పెద్దగా తెలీదు. అదన్నమాట. చిన్న పక్క వాయిద్యం.. ఈ మధ్యన ఎలెక్ట్రిక్ స్టార్ కి ఇష్టమైన భక్తీ పాటల రంజని అనో, బాబా సందేవ్ (some dev) చెప్పిన సూక్తి ముక్తావళి అనో వస్తూ ఉండవచ్చు కూడా.

అప్పుడు మొదలు అన్నమాట.. "సడి సేయకో గాలి.. సడి సేయ బోకే.. బడలి ఇంట్లో వారు పవ్వళించేరే' అంటాను.. స్వర్ణకమలంలో శ్రీ లక్ష్మి చెప్పినట్టు తాళమూ కుదరాలి, వరసా చెడకూడదు కదా.. బడలి రాజూ, యువరాజూ పవ్వళించేరే అని అనాలని ఉన్నా సరే.. కుదరదు కదా, మనకా మాత్రం సంగీత జ్ఞానం ఉంది కనక అలా తెలివిగా, తాళం చెడకుండా పాట మార్చేయగాలిగానన్నమాట. గాలి మన చెప్పిన మాట వినదు కదా.. మరింత గట్టిగా అరుస్తుంది..

ఈ లోపున మా వాడు లేచి 'ఈ గాలీ , ఈ నేలా... ఈ ఊరు బెంగుళూరు.. ననుగన్న నా వాళ్ళూ'. అంటూ మొదలు పెట్టాడు. నిజమే.. వాడు ఇక్కడ పుట్టకపోయినా నాలుగేళ్ల వయసు నించీ ఇక్కడే పెరిగాడు. నువ్వు 'సెకండ్ జెనరేషన్ బెంగుళూరియన్ వి' అంటూ ఉంటాము మేము. సిలికాన్ వేలీ అఫ్ ఇండియా నా, మజాకానా.?. ఐ. పీ. ఎల్ లో కూడా వాడి సపోర్ట్ ఆర్. సి. బీ కే. వాళ్ళు ఆడినా, ఓడినా సరే.

సరే..ఎక్కడున్నాం? ఈ లోపున తను లేచి.. ఈ గాలేమిటి? ఈ ఈలలేమిటి? అని 'పూలు గుసగుస లాడేనని,విర బూసేనని . గాలి ఈలలు వేసేనని సైగ చేసెనని ఇక్కడే తెలిసిందీ.. అంటారు.. అప్పుడు నేను అవును.. రోజుకి కనీసం ఒక కొత్త విషయం తెలుసుకున్నా మంచిదే అని. ' ఈ రోజు బిజీ అయినదీ.. ఈ గాలి ఆషాడానిది ' లేవండి ఇద్దరూ.. అని తొందర పెడతాను. . అలా దినచర్యలో పడతాము.

'ఎచట నుండి వీచెనో ఈ చల్లని (చలి?) గాలి' అందామన్నా, 'తూలీ సూలేను తూరుపు గాలి' అనుకుందాం అన్నా కుదరదు.. ఆఖరి అంతస్తు. కార్నర్ ఫ్లాట్. ఎక్కడ నించైనా రావచ్చు.. అందుకే.. 'గాలికీ కులమేదీ? ఏదీ.. దిశ ఏదీ? అని పాడేసుకుని సరిపెట్టేసుకుని. ఇడ్లీ కి పచ్చడి రుబ్బేద్దామని మిక్సీ పెట్టానో లేదో.. దానిని మించిన శబ్దం. 'ఆమె చీర నా చీర కన్నా తెలుపా?' టైపు లో 'పక్కవాళ్ళ మిక్సీ నా మిక్సీ కన్నా పెద్ద సౌండా?" అనుకున్నానా? .. కానీ తరవాత తెలిసింది..అది మిక్సీ సౌండ్ కాదు. కిటికీ అద్దాల మీదా, కొద్దిగా తెరిచినా తలుపుమీదా మన పవనుడు పాడుతున్న పంతువరాళి రాగం అని.

తప్పమ్మా..గాలేప్పుడూ 'పిల్లగాలి ఊదెను పిల్లనగ్రోవి' అన్నట్టుగా ఉండాలి కానీ ఇలా భీభత్సంగా, భయపెట్టేటట్టు కాదు అన్నా. అయినా అది వినదు కదా. 'గాలికదుపు లేదూ, కడలి కంతు లేదూ,నన్ను ఆపడం నీ వల్ల కాదు ' అంటూ మరింత గట్టిగా వీస్తుంది. దాని రాగానికి మా తలుపుల తాళాలు, కిటికీల లయలు, డోర్ స్టాపర్ల జతులు. ఈ ఆషాడ మాసం పుణ్యమా అని మాకు ఏడాదికో రెండు డోర్ స్టాపర్లు విరిగిపోతాయి..రెండు సార్లు అద్దాలు పగిలాయి కూడా తలుపులవి.. ఈ సారి అందుకే అయస్కాంతపు సాధనాలు పెట్టిస్తున్నాం మరి.

కింద నడవడానికి వెళితే మనుషులేగిరిపోతారేమో అన్నంత భయంగా ఉంటుంది. నా వాకింగ్ స్నేహితులలో ఒకరు మరీ సన్నగా ఉండడం వాళ్ళ మేమందరం 'ఏమంటున్నది ఈ గాలి? ఎగిరే రేఖని (తన పేరు) అడగాలి ' అంటూ ఉంటాం. ఈ లోపున ఇంకో స్నేహితురాలు, 'గాలి చిరుగాలీ నిను చూసినదేవరామ్మా ? అన్నారు కానీ ఇంతకంటే చూడడానికేముంది?, ఇలా అందరినీ ఎగరేస్తుంటే..అంటుంది . మేము నిజమే కదా అంటాం.

రోజూ పేరుకు వాక్ కి, అసలైతే కబుర్లకీ రోజూ వచ్చే ఇద్దరు టీనేజ్ అమ్మాయిలు పడుతున్న చిన్న చినుకులకి పరవశించి పోయి 'పిల్లగాలి అల్లరి ఒళ్ళంత గిల్లీ' అని మొదలు పెట్టేస్తారు. పిల్లలు కదా, పిల్లగాలీ, వెండిమబ్బూ, చిరుజల్లూ అన్నీ వాళ్ళకోసమే అనుకోవడం .. సహజం, ..అందరూ తమకు తాము త్రిషలూ, శ్రియలమే అనుకునే వయసే అది కదా మరి. వాళ్ళు ఇంకా ముందుకు వెళ్లి ఈ గాలిలో.. ఓహ్.. ఎక్కడో అలజడి.. అని అనకుండానే మేము 'రాక రాక వస్తోంది గాలివానా, తడవకుండా ఉండండిరా ఇంటిలోన .' అంటూ వర్షం వస్తే జ్వరంవస్తుంది అని పిల్లలనందరినీ లోపలి తరిమేస్తాం.

మాట వింటే వాళ్ళు పిల్లలేన్డుకవుతారు? ఇంకా వాన రావడం లేదు కదా అందుకనే.. 'ఎగిరే గాలిపటానికి దారం ఆధారం, ఈ గాలే మూలాధారం ' అంటూ ఇంకా ఎగరేస్తాం అంటారు మగపిల్లలు. ఈ సరికే.' కొండగాలి తిరిగింది.. గుండె ఇంటికి పొమ్మంది ' అని తొందరగా ఆఫీసులనించి వచేస్తారు అందరూ, లేకపోతె 'గాలివానలో, వాన నీటిలో' అనుకోవాల్సిన దురవస్థ ఎదురవ్వడం ఖాయం... 'ఈదురుగాలికి మా దొరగారికి' అని తమ భర్తలని చూసి పాడేసుకుంటారు ఆడవారు. అంతలో విధిగా కరంట్ పోతుందా, . యూ.పీ. ఎస్ లు ఉంటె పరవాలేదు.. లేకపోతె 'సుడిగాలిలోన దీపం, కడవరకు వెలుగునా' అని ఓ కొవ్వోత్తో, మరొకటో ( ఇంకేమున్నాయబ్బా ఈ రోజుల్లో) వెలిగించుకుని భజన చెయ్యడమే.. అన్నట్టు దాని హోరులో మన భజన కూడా వినిపించదు. అంత ప్రచండమైన, ప్రభంజనం లా ఉంటుంది మా ఆషాడ మాసపు గాలి.

గోపాల రావు గారి అమ్మాయి .....అందంగా, బావుంటుంది.

2011-06-11T23:31:00.001+05:30

ఈ టీ.వీ వారు 'సెకండ్ షో ' పేరిట రాత్రి పదిన్నరకి ( ఒక్కోసారి ఇంకా ఆలస్యంగా ) మొదలు పెట్టి సినిమాలు చూపిస్తుంటే 'ఇంత రాత్రి అయితే ఎవరు చూస్తారు? ఏదో టైము గడపడానికి వేస్తున్నారు అనుకునేదాన్ని. కానీ ఈ మధ్యన సిని నటులు చంద్ర మోహన్, కృష్ణ గార్ల పుట్టిన రోజుల సందర్భంగా ప్రసారం చేసిన 'గోపాలరావు గారి అమ్మాయి', శ్రీ రాజేశ్వరీ విలాస్ కాఫీ క్లబ్' సినిమాలని నేనే చివరివరకూ కదలకుండా చూసేసాను. సినిమా మంచిది అవ్వాలే కానీ ఎప్పుడైనా , ఎలాగైనా జనం చూస్తారని అర్ధం చేసేసుకున్నాను :).

కొన్ని సినిమాలు చూస్తూ ఉంటే ' అబ్బ భలే హాయి గా 'ఉంది అనిపిస్తుంది.. ఇక్కడ 'హాయి 'అన్నమాట తప్ప మరేమీ తట్టడమే లేదు. ఎందుకంటే మొదటినించీ చివరివరకూ ఎవరో చక్కగా గీసిన గీత లా వంకర లేకుండా, సాఫీగా సాగిపోతుంది కధ. సరిగ్గా అలాంటిదే ఈ సినిమా.

పక్క పాపిడి తీసుకుని గిరజాల జుట్టు దువ్వేసుకుని, పోట్టమీదకి ఉన్న పాంటు లోకి చొక్కా టక్ చేసేసుకుని, నాలుగో, మళ్ళీ మాట్లాడితే ఆరో ఇంచెల హీల్ ఉన్న బూట్లు వేసేసుకుని కనిపిస్తూ కేవలం తన నటనా పటిమతోనే తను నిజంగా హీరోని అనిపించుకునే హీరో ..

అరే!.. ఈ అమ్మాయి ఎవరో అచ్చం మన పక్కింటి లోనో, మన ఇంటిలోనో ఉండే అమ్మాయిల్లా ఉందే? అనుకునేలా ఉన్న హీరోయిన్.. మళ్ళీ అదే.. నటనే.. గట్టిగా మాట్లాడితే ఫాన్సీగా కనిపించే చీరలు కానీ, నగలు కానీ, అసలు మేకప్ కూడా ఉన్నట్టే కనిపించదు. పాత్రోచితంగా, చక్కగా నటించడం ఆవిడకి వెన్నతో పెట్టిన విద్య అని ఎందుకంటారో మరొకసారి తెలుస్తుంది.

ఎక్కడా నటిస్తున్నట్టే అనిపించదు.. పాత్రల్లో ఒదిగిపోవడం అంటే ఇదేనేమో.. అలా అని ఆ పాత్రలేమీ పెద్ద పెద్ద డయలాగులూ, చొక్కాలూ ( ముళ్ళపూడి రమణ గారు చెప్పినట్టు) ఉన్నవేమీ కాదు. మరీ అంత హావ భావాలు ప్రదర్శింపవలసినవేమీ కాదు. అయినా ఎంతో సహజంగా పాత్రలని పోషిస్తారు చంద్రమోహన్, జయసుధ .

వీరికి తోడు.. వయసు ముందుకీ, మనసు వెనక్కీ పరిగెడుతున్న ఒక డబ్బున్న రావు గోపాలరావు , ఆయన మాటకి మాట, విసురుకి విసురూ చురుగ్గా వేసే ఆయన ఇల్లాలు షావుకారు జానకీ.. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే వీరి నలుగురి మధ్యనా ప్రేక్షకులకి అర్ధం అవుతూనే, పాత్రలని మాత్రం కన్ఫ్యూజ్ చేస్తూ హుషారుగా నడుస్తూ, నవ్వించే కధనం.. కద కి అవసరమైనంతవరకూ కావలసిన మిగతా పాత్రలు. పంచ్ లూ, పించ్ లూ లేకుండా నే నడుస్తూ, అర్ధవంతంగా సందర్భానికి తగ్గట్టుగా రాసిన సంభాషణలూ. చాలా బావుంటుంది.

'పని చేస్తూ ఉంటె వాళ్ళే పరిచయం అవుతారు, పని మానుకొని పరిచయాలు చేసుక్కోక్కర్లేదు ' అనేది ఈ మధ్యన వచ్చిన ఒక సినిమాలో ని వాక్యం.. అలాగే కధా, కధనాల్లో హాస్యానికి చోటూ, నటీ నటుల్లో ప్రతిభా ఉంటె చాలు, నవ్వులు అవే పూస్తాయి. హాస్యం పేరిట అక్కర్లేని పాత్రలు కల్పించి అపహాస్యం పాలు కానక్కరలేదు అని చూపిస్తుంది ఈ చిత్రం. ప్రధాన పాత్రలతో సహా అందరూ చక్కని హాస్యాన్ని చిలికిస్తారు.

ఇక పాటలు.. చక్రవర్తిగారు చేసిన మంచిపాటల్లో ఇవి తప్పకుండా ఉంటాయి అనిపిస్తుంది.. టైటిల్ సాంగ్, సుజాతా ఐ లవ్ యూ సుజాతా, వస్తావు కలలోకీ, మనవే వినవా.. ఇలా అన్ని పాటలు విన్న వెంటనే ఆకట్టుకోవడమే కాదు తరవాత కూడా మనం హమ్ చేసుకునేలా ఉంటాయి. మాములు పార్కుల్లోనే తీసారు మరి, అందులోనూ ఒకటి జూ పార్క్ లో. బాంకాక్ లు, స్విట్జర్ లాండు లలోనూ కాదు. అలా తీయడం తప్పని కాదు, అవసరం లేని చోట అక్కర్లేదు కదా అని.

ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చూసాను ఈ సినిమా, ఆ తర్వాత హిందీ లో తీసిన సినిమా చూసాను. నాకెందుకో తెలుగు సినిమాయే బావుంది. హిందీ చిత్రానికి మాతృక ప్రియదర్శన్ గారి మలయాళం సినిమా అని చదివాను,కానీ అది తెలుగు సినిమా కంటే ముందు వచ్చిందా, లేదా అనేది నాకు తెలియదు. మిత్రులెవరైనా తెలిస్తే దయచేసి చెప్పండి.

మిధునం-శ్రీ రమణ కధలు.

2011-06-01T00:17:00.002+05:30

ఎనిమిదంటే ఎనిమిది కధలు.. అన్నీ ఆణిముత్యాలు. మళ్ళీ మళ్ళీ చదవాలని, మరెన్నో సార్లు తలుచుకోవాలనీ, కేవలం మనం చదివేసి ఊరుకోకుండా అందరితోనూ పంచుకోవాలని అనిపించే కధా రత్నాలు. చాలా సరళంగా, సుతిమెత్తగా, పౌర్ణమి నాటి వెలుగులో గోదారిమీద అలవోగ్గా తేలిపోయే వెన్నెల కిరణం లాంటి రచనా సరళి, ప్రతీదీ వేటికవే విలక్షణంగా కనిపిస్తూనే, నిత్యజీవితంలో ఎదురయే సంఘటనల లాంటి ఇతివృత్తాలూ, మన మధ్యనే కదిలే మనుషుల్లాంటి పాత్రలూ, సున్నితమైన హాస్యం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే ఎక్కడా ఆగాలో తెలీదు నాకు.. ఎన్ని సార్లు చదివి ఉంటానో ఇప్పటికి.. పుస్తకం పేరున్న కధ అన్నింటికంటే చివర ఉంది కనక వెనకనించి రాసుకొచ్చాను.. ఇదో సరదా అనుకుందాం ఇప్పటికి.

1 . మిధునం: పుస్తకం శీర్షిక పేరే ఈ కధ పేరు. ఎన్నో దశాబ్దాల సంసార జీవిత రధాన్ని ఎంతో ముచ్చటగా కలిసి నడుపుకునే వృద్ధ దంపతుల కధ ఇది .. ఈ కధ రాసిన తీరు అనితరసాధ్యం అనిపిస్తుంది. ఇది చదివి బాపు గారు తన స్వదస్తూరితో రాసి ఇచ్చారుట. రచన పత్రిక వారు ముఖచిత్రంగా బాపు గారి బొమ్మ వేసి , వారి దస్తూరిలోనే ప్రచురించారు రెండుమూడుసార్లు (మొదటిసారి వేసినప్పుడే నేను ఈ కధ మొదటిసారి చదివాను ). కలిసి బతకడం సులువు.. కలిసి జీవించడం..జీవితాన్ని ఆస్వాదించడం చాలా కష్టం.. దాన్ని సాధ్యం చేసుకోవడమే అందమైన దాంపత్యానికి ఆధారం అని నేను అనుకుంటాను. ఈ కధలోని అప్పదాసుగారికీ, వారి సతీ మణి కీ తెలిసిన విషయాల పరిధి చాలా చిన్నది కావచ్చు.. దాంట్లోనే వారు తమకంటూ ఒక ప్రపంచాన్ని ఏర్పరుచుకున్న తీరూ, రోజంతా ఒకరికోకరుగా మెసిలే విధానం, దానిలో దొర్లే వెక్కిరింతలూ, చతురోక్తులూ, చమత్కారాలూ..పాయసంలో జీడిపప్పు , కిస్మిస్ ల లా రుచిని మరింత పెంచుతాయి . ముగింపు మాత్రం ఆర్ద్రత తో కూడి మనసుని బరువు చేస్తుంది.. చాలా గొప్ప కధ. దీనిని సీరియల్ గా తీస్తే ఎలా ఉంటుందా? ఆ పాత్రలకి ఎవరు బావుంటారా? అనుకుంటూ ఉంటాను చాలా సార్లు.

2.పెళ్లి: సమకాలీన సమాజానికి అద్దం పట్టే చిన్న కధ. ఒకానొక ఆఫీసర్ గారి అమ్మాయి పెళ్లి నేపధ్యంలో రాయబడింది. అధికారం, హోదా దొరకగానే ప్రతీ ఒక్కరూ తమ పరిధిలో తమ కన్నా కింద స్థాయి ఉద్యోగులని ఎలా ఇరుకున పెట్టి తమ పనులు చేయించు కుంటారో, వారు కూడా పై అధికారుల ప్రాపకం కోసమో, మరే ఇతర మొహమాటాల వల్లనో లేని పోనీ ఇబ్బందులకి గురి కావడమూ కళ్ళకి కట్టినట్లు చూపిస్తుంది. తాడిని తన్నేవాడు ఒకడైతే , వాడి తలని తన్నేవాడు మరోకడూ.. గుడిని మింగే వాడు ఒకడైతే , గుడినీ, లింగాన్నీ కూడా మింగేవాడు మరొకడు.. అన్న రీతికి అద్దం పడుతుంది.

3. బంగారు మురుగు: మానవతా వాది అయిన ఒక బామ్మగారూ, ఆ బామ్మకూచి అయిన బుల్లి మనవడూ, వీళ్ళిద్దరూ అమర్చుకున్న తమదైన ఒక చిన్న బాదం చెట్టు తొర్ర, ఆవిడ చేతిన ఉన్న బంగారు మురుగూ, దాని మీద కన్నేసిన కూతురూ, కోడలూ.. మనవడి పెళ్ళికోసం ఆవిడ నడిపిన మంత్రాంగమూ .. అది తెలుసుకున్న మనవడు పడే బాధా. వెరసి ఎంతో హృద్యంగా సాగే ఇది తప్పకుండా చదివి తీరాల్సిన కధ. బాదం చెట్టు నీడలో సేద తీరుతున్న బామ్మ మనవడి బొమ్మ ఎంత బావుంటుందో.. బామ్మగారు చెప్పే జీవిత సత్యాలు, మానవతా సూత్రాలు అంతే బావుంటాయి.

4. షోడా నాయుడు: మామూలు ఇతివృత్తాలతో ఇంత గొప్పగా కధ రాయవచ్చా అనిపిస్తుంది ఈ కధ చదివితే. ఒక్కసారి కాదు చదివిన ప్రతీసారీ. షోడా సీసా లో ఉండే నీలం రంగు గోళీ కాయ మీద ఒక చిన్న కుర్రాడు మోజు పడతాడు, కారణం అలాంటిది తన స్నేహితులందరి దగ్గరా ఉంది, తనకి తప్ప.. పీర్ ప్రెజర్ మరి.. అది సంపాదించడానికి సామ దాన, బేధ, చోరో పాయాలన్నీ ( దండం లేదు లెండి) పాటించినా ఫలితం ఉండదు... ఊరిలో ఉన్న షోడా నాయుడి వెనక తిరిగి కాళ్ళరుగుతాయే తప్ప. కాలక్రమంలో పట్నం లో చదువుకుని పెద్ద ఆఫీసరయి పోయిన ఆ కుర్రాడి దగ్గరకి అదే షోడా నాయుడు మరొక షోడా మిషన్ కోసం అప్పుకి రావడం, వచ్చినప్పుడు మర్చిపోకుండా నీలం గోళీకాయలు పొట్లం కట్టి తేవడం, అది ఇవ్వడానికి మొహమాట పడుతూ ఉండగానే ఆ మూట చేజారి అవన్నీ నేలమీద దొర్లడంతో కధ ముగుస్తుంది. నా బాల్యాన్ని పొట్లం కట్టి తెచ్చిన సిద్దుడిగా అనుకుంటాడు హీరో. నీలం గోళీ పిచ్చిలో కుర్రాడికి సూర్యుడు కూడా నీలం గోళీలా కనిపించడం, తన ప్రపంచమంతా షోడా మయమే అయిన నాయుడికి కువైట్ అయినా, కుగ్రామమైనా షోడా మిషనే ధ్యాసగా ఉండడం లాంటి విషయాలెన్నో ఎంతో హత్తుకుపోతాయి.

5. ధనలక్ష్మి: తెలివైన ఒక ఆడపడుచు చితికిపోయిన కుటుంబపు ఆర్ధిక స్థితినే కాదు, సంసారాన్ని కూడా ఎంత చక్కగా దిద్దుకోగలదో చూపించే కధ. పెద్ద చదువు లేకపోయినా, తనకున్న లౌక్యాన్నీ, వ్యవహార జ్ఞానాన్నీ, కష్టపడే తత్వాన్నీ మదుపుగా పెట్టుకుని అంచెలంచెలుగా ఎలా ఎదిగిందో, 'మేనేజ్మెంట్ వారికి పాఠంగా పనికివస్తుంది 'అని తోటి పాత్రలచేత ఎలా అనిపించుకుందో చూపిస్తూ కధ నడిపిన తీరు ఎంతో హాయి కోల్పుతుంది. కార్పోరేట్ కంపెనీలు నడిపినంత శ్రద్దగా నడుపుతుంది ధనలక్ష్మి తన వ్యాపారాన్ని. అంతేకాదు 'అన్నీ ఉండి సంసారం లో సుఖం లేకపోతే ఏం లాభం? అంటూ చాకచక్యంగా భర్త ఈగోని కనుక్కుని సరి ఐన మార్గంలో పని సాధించుకుంటుంది.. ఆవిడ చెప్పే వ్యాపార సూత్రాలు నిజంగానే 'ఆహా' అనిపిస్తాయి. కొడిహళ్లి మురళీమోహన్ గారికధా జగత్ లో కూడా చోటు చేసుకుంది ఈ కధ.

6. వరహాల బావి: అందరికీ కన్నతల్లిలా అనిపించే వరహాలమ్మ, ఆవిడకి జాగీర్దార్ ఇచ్చిన ఈనాము, నీరు లేని ఆ రెండు ఊర్లకి ఆమె తదనంతరం ఆ ఇల్లు ఉన్న చోట తవ్విన బావీ కధా నేపధ్యం. గాజులబత్ అనే గాజులతని పరంగా సాగుతుంది. వరహాలమ్మ ని గౌరవించినంతగా ఆ బావిని అందరూ చూడటమూ, ఆవేశ కావేశాలకి లోనయి మతం పేరిట గొడవలు పడటమూ, గాజులబత్ వల్ల మళ్ళీ ఒకటీ కావడమూ కధని చక్కగా నడిపిస్తాయి. మంచి కధ. గాజులయ్యా, అతని మాటలు చాలా సహజంగా, ఆత్మీయంగా ఉంటాయి.

7. తేనెలో చీమ : పలుకుబడీ, ఆస్తి పాస్తులపరంగా ఇద్దరు పెద్దవారి మధ్యన నలిగిన ఒక బలహీనుడి కధ ఇది. వారిద్దరి మధ్య నడిచిన పందెం లో తన స్వేచ్చనీ, కావలసిన బ్రతుకునీ తుదకు తల్లినీ పోగుట్టుకుంటాడు శీనయ్య. అది మొదటిసారి తేనెలో ఇరుక్కోవడం. పందెం ముచ్చట తీరగానే వారు తనను పక్కకు నెట్టేస్తే బ్రతుకుతెరువు వెతుక్కుంటూ బావమరిది దగ్గరకి వచ్చి అక్కడ రౌడీలని తరిమి కొట్టినందుకు అందరూ మెచ్చుకుంటే మళ్ళీ తేనెలో ఇరుక్కున్నానా అని అనుమానం రావడంతో ముగుస్తుంది.

8. అరటిపువ్వు స్వాములారు: భలే చమత్కారంగా సాగిన కధ ఇది. రకరకాల ఉదాహరణలతో అరటిపువ్వుని వర్ణిస్తూ, అరటిపువ్వుని, వేదాంతాన్నీ కలిపి బహు చతురతతో స్వాములారు చేసే ప్రసంగాలూ, తరవాత అరటిపువ్వు వడలు వేసి ఫలహారం చెయ్యడం నవ్విస్తాయి. చివరికి ప్రజలకి తెలిసి స్వామివారికి బుద్ధి చెప్పడంతో ముగుస్తుంది.. చక్కెరకేళి కాదు రాజకీయ కేళి.. ఎమ్మేల్లెలందరూ మంత్రులు కానట్టే పూతలన్నీ కాయలు కావు.. లాంటి వాక్యాలెన్నో.

కొన్ని కధలు చాలా నచ్చితే, కొన్ని చాలా, చాలా నచ్చుతాయి.. బంగారానికి సంపెంగ పరిమళం అబ్బినట్టు కధకు అతికినట్టుగా వేసిన బాపు గారి బొమ్మలు మురిపిస్తాయి. అందరూ తప్పకుండా చదవవలసిన పుస్తకం.

చివరగా ఒక్కమాట. మిధునం కధ చాలా నచ్చి ప్రముఖ సాహితీ వేత్తా, చలనచిత్ర దర్శకుడు శ్రీ. ఎం. టి . వాసుదేవన్ నాయర్ ఈ కధ ఆధారంగా 'ఒరు ఉరి పుంజరి' (A Slender Smile) అనే పేరుతొ చలనచిత్రాన్ని రూపొందించారుట. అది ఎలాగైనా చూడాలని నా కోరిక. మిత్రులెవరైనా దీని గురించి తెలిస్తే నాకు తప్పకుండా చెప్పండి.

ఇలాంటి మంచి కధలని మనవారు కూడా చిత్రాలుగానో, సీరియల్స్ గానో నిర్మిస్తే చూడాలని ఆశ. సినిమా సంబంధ కార్యక్రమాలకి మించి విస్తరించని మన టీ .వీ చానెళ్ళ వారి ఆలోచన పరిధిలో వీటిని పాడు చేసే అవకాశమే ఎక్కువ ఉందేమో అని భయం కూడా. అందుకే వీటిని ఇలాగే వదిలేస్తేనే మంచిదేమో .. మన తలపుల్లో, ఊహల్లో ఎలాగైనా నిర్మించుకుని ఆనందించ వచ్చు కదా ..

ఒంటి చెయ్యీ... వంకర మెడా...

2011-05-30T09:12:00.001+05:30

కాఫీ పొడి కొందామని కాఫీ డే వాళ్ళ షాప్ కి వెళ్లాను. పీ.బీ. రిచ్ పావు కిలో అని చెప్పాను, అప్పటికే ఆ షాపు అతను ఒంటి చేత్తో ఉన్నాడు. కంగారు పడకండి.. ఒక చేతిలో సెల్ ఫోన్ పట్టుకుని మాట్లాడుతున్నాడు. నేను చెప్పినది.. 'ఆ విన్నాను' అన్నట్టు తల ఆడించి ఫోన్ మాట్లాడుతున్నా చెయ్యి అలాగే ఉంచి ఖాళీగా ఉన్న ఎడం చేత్తో కవర్ తీసాడు.. అది పక్కన పెట్టి డబ్బా మూట తీసాడు. ఇప్పటివరకూ ఒంటిచేత్తో బానే నడిపించాడు, ఆ తర్వాత కుదరలేదు పాపం. అప్పుడు వంకర మెడ మొదలయ్యింది.. రెండు చేతులతో కాఫీ పొడిని కవర్లో వేసి, తూచడం, టేప్ వెయ్యడం ఇలాంటివన్నీవంకర మెడతో పూర్తీ చేసి మళ్ళీ ఒంటి చేతికి వచ్చేసాడు. ఇవన్నీ జరగడానికి దాదాపు పది నిమిషాలు పట్టింది..అప్పటివరకూ ఇది కొనసాగుతూనే ఉంది. నేను చెప్పిండ పీ. బి.రిచ్ అన్న మాట తప్ప మరొక మాట లేదు, నాతోనే కాదు. మరొక ఇద్దరు కస్టమర్స్ తోనూ ఇదే పరిస్థితి.

అక్కడనించి పళ్ళు కొందామని వచ్చాము. అక్కడా ఇదే పరిస్థితి.. అక్కడ మొదట వంకర మెడ తర్వాత ఒంటి చెయ్యి.. రోడ్డు మీద ఎవరిని చూసినా అంతే.. కొందరైతే చెవులు మూసుకుపోయి ( మరేమీ లేదు.. ఇయర్ ఫోన్ లు) నడుస్తూ వెనకాల హారన్ లు వినిపించక పోవడాలు, ఫోన్ లో మాట్లాడేది తమకెంతో ప్రియమైనవారైతే తన్మయత్వం లో కళ్ళు కూడా కనపడకపోవడం చాలా మామూలు అయిపోయింది. వీటన్నిన్తివల్లా లేని అవకరాలు ఎన్ని వస్తాయో అనిపిస్తోంది. ప్రస్తుతానికి ఒంటి చెయ్యీ, వంకర మెడా బాగా కనిపిస్తున్నాయి.

నాలుగు ఊళ్లు- నాలుగు పాటలు..

2011-05-10T15:08:00.000+05:30

నాలుగు ఊళ్లు తిరగడం..

నలుగురితో నారాయణా అనడం..

నాలుగు మంచి మాటలు మాట్లాడడం ... ఇంతేనా..

నాలుగు కాలాలూ ..

నాలుగు వేదాలూ

నాలుగు దిక్కులూ,

ఇలా. నాలుగుకీ, మనకీ ఉన్న అనుబంధం కొంత ఎక్కువే అని చెప్పాలి. అందుకే. కూర్చున్న చోటినించీ కదలకుండానే నాలుగు గొప్ప ఊళ్ళని మన కళ్ళముందు కనిపించేలా చేస్తూ, ఆ నగర దర్శనం చేయించే పాటలని ఒకచోట చేర్చే ప్రయత్నం ఇది. ఇలా చదివేసి, అలా ఆ నాలుగు ఊళ్లూ మీరు కూడా తిరిగి వచ్చేయండి . ఇంకెందుకాలస్యం?

1. మహాబలిపురం, మహాబలిపురం: బాలరాజు కధ లోని ఈ పాట చాలు, మహాబలిపురం అనే చారిత్రాత్మక ప్రదేశపు చరిత్రనీ, ప్రాభవాన్ని చెప్పడానికి. ఈ చిత్రంలో గైడ్ గా పనిచేసే చిన్నారి బాలరాజు ఎంతో హుషారుగా చెప్పిన కదే ఈ పాట. ఇది అక్కడ పని చేసే ప్రతీ గైడూ కూడా ఒక పుస్తకంగా భావించతగిన పాట ఇది. ఈ పాట మనసులో తలుచుకుంటూ మహాబలిపురం అంతా అవలీలగా చూసి రావచ్చు.

భారతీయ కళా జగతికే గొప్ప గోపురమైన ఈ ఊరుని కట్టించాడు పల్లవరాజు, ఆ కధ చెప్పగ వచ్చాడు బాలరాజు.. అంటూ మొదలు పెట్టి పల్లవరాజుల గొప్పతనాన్ని గురించి చెప్తాడు మన బాలరాజు మొదట. ఆ తర్వాత ఏకాండి శిలలనించి అద్భుతంగా చెక్కబడిన పాండవుల రధాలని పరిచయం చేస్తూ...'వీటి మీద బొమ్మలన్నీ వాటమైనవి, తాము సాటిలేని వాటిమంటూ చాటుతున్నవి 'అంటాడు.

తర్వాత చరణంలో కన్నులవిందుగా మలచబడిన మహిషాసుర మర్దనాన్నీ , శ్రీ కృష్ణావతారంలో గోవర్ధన పర్వతం ఎత్తడం, వరాహ అవతారంలో భూదేవిని కాపాడడం లాంటి విషయాల గురించి వివరిస్తాడు మన చిన్నారి మార్గదర్శకుడు. తరవాత పాశుపతాస్త్రం కోరి అర్జునుడు తపస్సు చేసిన వైనాన్నీ, అది చూడటానికి కదలి వచ్చిన సృష్టినీ మన కళ్ళ ముందు ఉంచుతాడు, అంతేకాదు 'ఆ సృష్టికే ఈ శిల్పం ప్రతి సృష్టి 'అంటాడు.

చివరగా సంద్రంలో కలిసినవి కలిసిపోయి ఒంటరిగా ఈ కోవెల మిగిలిపోయింది అని బాధపడుతూనే .. ఇది దర్శిస్తే మన పాపాలన్నీ పోవడం నిత్యం అంటాడు. ఎంతో సరళమైన మాటలతో, కేవలం చరిత్రకే కాక, భావానికీ, సెంటిమెంటు కీ కూడా ప్రాధాన్యతనిస్తూ ఆరుద్ర రాయగా మహదేవన్ స్వరపరచిన ఈ పాట బాపు రమణల చిత్రీకరణతో , సుశీల గాత్రంతో పిన్నలనీ పెద్దలనీ కూడా ఒకే తీరుగా ఆకట్టుకుంటుంది.

2 . వేదంలా ఘోషించే: సుమధురమైన వేద ఘోషతో ప్రారంభమయ్యే ఈ పాట ఆద్యంతమూ మధురమైన వేద నాదం వినిపిస్తుంది. వేదఘోషనీ, గోదావరి వడినీ, అమరధామం రాజమహేంద్రి వైభవాన్నీ కలగలిపిన ఈ పాట నిజంగా ఒక ఆణిముత్యం.

రాజమహేంద్రి ని ఏలిన రాజుల పరిచయంతో మొదటి చరణం ప్రారంభం అవుతూ, రాజరాజ నరేంద్రుడూ, కాకతీయులూ, తెజమున్న మేటి దొరలూ రెడ్డి రాజులూ ఏలారు. మొదట..అంటూ 'గజపతులూ, నరపతులూ ఏలిన ఊరు. ఆ కధలన్నీ నినదించే గౌతమి హోరు అంటూ ఆరుద్రగారి అంత్య ప్రాసల అలంకారాన్ని పొదువు కుంటుంది. ఈ ఒక్క చరణంలోనే కాదు పాటంతా కూడా అతిమదురమైన ఆరుద్ర గారి అంత్యప్రాసలు మనలని అలరిస్తూనే ఉంటాయి.

తర్వాత ఈ ఊరు వెదజల్లిన కవిత్వాల, సాహిత్యపు పరిమళాల పరిచయం హృద్యంగా సాగుతుంది. 'ఆదికవిత నన్నయ్యా రాసేనిచ్చటా , శ్రీ నాధ కవి నివాసమూ పెద్ద ముచ్చటా' అంటూ ఎందరు కవి సార్వభౌములకిది ఆలవాలమైనదీ వివరిస్తారు.

తర్వాత చరణంలో సహజ శిల్ప కలలతో అలరారే దిట్టమైన శిల్పాల దేవళాలనీ చిత్రాంగి కనక మెదలనీ ప్రస్తావిస్తూ చివరగా ఎంతో చమత్కారాన్ని ప్రదర్శిస్తూ 'కొట్టుకుని పోయే కొన్ని కోటిలింగాలు.. అయితేనేం వీరేశ లింగమొకడు మిగిలెను చాలు అంటూ రాజమండ్రికే తలమానికమనదగ్గ సంఘ సంస్కర్త ని స్మరిస్తారు.

ఇలా గోదావరి తీరాన కొలువున్న రాజమహేన్ద్రవరానికి సంబంధించిన అన్ని విశేషాలని ఒక చోట కూర్చి అద్భుతమైన పాటగా మలచినది అక్షరశిల్పి ఆరుద్ర. రేవతీ రాగంలో దీనిని ఎంతో హాయిగొలి పేలా సత్యంగారు స్వరపరిస్తే, వేదనాదాలూ, కవితా గానాల మధ్యన బాలు గారు కమనీయంగా పాడారు.

3 . యమహా నగరి: కదన కుతుహలంలో ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందిన 'రఘువంశ సుదాంభుది' కీర్తనని అనుసరిస్తూ రెండు మూడు పాటలు వచ్చినా సరే ఈ పాటకి సాటి మాత్రం కావు. ఒక మహానగరపు ఉరుకుల పరుగుల జీవితాలనీ, సాహిత్యపు గుబాళింపు లనీ, చిత్ర రాజాలనీ, ప్రముఖ వ్యక్తులనీ.. ఇలా ఏ ఒక్క అంశాన్నీ కూడా వదలకుండా సందర్భోచితంగా మనసుకు హత్తుకునేలా ప్రయోగిస్తూ ప్రతీ పదమూ, ప్రతీ వాక్యమూ, ప్రతీ చరణమూ మరపురానిదిగా మలిచిన మహా సినీ కవి వేటూరి గారు అద్భుతంగా రచించిన గీతరాజం ఇది.

హుగిలీ వారధికి నమహా అంటూ మొదలవుతుంది ఈ యమాహా నగరి చరిత్ర.. నేతాజీ పుట్టిన చోట, గీతాంజలి పూసిన చోట పాపం అద్దె ఇంటి కోసం తెలుగులో పాడే ఒక యువకుడి తపన ఇది. పరమహంసనీ, వివేకానందుడినీ ప్రస్తుతిస్తూనే బిజీ బిజీ బ్రతుకుల, గజి బిజీ ఉరుకుల,పరుగుల పందెపు బ్రతుకుల మహాపట్నాన్ని పరిచయం చేస్తూ మొదటి చరణం సాగుతుంది.

తర్వాత చరణంలో తెలుగింట మెట్టిన కోడలు పిల్ల ఈ బెంగాలీ కోకిల బాలే అంటూ, శరన్నవలాభిషేకం చేయిస్తారు. కధలకూ, కళలకూ నెలవైన ఈ పట్నం యొక్క తీరు తెన్నులనూ చూపిస్తారు. విధులకు సెలవట, అతిధుల గొడవ ట అంటూ.

ఆ తర్వాత' వందే మాతరం 'అన్న ఈ 'వంగా భూతలం జాతికే గీతరా 'అంటారు.. ఈ చరణం ఈ పాటకే తలమానికం అనవచ్చు. మాతంగి కాళీ నిలయమూ, చౌరంగీ రంగీ నిలయమూ అయిన ఈ ప్రదేశం సత్యజిత్ రే సితార నీ, ఎస్. డీ. బర్మన్ లాంటి సుస్వర సంగీత ధారనీ ప్రపంచానికి పరిచయం చేసినదీ ఈ నేలె కదారా,ఓ తెరెసా కుమారా అంటారు.

ఒక్క వందే మాతరమేనా, జనగణ మణముల స్వరపద వనముల, హృదయపు లయలను శృతి పరచిన ప్రియ శుక పిక ముఖ శుక రవళులను వినిపించినది ఈ నగరమే అంటారు. ఇంత సొగసుగా ఒక ప్రాంతాన్ని గురించి కానీ, ప్రదేశాన్ని గురించి కానీ చెప్పడం సాధ్యమా అనిపించేలా సాగుతుంది ఈ గీతం . మణి శర్మ సంగీత సారధ్యంలో హరిహరన్ ఆలపించిన ఈ గీతానికి చిరంజీవి అభినయం కూడా అలంకారమే. అనీ ఎంతో అందంగా అమరిన ఒక చక్కని పాట.

4 . భంభం భోలే: పైన చెప్పిన పాటలన్నీ ఆ ప్రాంతపు భౌగోళిక, చారిత్రిక, సాహిత్యక విశేషాలని స్పృశిస్తూ సాగితే.. 'వారణాశి ని వర్ణించే నా గీతికా, నాటి శ్రీనాధుని కవితై వినిపించగా' అంటూ సాగే ఈ పాట అవన్నీ ఏమీ లేకుండానే వారణాసి వైభవాన్ని అలవోకగా చెప్తుంది . కలం పట్టి స్వయంగా ఆ కాశీ విశ్వనాధుడే రాసుకున్నాడా అనిపించేలా సాగే ఈ గీతం రాయగలిగే కలం ఒక్కటే.. అదే సిరివెన్నెల కలం.. అయితే ఆ పాట పలికిన గళాలు మాత్రం రెండు.. హరిహరన్, శంకర్ మహదేవన్.. ఆ ఇద్దరినీ కలిపి ఒక్కరే పాడారా అనిపించేలా వినిపింప చేసినది మణిశర్మ.

'విలాసంగా శివానంద లహరి.. మహాగంగా ప్రవాహంగా మారి.. విశాలాక్షి సమేతంగా చేరి వరాలిచ్చే కాశీ పురీ 'అంటూ పల్లవించిన ఈ పాట నిజంగానే స్వరరాగ గంగా ప్రవాహ ఝరి. నమకాన్నీ, చమకాన్నీ యమక గమకాలనీ మనకి పరిచయం చేస్తూ ముక్తికే మార్గం ఈ మణికర్ణిక అంటుంది. కార్తీక మాసాన వేల దీపాల వెలుగే శివపూజకు సమానం, ప్రేమతో ఆ దేవుడిని అర్చిస్తే మన కష్టమే తొలగిపోదా అని సరళంగా తెలియ చేస్తుంది.

తర్వాత చరణంలో వారణాశి లో శివమహత్యం గురించి చెప్తూ. ఎదురయే శిల ఏదైనా అయినా సరే శివలింగమే, అది మన్నుతో చేసినది అయినా సరే.. ఆ మహాదేవుడి వరదానమే అంటారు. శాస్త్రిగారు. అంతే కాదు.. ఈ పుణ్యక్షేత్రంలోని గాలిలో నిత్యం వినపడేది ఓంకారమే, గంగలో అణువణువునా కనపడేది ఆ శివ కారుణ్యమే.. కదలిరండి, తెలుసుకోండి, ఈ కాశీ క్షేత్ర మహిమా అంటారు.. శివానంద లహరి అంత మధురంగా వినబడుతూ, సౌందర్య లహరిలా కనబడుతుంది. చాలా గొప్ప గీతం.

ఇవన్నమాట నాలుగు ఊళ్ళని మనకి పరిచయం చేసే నాలుగు మంచి పాటలు.

'ఆపరేషన్ ఆనింద్య'

2011-04-21T23:00:00.002+05:30

ఏడంతుస్తుల మేడ ఇది.. అని పాడు కోవచ్చు మా అపార్ట్మెంటు చూస్తే. దాసరి గారి సినిమా పాటలోలా వడ్డించిన విస్తరి మాత్రం కాదు లెండి. ఎంత చెట్టుకి అంత గాలి అన్నట్టు ఏ కమ్యూనిటీలో ఉండే విషయాలు, ప్రత్యేకతలూ , కష్టాలూ వాటికే ఉంటాయి. 'సీత కష్టాలు సీతవి.. పీత కష్టాలు పీతవి అని ఊరికే అన్నారా? ఇప్పుడు ఏం అంత కష్టం వచ్చింది , ఇంత నిట్టూరుస్తోంది ఈవిడ అనుకుంటున్నారా? కష్టాలు అని కాదు కానీ కొన్ని విషయాలు బాగా తెలిసాయి సుమండీ.

మా ఫ్లాట్ ఏడో అంతస్తులో ఉంది అయినా దోమలు వస్తాయి, వచ్చే కాలంలో.. ఒక్కో అంతస్తు ఎత్తు కనీసం పది అడుగులు వేసుకున్నా నా చిటికెన వెలి గోరు కన్నా చిన్నవైన రెక్కలున్న ఈ మచ్చర రాజాలు అంత ఎత్తు ఎగిరి ఎలా వస్తాయబ్బా? అని మొదట్లో నేను చాలా ఆశ్చర్యపోయాను.. తరవాత మా పక్క వాళ్ళు చెప్పారు.. లిఫ్ట్ లో దూరి వచ్చేస్తాయి. కేవలం ఎగిరే రానక్కరలేదు అని, అవి చాలా తెలివైనవి అని.. అవి తెలివైనవి అయినా కాకపోయినా వాటిని చాలా నిశితంగా గమనించి ఈ విషయం కనిపెట్టిన వాళ్ళు మాత్రం చాలా తెలివైనవారు అని ఒప్పుకోవాలి కదా. అయితేనేం.. పావురాలూ, కాకులే కాదు దోమలు కూడా ఏడో అంతస్తుకి వచ్చేస్తాయి అని తెలిసిపోయింది నాకు.. ఇది పెరిగిన నా జువాలజీ పరిజ్ఞానం అన్నమాట.

'కింద అంతస్తులలో ఉంటే శబ్దం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది, పైకి వెళితే ప్రశాంతతే... ప్రశాంతత. అరిచి గీ పెట్టినా మీకు శబ్దం వినిపించదు ' అని అందరూ అంటే నిజమే కాబోలు అనుకున్నాను.. కానీ కింద స్విమ్మింగ్ పూల్ లో పిల్లలు వేసే కేకలూ, రోడ్డు మీద నడిచే వాహనాల శబ్దాలు, మా కాంపౌండ్ లోనేకాక, బయట రోడ్ మీద నడుస్తున్న మనుషుల మాటలూ అన్ని సలక్షణంగా , అచ్చంగా మా ఇంట్లోనే జరుతున్నట్టు వినిపిస్తాయి. దీనిని బట్టి నా కర్ధం అయింది ఏమిటంటే 'ధ్వని' చాలా శక్తివంతమైనది, అది కూడా దోమలలాగానే ఎంత ఎత్తు కైనా వెళ్తుంది అని. ఇది నా ఫిజిక్స్ లెసన్ మరి.. ఇంకా బోటనీ, కెమిస్ట్రీ, ఎకనామిక్స్ ఇలాంటివీ నేర్చుకున్నాను కానీ బొత్తిగా ఏదో చెప్తానని మొదలు పెట్టి ఎక్కడికో వెళ్ళిపోవడం బావుండదు కదా అందుకని పాయింటుకి వచ్చేస్తాను.

సూర్యభగవానుడు పొద్దున్నే తన ప్రతాపాన్ని చూపడానికి శాంపిల్ గా చిన్న సంతకం పెడుతున్నవేళ.. గాలి ఉన్నానా, లేనా? అని మెల్లిగా కదలలేక కదులుతున్న వేళ.. ఓ ఉదయాన్న, ఓ అంత మంచిది కాని ముహూర్తాన ( కరక్టే.. సంధ్యారాగం చంద్ర హారతి పడుతున్నవేళ.. అనే శ్రీ వారికి ప్రేమలేఖ పాట స్టైలే, మీకు తెలిసిపోయింది) నా వంటశాల ( మరీ నర్తనశాల లా ఉందా? అదే కిచెన్ అనేసుకుందాం, తేలిగ్గా ఉంటుంది) లో ఒక సొరుగు సగం తెరిచి ఉంది.. 'రాత్రి మర్చిపోయానేమో' అనుకుని మూసేద్దామని వెళితే కింద మెత్తగా తరిగినట్టున్న రంగురంగుల పొట్టు లాంటి పదార్ధం.. ఆ సొరుగులో నేను తోమిన ప్లాస్టిక్ డబ్బాలు పెట్టుకుంటాను.. బార్లా తెరిచి చూస్తే ఇంకేముంది? నా విదేశీ ప్లాస్టిక్ డబ్బాలు ( టప్పర్ వేర్) ఓ రెండింటిని చెరో మూల ఎవరో అతి చాక చక్యంగా గీరేసి , తినేసిన గుర్తులు.. ఆ కార్యక్రమానికి సాక్ష్యంగా వాటి కి ఉన్న చిన్న చిన్న చిల్లులు.. నా గుండె గుభేలంది. ఇంట్లో బొద్దింక ఉంటేనే నాకు చిరాకు అలాంటిది ఎలకా? అని తలచుకుంటేనే నా పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి. ఇంక అక్కడనించీ నాకు వచ్చిన అనుమానాలు ఇన్నీ అన్నీ కావు.

ఇంట్లో చేరిందా? లేక ఊరికే వస్తూ పోతూ ఉందా? ఒక వేళ ఇంట్లో ఉంటే ఎక్కడ ఉంది? వస్తూ పోతూ ఉంటె ఎక్కడనించి వస్తోంది? ఎప్పుడు వస్తోంది? ఎలా కనిపెట్టడం? కనిపెట్టినా ఎలా తరమడం? చంపడం మంచిది కాదు కదా? ఇలా రకరకాల చొ.ప్ర లు ( చొప్పదంటు ప్రశ్నలు అన్నమాట) నా మెదడులో వెంట వెంటనే పుట్టుకొచ్చాయి.
అంతలో కిచెన్ లోనే గిన్నెలు కడుగుతున్న మా నాగమ్మ 'ఇది ఇంకేమీ కాదు .. ఎలిక పనే.. 'అని తేల్చేసింది.. అంతేకాక 'ఫ్రిజ్ లో కూర్చుంటుంది చల్లగా ఉంటుంది కదా' అని ఒక బాంబు పేల్చింది.. " అయ్యా బాబోయ్! ఫ్రిజ్ లోనా.. యాక్.. ఇంకా నయం.. బట్టల బీరువాలో అన్నావు కాదు అని పైకి మేకపోతు గాభీర్యం ప్రదర్శిస్తూ గబా గబా నాగమ్మ చూడకుండా ఫ్రిజ్ ఆంతా చూసేసాను. 'ఫ్రిజ్ లో అది ఉండవచ్చు అన్న ఆలోచనకే నాకు కడుపులో తిప్పినట్టయింది.. ఉండడానికి చాన్స్ లేకపోయినా సరే.. అయినా నాగమ్మ చూసేసింది..

"ఇక్కడకాదు, వెనకాల ఉన్న గొట్టం లో.. అక్కడ వెచ్చగా ఉంటుంది కదా" అంది తాపీగా.'

"మరి ఇప్పుడు చల్లగా ఉంటుంది అని ఫ్రిజ్ లో అన్నావు "అన్నాను.. ' వెనక అంటే , ఇది ఫ్రిజ్ దే కాదా' అంది తను . 'ఓహో.అదా తల్లీ. రక్షించావు.. అని ఊపిరి తీసుకున్నాను.
ఒక క్షణం ఆడ షెర్లాక్ హోంస్ లా మొహం పెట్టి

"ఒక పని చెయ్యండి.. ఒక టమాట తరిగి అక్కడక్కడా పెట్టండి, అలాగే ఉల్లిపాయా. అది ఇవే తినేది. ఒక వేళ తినేస్తే అది ఉంది అని తెలిసిపోతుంది, అప్పుడు మందు తెచ్చి వెయ్యండి "అని చెప్పింది. చాలా చిదంబర రహస్యాన్ని విప్పి నా చేతిలో పెట్టినట్టు.

"అర్రే నిజంగానా? అసలు ఎలకలు ఇంత హెల్త్ కాన్షస్ అని కానీ, టమాటాలు తింటాయని కానీ నాకు అసలు తెలీదు ఇప్పటివరకు.. ఆక్షణాన మా నాగమ్మ నా కళ్ళకి చాల పెద్ద మేధావిలా, యానిమల్ న్యూట్రి షనిస్ట్ లా కనిపించింది అంటే మీరు నమ్మాలి. ఎలకల తిండి అలవాట్లు కూడా అంత బాగా తెలుసుకోవడమంటే మరి మాటలా?

ఇలా ఎందుకన్నానంటే మా చిన్నప్పుడు మా తాతగారింట్లో ఎలకలని పట్టుకోవడానికి ఎర పెట్టి , బోను అమర్చేవారు, ఎర కోసం మసాలావడ , బజ్జీ లాంటి నూనె వస్తువు పెట్టేవారు. ఎలకకి ఒక వడ తేవడం కోసం వెళ్లి పది రూపాయల వడలు తినేసి వచ్చేవారు మా కజిన్స్. ఆ వడలూ, బజ్జీల కోసమే రోజూ ఇంట్లో ఎలకలు తిరగాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకునేవారు కూడా. అలాంటిది ఇప్పుడు టమాటాలు తింటున్నాయా? సైజ్ జీరో వాటికీ కావాలేమో.. ఆ ప్రభావమే అయి ఉండవచ్చు. అనుకున్నాను.
ఏమైనా నా పని సులువైంది కదా అని సంతోషించి ఆ రోజు సాయంత్రం ఎప్పుడవుతుందా ?అని ఎదురు చూసాను..

ఒక టొమేటో, ఒక ఉల్లిపాయ చక్కగా గుండ్రంగా, చక్రాల్లా తరిగి ( ఇది నాగమ్మ చెప్పలేదు కానీ నా కళా నైపుణ్యం మరి) సిద్ధంగా పెట్టేసుకుని మా ఇంట్లో ఐదారు చోట్ల పెట్టేసాను. ఆ రాత్రి మా ఇల్లంతా సలాడ్ బౌల్ లా కనిపించింది నాకు. .రాత్రంతా ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా? ఎలక టొమేటో తింటుందా? ఉల్లిపాయ తింటుందా ? రెండూ తింటుందా? అసలు తినదా? వస్తుందా, రాదా? ఇలా. ఇండియా మేచ్ గెలుస్తుందా, లేదా ? అన్నంత టెన్షన్..మర్నాడు నిద్ర లేవగానే నేను, మా అబ్బాయి మొదట చూసినది ఎన్ని ముక్కలు ఉన్నాయి? అని.. రెండు చోట్ల టొమేటో ముక్కలు మాయం.. 'పెద్ద రాజ పుత్ర రహస్యం తెలిసిపోయినట్టు సంతోషించాం'.

'నేను చెప్పలేదూ ! టమాతానే అది తినేది 'అని అని నాగమ్మ గర్వంగా తలెగరేసింది..

'నిజమే నీకు భలే తెలుసు 'అని మెచ్చుకుని.. 'తింటోంది సరే.. ఇప్పుడు దానిని బయటకు పంపేదేలా? అసలు ఇంట్లో ఉందా? లేక రాత్రి పూట వస్తోందా?' అని అడిగాను అనుమానంగా..

'ఏమో మరి, మందు పెట్టి చూడండి లేదంటే బోను కొనుక్కుని రండి , కింద ఫ్లోర్ లో నేను పని చేసే వారింట్లో ఉంది, కావాలంటే అడగండి, నేను చెప్పానని చెప్పకండి అంది కూడా.. ' అలా అని తేలిగ్గా నవ్వేసి చీపురు తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది టొమేటో ముక్కలు తుడవడానికి.

'పద్మవ్యూహంలోకి వెళ్ళడం మాత్రం వచ్చి, వెనక్కి తెలియని అభిమన్యుడిలా తయారయింది నా పరిస్తితి. సరే. దిగాకా తప్పాడు కదా. ఎలాగైనా దీని అంతు చూడాల్సిందే. ఈ పనికి ' ఆపరేషన్ అనింద్య' అని పేరు పెట్టుకున్నాం.

రాత్రి పూట వచ్చి వెళుతోంది అనుకుంటే ఆ దారులన్నీ మూసేస్తే? అని మా అబ్బాయి సలహా ఇచ్చాడు . అన్ని తలుపులూ, కిటికీలూ వేసే ఉంటాయి, ఇంక అప్పుడు మొదలైంది మా రంద్రాన్వేషణ.. అలా వెతగ్గా వెతగ్గా కిచేన్లోనే చిమ్నీ పైపు బయటకు వెళ్ళే దగ్గర కొంత ఖాళీ ఉంది కదా, అని మా పాదరసపు బుర్రలకి తట్టడమేమిటి? రెండు అట్ట ముక్కలు తెచ్చి వాటికి అడ్డుపెట్టేయడమేమిటి? ఒక వేళ మా విజిటర్ చాలా బలవంతుడై, అట్టముక్కలని తోసేస్తే? అని దానికి అడ్డంగా చిన్న పూల కుండీని అందనంత ఎత్తులో పెట్టేయడమేమిటి అన్నీ క్షణాల్లో చేసేసాం. ఇంటిని ఇనప్పెట్టె చేసేసాం అని 'హై ఫైవ్' లు ఇచ్చేసుకున్నాం.

ఇప్పుడు మొదలయింది.. మా అసలు కధ. ఎలకల మందు కొనుక్కొచ్చాను నేను.. దాన్ని, దాని పక్కనే టొమేటో ముక్కలనీ పెట్టడం, అవి ఏవైనా తింటున్నాయా? లేదా అని రోజూ చూడడం ఇదే మా దినచర్య అయింది ఆ తరవాతి నాలుగు రోజులూ.. అన్ని గదుల్లోవీ తినడం లేదు, ఫలానా చోటవి మాత్రమే అని చెప్పుకోవడం, ఆ చుట్టుపక్కల ఏమైనా జాడలు కనపడతాయేమో అని వెతకడం .. ఒకటే హడావుడి . మందు ఎక్కడ పెట్టామో, ఆ వివరాలు పేపర్ లో కూడా రాసుకునేదాన్ని మర్చిపోతానేమో అని.. ఈ ప్రహసనం పుణ్యామా అని మా మంచం కింద టొమేటో ముక్కలూ , టీ .వీ షెల్ఫ్ కింద ఎలక మందు బిళ్లల ముక్కలూ ఇలా నానా గందరగోళం.

ఇక ఇది పని కాదని మా ఇంటి పక్కన ఉన్న మార్కెట్ కి వెళ్లి ఎలకల బోను కూడా కొన్నాం. అదేమిటో? ఇరవై ఒకటో శతాబ్దంలో ఎలకల బోను షేప్ కూడా మారిపోయింది.. ఒక పాత డబ్బా రేకుతో జానెడు ఉంది అది చూస్తే.. నా చిన్నప్పటి బోను తాలుకా పోలికలు ఎక్కడా లేవు.. కొత్త ట్రెండ్ ఏమో మరి. మిస్ మార్పెల్, హిర్క్యూల్ పోయిరో లని రోజూ తలుచుకుని భూత అద్దం లేని డిటెక్టివ్ లా ఇంట్లో ప్రతీ అంగుళం శోధించాను ఆ నాలుగు రోజులూ,,
ఆరో రోజున జరిగింది అద్భుతం.. ఎక్కడ ముక్కలు అక్కడే.. నేను గుర్తు కోసం గీసుకున్న సున్నాలలోనే పదిలంగా ఉన్నాయి. ఎర్రగా, నోరూరేలా వేయించి బోను లో తగిలించిన ఫ్రెంచ్ ఫ్రై ముక్క కూడా అలాగే ఉంది.మండుటెండలో పన్నీరు చిలకరించినట్టు ఫీలయ్యి పోయాను.

నాగమ్మ మళ్ళీ రంగ ప్రవేశం చేసి.. 'ఇంక తినడం లేదు ఎక్కడో చచ్చిపోయింది 'అంది మళ్ళీ.. నీళ్ళు ఎక్కడా ఉంచద్దు అన్నారు కదా.. ఆ జాగ్రత్త పడ్డాం కదా, ఏమైపోయిన్దబ్బా అనుకున్నాను.. తరవాత రెండు రోజులూ కూడా ఏమీ జరగలేదు.. తినడమూ లేదు.. ఇంట్లో ఉన్న జాడా లేదు .. మరి ఏమైనట్టు? అని మళ్ళీ అనుమానం..

'ఎక్కడికో బయటకు పోయి చచ్చి పోయి ఉంటుంది? 'అంది నాగమ్మ. 'నిజమే !ఇంట్లో పొతే వాసన రాదా ?అనుకున్నాను, మళ్ళీ నా డిటెక్టివ్ టోపీ పెట్టుకుంటూ.

అతి ముందు జాగ్రత్తగా మరొక రెండు రోజులు ఫ్రెంచ్ ఫ్రైసూ, టొమేటో ముక్కలూ ఇల్లంతా పెడుతూనే ఉన్నాం. అవి అంగుళం కూడా కదలనందుకు ఆనందపడుతూ అమ్మయ్యా ! అనుకున్నాం.. ఇంక ఇంటిలోనూ లేదు, రావడమూ లేదు అని నిర్నయించేసుకున్నాం . అయితే దాదాపు వారం రోజులు నాకు మనశ్శాంతినీ, నిద్రనీ దూరం చేసి, మా ఇల్లంతా సలాడ్ పందిరి చేసి, సందడి చేసిన ఆనింద్యుడు అలా గప్ చుప్ గా మాయమవడం మాత్రం ఒకింత నిరాశనే కలిగించింది మాకు. 'దొంగ దొరకని కారణాన", 'తగినంత రుజువు లేని కారణాన' 'ఆపరేషన్ ఆనింద్య' ని సక్సెస్ ఫుల్లీ క్లోజేడ్ అని రాసేసుకున్నాం. నిజంగానే 'ఆపరేషన్ సక్సెస్ ,, పేషంట్ డెడ్' అని నమ్మేసి మరీ ....

ముత్యాల సరాలు: 1. అణువూ . అణువున .......

2011-04-21T06:34:00.002+05:30

మనసులోని భావాలని, మనలోని ఆలోచనలనీ, మదిలోని అనుభూతులనీ అందంగా, క్లుప్తంగా, వినసొంపుగా, సునిశితంగా చెప్పే సాధనాలే పాటలు. అది సాంప్రదాయ బద్దంగా స్వరపరిచిన సంగీతమే అయినా, లలితంగా మనసుని మీటే లలితగీతమైనా, నిత్యజీవనంలో ముఖ్యభాగమైన సినిమా గీతమైనా, గంభీరంగా ధ్వనించే గజల్ అయినా... పేరు వేరే కానీ ప్రయోజనం ఒకటే. జనరంజనమే.. పాటకి కొత్తా పాతా లేవు. నిన్నటిది నేటికి పాత పాట అయితే,,నేటిది రేపటికి. కానీ పాటల్లో మంచి పాటలు మాత్రం తప్పకుండా ఉంటాయి. విన్నది విన్నట్టుగా మరచిపోకుండా మన పెదవుల మీద నాట్యమాడితే అది మంచి పాట, మన జ్ఞాపకాలలో కొన్నాళ్ళు కదలాడితే అది గొప్ప పాట. మన జీవితాలలో ఒక భాగమైపోతే మాత్రం ఖచ్చితంగా అది అధ్బుతమైన పాట. ఇన్నేళ్ళ మన చలన చిత్ర పరిశ్రమ ప్రయాణంలో అలాంటి ఆణిముత్యాల లాంటి పాటలెన్నో. అందులోంచి కొన్ని ఏరి, కూర్చి ఒక ముత్యాల సరాన్ని చెయ్యాలనేదే ఈ ప్రయత్నం.

దైవ చింతన పలురకాలు.. అలాగే దైవ ప్రార్ధన కూడా. చాలా సందర్భాలలో దైవ ప్రార్ధన తన కోసమో, తన వారి క్షేమం కోసమో, లేక ఏదైనా కోరిక తీర్చమనో ఉంటుంది. నిజ జీవితంలోలాగానే సినిమాలలోనూ. కష్టం వచ్చినప్పుడు దేవుడిని తలుచుకోవదమూ, నాకిదిస్తే నీ కిది చేయిస్తానని భగవంతుడికి ఆశ పెట్టడమూ మనుషులందరూ మామూలుగా చేసే పనే. ఇలాంటి మనస్తత్వాన్నీ, సంధర్భాలనీ ప్రతిబింబిస్తూ దేవుడిని వేడుకునే పాటలు మన చిత్రాలలో చాలానే వచ్చాయి. ఇంకా ఆవేశం ఎక్కువైతే 'ఇలా ఎందుకు చేసావ్ ? అసలు ఉన్నావా?.లేవా?" అంటూ నిలదీసే పాటలూ ఉన్నాయి.

ఐతే ఇక్కడ మనం చెప్పుకోబోయే పాట చాలా విలక్షణమైనది.జ్ఞానపీఠ్ అవార్డ్ గ్రహీత డా. సి. నారాయణ రెడ్డి గారు రాసిన ఎన్నో మంచి పాటలలోని ఈ ఆణిముత్యం చాలా సందర్భోచితంగానూ, పాత్రల మనస్సులకీ, మనస్తత్వాలకీ అద్దం పట్టేది గానూ ఉండడం ఒక గొప్ప విషయం. ప్రముఖ సంగీత దర్శకుడు శ్రీ. అశ్వద్ధామ గారు స్వరపరచిన ఈ పాట 1972 లో విడుదలైన "మానవుడు-దానవుడు" చిత్రంలోది. కరుణ రసాత్మకంగా సాగే ఈ పాటను శ్రీ. బాలూ గారు దీనిని కర్ణపేయంగా ఆలపించారు, తెరమీద శ్రీ. శోభన్ బాబు, శ్రీమతి శారద తదితరులు కనిపిస్తారు.

సృష్టిలో ప్రతీ అణువులోనూ నిండి వున్న దేవుడిని ( పేరేదైనా సరే.. ఆ భగవత్స్వరూపాన్ని) , కనుల వెలుగువై కరుణించ రమ్మని పిలిచే ప్రార్ధన. ఒక శాంతియుతమైన ఆశ్రమ వాతావరణంలో పెరిగిన మనుషుల మనస్తత్వాలు ఎంత ఉన్నతంగా ఉంటాయో, నిస్వార్ధంగా ఏం కోరుకుంటాయో చూపించే పాట. మానవత్వాన్ని పరిమళింపచేసే సుగుణాలు తప్ప వారికి లేకపోయినా సరే, మామూలు ప్రాపంచిక సుఖాలేవీ వారు కోరుకోకపోవడమే విశేషం.

మొదటి చరణంలో మనుషులలో ఒకరిని ఒకరు నాశనం చేసుకునే ఈర్ష్యా, విషంలా కురిపించే ద్వేషమూ రాజ్యమేలుతున్న రోజుల్లో నిప్పు లాంటిదైనా సరే నిజాన్ని తెలిపి, చల్లని అమృతపు జల్లులు కురిపించే మంచి మనుషుల అమృత గుణాన్ని మా కందించమని కోరిక. మంచిమనసూ, అది కలవారి సుగుణాలూ మాకందిస్తే మేము కూడా ఈ ఈర్ష్యా ద్వేశాలని తప్పించుకుని మంచివారుగా మెలుగుతామని భావన. సినిమా పేరుకు తగ్గట్టుగా మనుషుల్లోనే మానవులూ, దానవులూ ఉన్నారని చెప్పకనే చెప్పడం. తోటిమనిషిని కరిచే దానవులున్న వేళలోనే, ఆ నేలలోనే మంచితనపు సుధారసాలు కురిపించే మానవులూ ఉంటారని, వారిలాగే మేము ఉండేలా వరమివ్వమనీ.. కోరిక. చాలా సాధారణమైన మాటలతో గొప్పగా ధ్వనించే సాహిత్యం.

రెండవ చరణంలో త్యాగనిరతిని ప్రసాదించమని కోరిక. దానికి ఉదాహరణగా స్వతంత్ర సమరంలో తమ ప్రాణాలకు లెక్క చేయక, తమ భావి తరాల వారు స్వతంత్ర ఫలాలను అనుభవించడానికి తమ అసువులు తృణప్రాయంగా త్యజించిన వారి సేవాగుణం అందించమని ప్రార్దిస్తారు. ఏ పని చేయాలన్నా, 'దీనివల్ల నాకేం లాభం'? అనుకుంటూ ఉంటూ ఏ పనీ చెయ్యలేము, లాభాపేక్ష వల్ల స్వార్ధమూ, సంకుచిత తత్వమూ అలవడతాయి. మన దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రాణాలు వదిలిన మహనీయులెవ్వరూ ఒక్కసారి కూడా 'నాకేమిటి?" అన్న ప్రశ్న వేసుకోలేదు కనకనే తోటివారి స్వేచ్చకి కారణమయ్యారు. అలాంటి గొప్ప గుణం మా కందిచవయ్యా అని భగవంతుడిని ఆర్తితో కోరుకుంటారు.

ప్రేమా, త్యాగమూ తరవాత మానవతా విలువల్లో ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసినది సేవాగుణం. సేవా, సాధనా మనుషులని సన్మార్గంలో నడుపుతాయి. నిస్వార్ధమైన సేవాభావం అరుదుగా కనిపించే లక్షణం. ముఖ్యంగా వ్యాధి పీడితులకీ, బాధలలో కూరుకుపోయిన రోగులకీ, అవసరార్దులకీ, చేతనైనంత సేవ చెయ్యడం అనే మానవ సేవ ని మించిన మాధవ సేవ లేదు.. అలాంటి లక్షణం అయినా సేవాగుణం మాకందిచ రావా అని దేవుడిని మనస్పూర్తిగా వేడుకుంటారు మూడో చరణంలో.

   మనసుని కదిలించే సాహిత్యం, భావం, కరిగించే సంగీతం, కమ్మని గానం, కమనీయమైన అభినయం వెరసి ఈ పాట ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయే గీతరాజం. ఈ పాటలో ప్రస్తావించిన సుగుణాలలో కొన్నైనా అలవరచుకోగలిగితే ఆ మనిషి జన్మ ధన్యం అనిపించే పాట. చాలా గొప్పపాట .
        ముఖ్యంగా ఈ రోజు ఈ పాత గురించి ప్రస్తావించడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన కారణం కూడా ఉంది. ఎప్పుడూ ఇతరుల మంచిని కోరుకుంటూ, వారికి తనకు వీలైన సాయాన్ని అందించాలని తపనపడుతూ, మంచితనానికీ, స్నేహానికీ, శాంతానికీ మారుపేరుగా గత ఇరవై ఏళ్లుగా నాకు జీవిత సహచరునిగానే కాక, ఒక మంచి స్నేహితుడిగా, తోడుగా, మార్గదర్శకుడిగా వెన్నంటి నిలిచి, నడుస్తున్న మా వారు శ్రీనివాస్ కి అత్యంత ఇష్టమైన తెలుగు సినిమా పాట ఇది, ఈ రోజు తన పుట్టినరోజు కనక నాకు అత్యంత ఇష్టమైన రోజు ఇది. అందుకే ఇది కేవలం తనకోసం రాసిన టపా.
                      పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు శీను.. ఇలాంటి పుట్టిన రోజులు మనం మరెన్నో జరుపుకోవాలి..

Have a great day.....

వచ్చిన భాష.. రాని భాష..?

2011-03-31T22:25:00.003+05:30

వచ్చిన భాష ఏది? రాని భాష అంటే ఏమిటి? ఈ విషయం నాకు అర్ధం కావడం లేదు ఈ మధ్యన. కన్ప్యూసింగ్ గా ఉంది కదూ.నాకు తెలిసిన భాషలో అర్ధం అయ్యేలా చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తాను. మనం చాలా సార్లు ఈ ప్రశ్నని ఎదుర్కొంటూ ఉంటాము, చాలా సార్లు అప్లికేషన్ లలో కూడా రాయవలసి ఉంటుంది కూడానూ. అందుకని దీని సంగతి తెలుసుకుంటే మంచిది కదా, అని అనిపించి ఇలా ఇది రాసేస్తున్నానన్నమాట.

మన తెలుగువారికి తెలుగు వచ్చిన భాష అనుకుందామా, అంటే ఈ మధ్యన అది నిజంలా అనిపించడం లేదు. 'వాచ్ చేస్తున్నారా?', బాత్ తీసుకున్నారా? ఒకసారి డ్రాప్ ఇన్ అవ్వండి మీరు, మా ఇంటికి.. చాలా పుల్ డౌన్ చేసారు రీసెంట్ గా ఇలాంటివన్నీ వింటుంటే.. ఇవి తెలుగు వాక్యా లేనా? అనిపిస్తోంది , , నిజం.. సినిమాలలో సంభాషణాలు కూడా ఇలాంటివే రాస్తున్నారు కూడాను.
చిన్నప్పుడు మా నాన్నగారు అనేవారు. ఈ మధ్యన అందరూ ఇంగ్లీష్ మీడియం పిల్లలు.. వీళ్ళకి పాపం ఇంగ్లీష్ పూర్, హిందీ నిల్, తెలుగు వీక్ అని.. నిజంగానే అలా కనిపిస్తోంది.. . పైన చెప్పిన లాంటి తెలుగూ ఇంగ్లీషూ కాని మరికొన్ని వాక్యాలు చూడండి.

నేను అలాంటి నకరాలు అస్సలు స్టాండ్ చెయ్యలేను ( I can't stand such antics అని అర్ధం చెప్పుకోవచ్చేమో)
నేను విండో ప్లేస్ కోసం చాల పర్టికులర్
నాకు చైల్డ్ హుడ్ నించీ మేన్గో లంటే లైకింగ్ ఎక్కువ
నేను రోజూ ఆఫీస్ కి వెళ్ళడానికి బస్ తీసుకుంటావా? ఇలాంటివన్నమాట.

ఇవి తెలుగు వాక్యాల్లా కనిపించే పూర్తిగా తెలుగు కాని వాక్యాలు..

ఇప్పుడు ఇంకోరకం చూద్దాం.

I went by bus. car means very costly. why unnecessary burden therefore - ఐ వెంట్ బై బస్. కార్ మీన్స్ వెరీ కాస్త లీ. వై.. అన్ నేసేసరీ బర్డెన్ దేర్ఫోర్.. ( అంటే.. కార్ ఐతే ఎక్కువ ఖరీదు అవుతుంగి కదా అని బస్ లో వెళ్లాను.. అనవసరమైన భారం ఎందుకు అని కాబోలు)
Morning, morning big fight in my house between mrs. and me. మార్నింగ్ మార్నింగ్ బిగ్ ఫైట్ ఇన్ మై హౌస్ బిట్వీన్ మిసెస్ అండ్ మీ.. ( పొద్దున్నే మా ఇంట్లో నాకు మా ఆవిడకీ పెద్ద గొడవ)
The street gundas damaged all the property.. what else work they have? ది స్ట్రీట్ గుండాస్ డేమేజేడ్ ఆల్ ది ప్రాపర్టీ .. వాట్ ఎల్స్ వర్క్ దీ హావ్? ( ఇంకేం పని ఉంది వారికి అనే అర్ధం)
We have kept the god during the ganesh navaratri. We will leave him on fifth day. వి హేవ్ కెప్ట్ ది గాడ్ డ్యూరింగ్ గణేష్ నవరాత్రి.. వి విల్ లీవ్ హిం ఆన్ ఫిఫ్త్ డే. ( వినాయకుడిని పెట్టాము, ఐదో రోజున విసర్జిస్తాము/నిమజ్జనం చేస్తాము)
Now where he is? నౌ వేర్ హీ ఇస్ ( అబీ కహా హాయ్ వో? అన్నమాట)

ఇలాంటివి.. ఇవి ఇంగ్లీష్ లా కనిపించే ఇంగ్లీష్ కాని వాక్యాలు..

వీటిల్లో మన మాతృభాష ప్రభావం ఎంత ఉంటుందో చూస్తే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది.. ఎంత అలవోకగా, సునాయాసంగా మనం ఇలాంటివి మన రోజు వారీ పనులలో వాడేస్తూ ఉంటామో. ఎవరో విదేశీయులు వీటిని అర్ధం చేసుకోలేక కష్టపడినప్పుడు మనకర్ధం అవుతుంది.. విదేశీయులంటే గుర్తు వచ్చింది.. ఆ మధ్య మా అమెరికన్ కొలీగ్ ఒకా విడ ఇక్కడకి వచ్చినప్పుడు టాక్సీ ఎక్కింది.. వాళ్ళిద్దరికీ మధ్యన సంభాషణ ఇలా జరిగిందిట. ఇలా విదేశీయులు వచ్చినప్పుడు కావేరీకో, కాటేజీ ఎంపోరియం లకో, బట్టలకైతే ఫాబ్ ఇండియా కీ తీసుకెళ్లడం టాక్సీ వాళ్ళకీ అలవాటే..

అక్కడ ఇంకో డ్రైవర్ కనపడితే ' బ్రదర్ ఎలా ఉన్నావు? అని అడిగాడుట ఇతను కన్నడం లో..
ఆవిడ బ్రదర్ అన్న మాట విని.. ఆతను మీ బ్రదరా? అని అడిగిందిట..
దానికి మన డ్రైవర్.. నాట్ ఓన్. కజిన్ బ్రదర్.. అన్నాడుట.. ఆవిడకి అర్ధం కాలేదు.. ఓన్ బ్రదర్ అంటే? అందిట. ఇతనికి అంతకంటే చెప్పడానికి రాలేదు. మెల్లిగా తన పిన్ని కొడుకు అని చెప్పాడుట..
వాళ్ళ మదర్ కి వంట్లో అసలు బాగాలేదు.. అందుకే పలకరించాను అని చెప్పడానికి.. హిస్ మదర్ సీరియస్ అన్నాడుట.
దానికావిడ సీరియస్ అబౌట్ వాట్ అంది.. అది అతనికి అర్ధం కాలేదు.. హాస్పటల్, కేన్సర్ ఇలాంటి పొడి మాటలతో ఆవిడకి కొంచం అర్ధం అయ్యేట్ల చెప్పాడు.
ప్లీజ్ డోన్ట్ మిస్టేక్ మీ.. ఐ నో.. లిటిల్ లిటిల్ ఇంగ్లీష్ అన్నాడుట.. ఆవిడ మర్నాడు మా అందరికీ చెప్పి నవ్వి, అతని ఉత్సాహాన్నీ, అర్ధం అయ్యేలా మాట్లాడాలన్న సంకల్పాన్నీ ఎంతో మెచ్చుకుంది..ఇక్కడ ఆతను మాట్లాడినవన్నీ అందరూ రోజువారీగా మాట్లాడేవే.. 'ప్లీజ్ డోంట్ మిస్టేక్ మీ' తో సహా.. :)
కొన్ని మాటలు వాడగా వాడగా రైటయిపోతాయి.. మనుగడ లోకి వచ్చేస్తాయి.. ముందు లేకపోయినా.. ఉదా; prepone, updation, googled ఇలాంటివి..

భాష గురించి మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాకా T.V.. . వాళ్ళగురించి మాట్లాడకుండా ఎలా? మొన్నెప్పుడో ఒక వంటల ప్రోగ్రాం లో బామ్మ వంట, తాతమ్మ వంట అంటూ ఒక విభాగంలో అక్కరలేని ఓవర్ ఆక్షన్ చేస్తున్న యాంకరమ్మ ఒకావిడ ని అడిగింది.. బామ్మా, ( అక్కడ వంట చేస్తున్నావిడకి గట్టిగా మాట్లాడితే అరవై ఏళ్ళు ఉండకపోయినా సరే మాటకి ముందో బామ్మా, వెనకో బామ్మా చేర్చి మాట్లాడుతూ ఉంటారు ఈ పిల్లలు) మీ కెందరు పిల్లలు? ఎక్కడుంటారు? అని అడిగింది
దానికి .. ఇద్దరు కొడుకులూ,, ఒక కూతురు.. అన్నారావిడ .
వాళ్ళంతా ఎక్కడ ఉంటారు? మీ దగ్గరేనా? ఈవిడ ప్రశ్న
దానికా పెద్దావిడ..కొడుకులు హైదరాబాదో అని ఏదో చెప్పి .. వాళ్ళింట్లో వాళ్ళు.. మా ఇంట్లో మేము.. ఉన్నాము.. అవసరమైనప్పుడు మేము వెళ్తాము, వాళ్ళు వస్తారు అన్నారు..
అంతేనా? హ హ హ.... ఇండివిడ్యువాలిటీ అన్నమాట.. డిపెండబుల్ కాదు అన్నమాట మీరూ, తాతగారూ.. అని అక్కర్లేని వెర్రి నవ్వుతూ అంది ఆ అమ్మాయి...
ఆ అమ్మాయికి dependents కీ, dependable కీ తేడా తెలీదా? ఒక వేళ కార్యక్రమం చక్కగా చెయ్యాలనే ఆత్రం తో పొరపాటున అన్నా తరవాత ఎడిటింగ్ సమయంలోనైనా గమనించరా? అనుకున్నాను.
ఇలాంటివే.. గార్నీష్ కి, కంఫర్ట్ గా చేస్తారా? రిలాక్సా? రియల్ ఆ? లాంటివి..ఇతర కార్యక్రామాలో ఇంకా బోలెడన్ని ఇలాంటివే.

ఇలాంటి రకరకాలు చూసాకా నాకు వచ్చిన సందేహం ఇదన్నమాట.. మనకి వచ్చిన భాష ఏది? రాని భాష ఏది? అన్నీ వచ్చీ రాని భాషలేనా? వస్తూ వస్తూ ఉన్న భాషలేనా? రాకుండానే వచ్చాయి అనుకున్న భాషలా అని.. మా అబ్బాయేమో.. గుడ్ మా. హైబ్రిడ్ లేన్గ్వేజేస్ అంటున్నాడు మరి.. మీరేమంటారు? ఇలాంటి ఉదాహరణలు మీ దగ్గర కూడా ఉంటే నాతొ పాటు అందరికీ చెప్పేయండి. ఓ పని అయిపోతుంది..

P.S: ఇది ఇప్పుడు వినబడుతున్న భాషా వ్యవహారాన్ని చూసి రాసినదే కానీ ఎవరినీ ఉద్దేసించి కాదు.

భూదేవి కొక్క గంట...

2011-03-29T18:55:00.000+05:30

          వేల దేశాలలో, లక్షల కొలదిగా ఉన్న ఊర్లలో కోట్లాదిమంది ప్రజలని, వారి భారాన్నీ మోస్తున్న భూదేవి కి ఏడాదికి ఒక్క గంట మనవంతు కృతజ్ఞత ప్రకటించడం, ధన్యవాదాలు చెప్పడమే ఈ ఎర్త్ అవర్ అని నా అభిప్రాయం. అది అమలుపరచడం అంత కష్టమా? కానిపనా? ఏమో మరి.
       మా అపార్ట్మెంట్ లో ఉన్న 144 ఇళ్ళల్లో ఉన్న కొంతమంది ఉత్సాహవంతులం ఈ భూమి గంటను మనందరం తప్పకుండా పాటించాలి అని నిశ్చయిన్చేసుకున్నం . అంతే కాదు, మంచి మాట అందరికీ చెప్తే మంచిది కదా అని ఒకరంటే సరే అంటే సరే అనుకున్నాం. ఉన్న ఎనిమిది అంతస్తులనీ మాలో మేము సమానంగా పంచుకుని అందరికీ వీలయితే పర్సనల్ గా లేకపోతె ఇంటర్ కాం ద్వారానూ చెప్పి, దీనికి మనవంతు సహాయం చెయ్యాలని మా సంకల్పం. మాలో ఒకరు తయారు చేసి తెచ్చిన నోటీసులు అన్ని లిఫ్టు లలోనూ, నోటీసు బోర్డు లలోనూ పెట్టాము. ( ఒక వైపు రాసిన కాగితాలే వాడాము సుమండీ). అపార్ట్మెంట్ యాహూ గ్రూప్ లో మెసేజ్ లు పంపించాం. ఇంక మిగిలింది వీలైనంత మందికి చెప్పడం.

         మొదట నేను ఫోన్ చేసిన ఒక ఫ్లాట్ ఆతను.. 'తప్పకుండా చేద్దాం అండీ, మనం ఇలాంటివన్నీ చాలా శ్రద్దగా పాటించాలి. గుర్తు చేసినందుకు మీకు థాంక్ యూ.. అన్నారు. నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. మన ప్రయత్నాన్ని మెచ్చుకోవడమే కాదు, వారు అందులో పాలు పంచుకుంటాము అన్నందుకు.
       తరవాత ఇంకొకాయన 'మనందరం ఒక గంట ఆపేస్తే ఎలక్ట్రిసిటీ ఉత్పత్తి పెరిగిపోతుందా?' అని వ్యంగ్యంగా అడిగారు. దానికి నాకు కొంత కోపం వచ్చిన మాట నిజం.. పెరగక పోయినా కనీసం మిగులుతుంది కదా అని ఫోన్ పెట్టేసాను.
         మరికొందరు మెచ్చుకున్నారు. కొందరేమో.. "మేడం మాకూ తెలుసు దీని గురించి.. మేమూ బాధ్యతా గల పౌరులమే.. మీరు పని కట్టుకుని గుర్తుచేసెంత శ్రమ తీసుకోక్కరలేదు" అన్నారు. నాకు ఏమనాలో తెలియలేదు. "ఇలా మేమందరం ఒక గ్రూప్, ఈ మెసేజ్ అందరికీ చెప్పాలని మా ప్రయత్నం. మీరు మాలాగే ఆలోచిస్తున్నందుకు సంతోషం" అని చెప్పాను.
            మా గ్రూప్ లో మిగతావారికి కూడా ఇలాంటి అనేక రకాలైన అనుభవాలు ఎదురయ్యాయి. "గవర్నమెంట్ ఎలాగూ పవర్ కట్ విధిస్తోంది, అప్పుడు ఎన్నో గంటలు ఇస్తున్నాం, ఇప్పుడు కొత్తగా మళ్ళీ ఇవ్వక్కర్లేదు" అని కొందరంటే, "నాలుగేళ్ళకొకసారి వస్తుంది, క్రికెట్ మాచ్ చూడక్కరలేదా?" అని కొందరు అన్నారుట. ఇలా ఒక అరగంట ప్రయతించి వీలున్నంత వరకూ చెప్పాం. తరవాత ఇంకా ఎవరి ఇష్టం వాళ్ళది అని వదిలేసాం. మొత్తానికి 75 % ఇళ్ళల్లో పాటించారని తృప్తి పడ్డాం.
        ఏ విషయం మీదైనా భిన్నాభిప్రాయాలు ఉండడం సహజం. ఉండాలి కూడా. కానీ ఇలాంటి వాటిల్లో కాదేమో. ప్రపంచమంతా కేవలం సంవత్సరానికి ఒక్క గంట కరంట్ వినియోగం మానేస్తే ( కనీసం వీలైనంత వరకూ తగ్గిస్తే) జరిగే మేలు మనందరికీ తెలుసు. అలాంటప్పుడు అది పాటిస్తే మనకి వచ్చే పెద్ద నష్టం ఏమంటుంది?

ఇది మనకి ప్రత్యక్షం గా ఇప్పటికిప్పుడు కనిపించే మేలు కాకపోవచ్చు. కానీ దీర్ఘకాలంలో ఇలాంటి వెన్నో మనం క్రమం తప్పకుండాపాటించ డాన్ని బట్టే మన మనుగడా, జీవిత విధానం ఆధారపడి ఉంటుంది అనేది కాదనలేని సత్యం. మన చేతిలో డబ్బు ఉండవచ్చు, కానీ కొనడానికి వనరులు లేకపోతే ఏం లాభం? వనరులు ఉన్నప్పుడు వివేకంగా వాడుకోకపోతే తరవాత ఎవరిని ఏమీ అనలేము. అది కోట్లకి పడగలెత్తి నెలకి లక్షల రూపాయల విధ్యుత్ కాల్చే కోటీశ్వరులైనా, కామన్ మాన్ అయినా సరే.. ఇది అందరూ పాటించవలసిన సూత్రం. నడుచుకోవలసిన మార్గం. లేకపోతే మన తరవాత తరం వారు కార్ల బదులు ఎడ్ల బళ్ళూ, జటకాలూ కొనుక్కోవాలి. తప్పదు.

తీయగా పాడే చిన్నారులు..

2011-03-29T18:19:00.000+05:30

          బాలూ గారు నిర్వహించిన అన్ని పాటల కార్యక్రమాలనీ విడవకుండా చూడడం నాకు చాలా ఇష్టం. ఈ టీ వీ లో ప్రస్తుతం ప్రసారమవుతున్న చిన్నారుల ధారావాహికం 'పాడుతా తీయగా' చిన్నారుల చక్కని గాత్రాలతో, సరదాగానూ, సంస్కారవంతగానూ సాగే బాలూ గారి వ్యాఖ్యానంతో ఎంతో కమనీయంగా సాగుతోంది. అనవసరమైన డ్రామాలు కానీ, అక్కరలేని వ్యాఖ్యలు కానీ ఉండవు.
          .   వయసు లో చిన్నవారైనా, ప్రతిభలో ఏంతో పెద్దవారిలా, చాలా అనుభవమున్నవారిలా పాడే ఆ చిన్న పిల్లలని చూస్తుంటే ముద్దుగా అనిపిస్తుంది, మనసంతా ఏంటో చెప్పలేనంత సంతోషంతో నిండిపోతుంది. కష్టమైన పాటలు నేర్చుకోవడమే కాదు, చాలా సార్లు పుస్తకం అవసరం లేకుండానే అలవోకగా పాడేస్తారు వాళ్ళు. ప్రస్తుతం ఫైనల్ ఎపిసోడ్ లు జరుగుతున్న ఈ కార్యక్రమంలో లక్ష్మీ మేఘన, రాఘవేంద్ర, అంజనీ నిఖిల, గణేష్ రేవంత్ లు చిచ్చర పిడుగుల్లా పాడుతున్నారు. అందరిదీ తలో రకమైన విలక్షణమైన శైలి. ప్రతీ వారమూ నువ్వా, నేనా అన్నట్టుగా కనిపిస్తారు. చిన్న చిన్న తప్పులు చేస్తే చెయ్యవచ్చు గాక, వారందరూ పాడే విధానం మాత్రం చక్కగా ఉంటుంది.
            పాట ఎంత బాగా పాడతారో, అంతే చక్కగా తోటివారికి అవసరం అయినప్పుడు తమ గళాన్ని కోరస్ గా పంచుతారు. అన్నింటికంటే నన్ను ఆకట్టుకునేది వారి పసితనం, అమాయకత్వం. ప్రతీవారం 'ఉజాల' వారిచ్చే 'ఉత్తమ గాయకుడు/గాయని బహుమతి అమ్డుకునేప్పుడు వారు కనబరిచే సంతోషం, హావభావాలు ఎంతో ముచ్చటగా ఉంటాయి. సొట్టలు పడుతున్న చిన్న బుగ్గల మీద విరిసిన ఆ నవ్వులు మళ్ళీ చూడాలని అనిపిస్తుంది. అలాగే పొరపాటున ఏదైనా తప్పు చేస్తే గభాల్న నాలుక కరుచుకుంటూ, భుజాలెగరేసి అందరినీ పరీక్షగా చూడడంలాంటివి కూడా .
       ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు బాలుగారితో మాట్లాడేటప్పుడు వారిచ్చే సమాధానాలు మరొక ఎత్తు. 'గణేష్ రేవంత్' బాలు గార్ల మధ్యన నడిచే సరదా సంభాషణ అందులో ఒకటి. ఆయన కవ్విస్తున్నట్టుగా ఏదో ఒకటి అనడం, దానికి ఆ అబ్బాయి తడుముకోకుండా, కొద్దిగా భయం భయంగానే సమాదాలు చెప్పడమూ. అలాగే.. 'ఎన్నేళ్ళుగా సంగీతం నేర్చు కుంటున్నావు? అని అడిగితె నేను ఎల్.కే.జీ లో ఉన్నప్పటినించీ అంది లక్ష్మీ మేఘన . దానికి ఆయన నువ్వు ఎల్.కే.జీ ఎప్పుడు చదివావో నాకెలా తెలుస్తుంది ? అంటే ఇప్పుడు నేను సిక్స్త్ అంది ముద్దుగా, అంటే మీరు లెక్కపెట్టుకోండి ఎన్నేళ్ళ నించీ నేర్చుకున్తున్నానో అన్నట్టు.. ఇలాంటివి పిల్లల్లో ఉన్న అమాయకత్వాన్నే, నిజమైన పసితనాన్నీ చూపిస్తాయి.
      చేత ఉలి ని పట్టి శిల్పాలని చెక్కిన శిల్పి బాలుగారు. ఈ గాన గంధర్వ జక్కన్నగారి కార్యక్రమం 'పాడుతా తీయగా, పాడాలని ఉంది' ల నించి వచ్చిన ఎందరో గాయనీ గాయకులూ ఎంతో పేరు తెచ్చ్సుకున్న ప్రముఖులయ్యారు. అలాగే ఈ చిన్నారులు కూడా రాణిస్తారు. అందులో సందేహం లేదు. ఇలాంటి మరిన్ని మంచి కార్యక్రమాలు ముందు ముందు కూడా రావాలని ఆశిద్దాం.

మహిళలూ- మణిదీపాలు (8 )

2011-03-08T15:17:00.003+05:30

భారత రత్నాలు: ముందుగా నా స్నేహితురాళ్ళందరికీ నూరవ అంతర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు. గత వారం రోజులుగా వివిధ రంగాలులో విఖ్యాతి గాంచిన భారతీయ మహిళలగురించి రాస్తూ ఉంటే ఎంతో ఉత్సాహభారితంగానూ, ఉద్వేగభరితంగానూ అనిపించింది. ఎక్కడ, ఎవరితో మొదలుపెట్టి ఎక్కడ ముగించాలో కూడా తెలియలేదు. కొన్ని నెలలు కొనసాగితే ఇలాంటి ఎందరో ధీరవనితలకి న్యాయం చేసినట్టు అవుతుందేమో అనిపించింది. ఇక ఈ రోజు కొసమెరుపు ..... ఎవరిగురించి రాద్దామా? అని ఆలోచిస్తూ ఉంటే అరుదైన మన ఈ ఐదుగురు భారత రత్నాలు మనసులో మెదిలారు. ఇలాంటివారిని మరలా గుర్తు చేసుకోవడం కంటే నా ఈ టపాల క్రమానికి సార్ధకత వేరే ఉంటుందా ?అనిపించింది..అందుకే ఈ పోస్ట్ ఇలా....

1 . మదర్ థెరీసా : మానవతకీ, పేదల, దీనుల సేవకీ తిరుగులేని మారుపేరుగా, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రేమనీ, సేవ తత్పరతనీ పంచిన కరుణామయిగా అందరి మనసుల్లోనూ చిరస్మరణీయురాలు మదర్ థెరీసా. ఎక్కడో ఆల్బేనియా లో పుట్టి (26 ఆగస్ట్, 1910 ) , ఆ తరవాత భారతీయ పౌరసత్వం పొంది కోల్ కత్తా లో 'మిషనరీస్ అఫ్ చారిటీ' అనే సంస్థని స్థాపించి వారూ, వీరూ అని తేడా లేకుండా పేదలూ, రోగులూ, దీనులూ, అన్నార్తుల సేవలో నలభై ఐదు సంవత్సాలకు పైగా గడిపిన మానవతామూర్తి మదర్. అందుకే ఆమెకు పోప్ 'సెయింట్ హూడ్' ప్రకటించారు. ఆమె గరిపిన సేవకూ, చూపిన కరుణకూ ఆమెకు దక్కని పురస్కారం లేదు. నోబుల్ శాంతి బహుమతి తో సహా అన్నీ అమ్మకు లభించాయి. భారత ప్రభుత్వం కూడా 1980 లో మన దేశంలోనే అత్యంత ప్రతిష్టాకరమైన 'భారత రత్న' పురస్కారాన్ని ప్రకటించి తనను తానే గౌరవించుకుంది. ఏనాడూ తనకోసం కాక పరసేవ లోనే జీవితమంతా గడిపిన మదర్ 5 సెప్టెంబర్ 1997 న పరమపదించారు.

2 .శ్రీమతి అరుణా అసఫ్ ఆలీ : పేరెన్నిక గన్న స్వాతంత్ర సమర యోధులైన మహిళలలో అరుణా అసఫ్ ఆలి అత్యంత ప్రముఖులు. పంజాబ్ లోని కాల్కా లో జూలై 16 , 1909 న అరుణా గంగూలీ గా జన్మించిన అరుణ క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలో భాగంగా ముంబాయ్ లోని గోవాలియా టాంక్ మైదానం లో భారత జాతీయ పతాకాన్ని ఎగురవేసిన మహిళగా చిరస్మరణీయురాలు. స్వాతంత్రోద్యమ కాలంలో ఉప్పుసత్యాగ్రహం లోనూ, క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలోనూ అరుణ చూపిన సాహసమూ, నాయకత్వ ప్రతిభా భారత స్వాతంత్ర చరిత్రలోనే చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతాయి అనడం లో సందేహం లేదు. భారత ప్రభుత్వం అరుణా ఆసఫ్ ఆలీ కి ఆమె మరణానంతరం (జూలై 29 , 1996 ) 1997 లో వీరికి 'భారత రత్న" పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది. 'క్విట్ ఇండియా ' ఉద్యమానికి మారుపేరుగా నిలిచిన 'శ్రీమతి అరుణా అసఫ్ ఆలీ' సేవలకి సరి అయిన నివాళి ఇది.

3 . శ్రీమతి ఇందిరా ప్రియదర్శినీ గాంధీ : పరిచయం అక్కరలేని పేరు ఇది. మన దేశపు తొలి, ఆ మాట కొస్తే ఏకైక మహిళా ప్రధాని గానూ, తిరుగులేని నాయకురాలుగానూ చరిత్ర పుటల్లో ఎప్పటికీ నిలిచిపోయే ఈ స్త్రీ మూర్తిగురించి కొత్తగా చెప్పబూనడం సాహసమే. నాలుగు విడతలుగా మొత్తం పదహారు సంవత్సారు ఆమె దేశాన్ని ఏలారు. మొదటినించీ రాజకీయ కుటుంబంలో పుట్టి (నవంబర్ 19 , 1917 ) పెరిగిన ఆమె రాజకీయాలలో రాణించడం ఎంతో సహజం గా జరిగినట్టు అనిపించినా దీనివెనక నిజానికి ఉన్నది అలుపెరుగని దీక్షా, కార్య దక్షతా. భయమనేది ఎరుగని నాయకురాలుగా పేరు తెచ్చుకున్నారు ఆమె. ఎమర్జెన్సీ, ఆపరేషన్ బ్లూ స్టార్ వంటి నిర్ణయాల వల్ల ఆమె తీవ్రమైన విమర్శలను ఎదురుకోవలసి వచ్చింది, చివరకు ఆమె భద్రతా సిబ్బంది చేతిలోనే అకోబార్ 31 , 1984 న దుర్మరణం పాలయ్యారు. భారత ప్రభుత్వం ఆమెకు 1971 లో నే 'భారత రత్న' పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది.

4 . శ్రీమతి. ఎం. ఎస్. సుబ్బులక్ష్మి: ఏ గొంతు వినబడితే కానీ దేవుళ్ళకి సైతం తెల్లవారదో, ఏ పాట వినపడితే ప్రతీ గుండె సప్త స్వరాల, సరాగాలతో పులకరించి పోతుందో ఆ గొంతుకీ, ఆ గానామృతమూర్తికీ ఒక పేరు పెడితే ఆ పేరు ఎం. ఎస్. సుబ్బులక్ష్మి. దేశంలోనే 'భారత రత్న' పొందిన మొట్టమొదటి గాయకురాలుగా చరిత్ర సృష్టించి, అజరామరమైన గానాన్ని మనందరికీ పంచిన ప్రఖ్యాత విదుషీ మణి, శ్రీమతి మదురై షణ్ముఖ వదివు సుబ్బులక్ష్మి. 'భజ గోవిందం' అని గోవింద నామాలు పాడినా, 'విష్ణుం జిష్ణుం' అంటూ విష్ణు సహస్ర నామాలు ఆలపించినా అది అనితరసాధ్యం అనిపించడం కేవలం ఆవిడకే సాధ్యం, సొంతం. నిండైన విగ్రహం, భారతీయ సాంప్రదాయత ని అణువణువునా ప్రతిబింబిస్తూ ఉండేలా వేష ధారణా ,మాటే మంత్రం లా ధ్వనించే గాత్రమూ.. వెరసి ఆమె పాడుతుంటే సాక్షాత్తూ అమ్మవారే పాడుతున్నట్టు అనిపించడం అందరికీ అనుభవమే. భారత ప్రభుత్వం వీరికి 1998 లో భారత రత్న ప్రకటించింది, శ్రీమతి ఎం. ఎస్ 11 డిశంబర్ 2004 న పరమపదించారు.

5 . కుమారి లతా దీనానాధ్ మంగేష్కర్: భారత దేశ సినీప్రపంచపు గాన కోకిలగా గత అరవై సంవత్సరాలకు పైగా అశేష ప్రజానీకాన్ని తన మధురగానంతో ఓలలాడిస్తున్నమధుర గాయని లతా మంగేష్కర్. వీరు ఇండోర్ లో సెప్టెంబర్ 29 , 1929 న జన్మించారు. వీరి తండ్రీ, సోదరుడూ, చెల్లెళ్ళూ అందరూ గాయకులే కావడం విశేషం. ఎన్నో భారతీయ భాషలలో 25000 పైగా పాటలు పాడిన ఘనత ఆమెదే .ఎం. ఎస్ సుబ్బులక్ష్మి గారి తర్వాత 'భారత రత్న' పొందిన రెండో గాయని లతా మంగేష్కర్. ఎనభై ఒక్క సంవత్సరాల వయసులో కూడా ఇప్పటికీ అదే మాధుర్యంతో, తరగని ఉత్సాహంతో పాడతారు ఆమె. ఈ కోకిలకి భారత ప్రభుత్వం 2001 లో 'భారత రత్న' పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది.

ఒకరా, ఇద్దరా? ఇలా రాసుకుంటూ పొతే ఎంత మందో, ఎనలేని పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందినవారే కానక్కరలేదు.. గోరుముద్దలు తినిపిస్తూ, బుజ్జగించే అమ్మా,కమ్మగా కధలు, కబుర్లూ చెప్పే అమ్మమ్మా, నాన్నమ్మా,అత్తలూ, అత్తగార్లూ, తోడుగా నడిచే తోబుట్టువులూ, ఎప్పుడైనా నేనున్నాను అని పలికే స్నేహితురాళ్ళూ, సహోద్యోగినులూ, టీచర్లూ, ప్రొఫెసర్లూ, పై అధికారులూ, .. తరచి తరచి చూస్తె ప్రతీ ఒక్కరినించి మనం ఎంతో కొంత నేర్చుకుంటూనే ఉంటాము కదా... స్ఫూర్తి పొందుతూనే ఉంటాము కదా.. అలా అనేక విధాలుగా, వివిధ సమయాలలో మనకు సహకరించి, మన జీవితాలని స్పృశించిన స్త్రీ మూర్తులందరికీ అంతర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.

ఎందరో మహిళా మణిదీపాలు.. అందరికీ ప్రేమపూర్వక అభివందనాలు..

మహిళలూ- మణి దీపాలు (7 )

2011-03-07T17:01:00.003+05:30

కిరణ్ బేది (బేడి) : ఈ పేరే ఒక సంచలనం అప్పటికీ, ఇప్పటికీ కూడా. మన దేశపు తొలి ఐ.పీ.ఎస్ ఆఫీసర్ గా 1972 లో చరిత్ర సృష్టించారు ఆమె. పంజాబ్ లోని అమృత్ సర్ లో జూన్ 9 , 1949 వ సంవత్సరం లో ప్రకాష్ మరియు ప్రేమ పెషా వరియా దంపతుల రెండవ కుమార్తెగా జన్మించారు కిరణ్. చదువుతో పాటు ఆటలలో కూడా ఎంతో ప్రతిభ కనపరిచిన కిరణ్ టెన్నిస్ మీద ఎంతో మక్కువ కనపరిచే వారు.. అంతే కాదు, టెన్నిస్ లో అనేక చాంపియన్ షిప్ లు గెలుచుకున్నారు కూడా. అమృతసర్ గవర్నమెంట్ కాలేజీ నుంచీ బి.ఏ పట్టానీ, పంజాబ్ యూనివర్సిటీ నించి ఎం.ఎ పట్టానీ పొందారు. చదువు పూర్తీ కాగానే రెండు సంవత్సరాలు అమృత సర్ లోని ఖాల్సా కాలీజీ లో లెక్చరర్ గా పనిచేసిన ఆమె 1972 లో కేవలం తన పట్టుదల కారణంగా చేరారు. ఎంచుకున్న ఏ పనిలోనైనా అద్వితీయంగా ఉండడమే ఆమె నైజం.

ఉద్యోగరీత్యా ఆమె నిర్వహించినాన్ని కష్టతరమైన బాధ్యతలు అన్నీ ఇనీ కావు. డిల్లీ లో ట్రాఫిక్ పోలీస్ కమీషనర్ గా, మిజోరం లో డిప్యూటీ కమీషనర్ ఆఫ్ పోలీస్ గా, చండీఘర్ లెఫ్టినెంట్ గవర్నర్ కి సలహాదారుగా, డైరక్టర్ జనరల్ ఆఫ్ నార్కోటిక్స్ కంట్రోల్ బ్యూరో అనే ఐక్య రాజ్య సమితికి చెందిన సంస్థ లోనూ ఎన్నో గురుతరమైన బాధ్యతలు నిర్వహించారు. ముఖ్యంగా పోలీస్ అడ్వైసర్ గా ఐక్య రాజ్య సమితి శాంతి పరి రక్షణ లో ఆమె వహించిన బాధ్యతకి ఆమెకి యూ. ఎం మెడల్ బహూకరించారు. అధికార పరిరక్షణలో ఆమె ఎవరినీ పట్టించుకునే వారు కాదు, ఎంతో ధైర్య సాహసాలతో తనకప్పగించిన బాధ్యతను నిర్వర్తించేవారు. ఈ లక్షణమే ఆమె కు 'క్రేన్ బేడి' అనే బిరుదు ని కూడా కట్టబెట్టింది, కారణం అప్పటి ప్రధాని శ్రీమతి. ఇందిరా గాంధి అధికారిక అమెరికా పర్యటనలో ఆమె కార్ ని సరి ఐన చోట పెట్టలేదని కిరణ్ బేడి తొలగించడమే.

సుదీర్ఘమైన ఆమె ఉద్యోగ జీవితం లో ఆమె సలహాలూ, సూచనలూ ఎన్నో ముఖ్యమైన నిర్ణయాల అమలు కు తోడ్పడ్డాయి. అంతే కాదు, తీహార్ జైల్లో ఆమె ప్రవేశ పెట్టిన యోగా, విపాసనా ప్రాణాయామం, ఖైదీలకు చదువు వంటి ఎన్నో సంస్కరణలు ఆమెకు రామన్ మెగసెసే అవార్డు తెచ్చిపెట్టాయి. ఒక పక్క ఇంత బాధ్యాతాయుతమైన, కష్టమైన ఉద్యోగాలు నిర్వహిస్తూనే 1988 లో డిల్లీ యూనివర్సిటీ నించి లా డిగ్రీనీ, 1993 లో డిల్లీ ఐ ఐ.టీ లోని పొలిటికల్ సైన్స్ లో డాక్టరేట్ డిగ్రీ నీ కూడా పొందారు. అదీ ఆమె పట్టుదలకి నిదర్శనం, జైలు సంస్కరణలలో ఆమె అవలంబించిన మానవతా వాదానికీ, మంచితనానికీ 2005 లో గౌరవ లా డిగ్రీ ని పొందారు. పోలీస్ బ్యూరో ఆఫ్ రిసెర్చ్ అండ్ డెవలప్ మెంట్ కి డైరక్టర్ జనరల్ గా ఉన్నప్పుదు ఆమె స్వచ్చంద పదవీ విరామాన్ని కోరి, పోలీస్ శాఖ నించి వైదొలగారు.

పదవీ విరమణ చేసిన తర్వాత కూడా ఆమె పలు కార్యక్రమాలలో పాలుగొంటున్నారు. స్టార్ ప్లస్ అనే టీ. వీ చానెల్ లో ప్రసారం అయ్యే 'ఆప్ కీ కచేరీ' అనే కార్యక్రమానికి జడ్జీగానూ, వ్యాఖ్యాతగానూ వ్యవహరిస్తున్నారు. దీని ద్వారా పలు సమస్యలకి న్యాయపరమైన, చట్టపరమైన సలహాలనూ, సూచనలనూ అందిస్తారు. నవజ్యోతి అనే స్వచ్చంద సంస్థనీ, భారతీయ జైళ్ల సంస్కరణ ల కోసం మరొక సంతని స్థాపించి వాటి కార్యక్రమాలని నిర్వహిస్తారు.

కిరణ్ బేడి భర్త పేరు శ్రీ. బ్రిజ్ బేడి. వీరికి సైనా అని ఒక కుమార్తె. ఆమె తన భర్త తో కలిసి లఘు చిత్రాలూ, డాక్యుమెంటరీలు నిర్మిస్తారు.. అంతేకాక ఆమె కూడా తల్లి మాదిరిగానే సమాజ సేవలో ఎంతో ముందుంటారు.

ఉద్యోగం అంటే కేవలం జీతం ఇచ్చే కొలువు అని ఆమె ఎన్నడూ అనుకోలేదు. నమ్మినదాన్ని త్రికరణ శుద్ధిగా ఆచరించడం మాత్రమె ఆమెకు తెలుసు.. రాజీ పడడం, వెను తిరగడం ఆమెకు తెలియనే తెలీదు. అందుకే ఆమె ఎందరో అమ్మాయిలకు స్పూర్తిగా నిలిచారు. నిలుస్తూనే ఉంటారు. మచ్చ లేని వ్యక్తిత్వమూ, ఎనలేని ధైర్య సాహసాలు కలగలిసిన శ్రీమతి బేడి మరెందరికో మార్గదర్శి కాగలరు అనడం లో ఎంతమాత్రం సందేహం లేదు.

మహిళలూ- మణిదీపాలు (6 )

2011-03-06T22:51:00.002+05:30

డా. వి. శాంత: దాదాపు యాభై సంవత్సరాలుగా కాన్సర్ వ్యాధి నివారణ, చికిత్సల నిమిత్తం పరిశోధనలు చేస్తూ, కాన్సర్ రోగుల సంరక్షణ కోసం నిర్విరామంగా కృషి చేస్తున్న వైద్య శిఖామణి డా. శాంత. ఆమె అవిరళంగా చేస్తున్న కృషి కి మెగసేసే అవార్డూ, పద్మ భూషణ్ లాంటి పురస్కారాలెన్నో ఆమెను వెతుక్కుంటూ వచ్చాయి.

డా. శాంత మార్చ్ 11 , 1927 వ తారీకున చెన్నై లో జన్మించారు. ఆమె ఎందరో విద్యావేత్తలూ, విద్యాధికులూ ఉన్న కుటుంబంలో జన్మించడం వల్ల ఆమె కి చిన్నప్పటినించీ ఎంతో ప్రోత్సాహం లభించింది ఒక నోబుల్ బహుమతి విజేత, ప్రపంచ ప్రఖ్యాత శాస్త్రవేత్త సర్. సి.వీ. రామన్ గారి సోదరుని మనవరాలు, మరొక నోబుల్ బహుమతి విజేత, విశ్వవ్యాప్తంగా ప్రముఖులైన శాస్త్రవేత్త సుబ్రహ్మణ్యం చద్రశేఖర్ గారి మేనకోడలు. డా. శాంత. చిన్నతనం నించీ ఆమెకి డాక్టర్ అవ్వాలనే కోరిక. మద్రాస్ మెడికల్ కాలీజీ నించి 1949 లో ఎం.బీ.బీ.ఎస్ డిగ్రీనీ, 1955 లో ఎం. డీ పట్టానీ పొందారు. ఎం.డీ పూర్తీ కాగానే పబ్లిక్ సర్వీస్ కమీషన్ లో వచ్చిన ఉద్యోగం కాదని డా. ముతులక్ష్మి రెడ్డి నెలకొల్పిన కాన్సర్ ఇన్స్టిట్యూట్ లో చేరారు. మూడు సంవత్సరాలు అక్కడ ఉచితంగా పని చేసిన తర్వాత ఆమెకి నెలకు 200 రూ జీతమూ, కాంపస్ లో ఇల్లూ దొరికాయి. అప్పటినించీ ఇప్పటివరకూ ఆమె అక్కడే నివస్తిస్తున్నారు.

డా. ముతులక్ష్మి రెడ్డి గారి కుమారుడైన డా. ఎస్. కృష్ణమూర్తి తో కలిసి 12 పడకల చిన్న హాస్పటల్ నించీ 431 పడకలతో, దేసవ్యాప్తంగానే కాక, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కూడా పేరెన్నిక గన్న కాన్సర్ ఇన్స్టిట్యూట్ గా తీర్చి దిద్దారు. వైద్యరంగం ఎంత ఆధునిక పద్దతులూ, పోకడలూ అవలంబించినా ఎప్పటికీ పేషంట్ ల విషయం లో ఎప్పటికీ మారనిది ఒకటుంది అంటారామె. ' ఎన్నో ఏళ్లుగా కేన్సర్ కు గురి అయిన వారిలో మొదటగా కలిగేది విపరీతమైన భయం, మానసిక సంక్షోభం.ఒక డాక్టర్ వారితో ప్రేమగా మాట్లాడి, వారిలో నమ్మకాన్ని, భద్రతా భావాన్నీ కలిగించాలి. అప్పుడే వారికి పరిస్థితులని ఎదుర్కొనే ధైర్యం కలుగుతుంది". ఈ రోజుల్లో ఇది జరగటం లేదని, అందుకే తానూ ఎప్పుడూ మెడికల్ విధ్యార్దులకీ, వైద్యులకీ ఇదే సలహా ఇస్తాననీ అంటారు.

          అంతే కాదు, "విలియం ఒస్లేర్ అనే ప్రఖ్యాత వైద్యుడు చెప్పినట్టు. వైద్యం కేవలం సైన్సే కాదు, గొప్ప కళ కూడా. స్వాంతన కలిగిస్తూ నమ్మకాన్నీ, విశ్వాసాన్నీ పెంచడం కళ అయితే, చికిత్స సైన్స్. నిజమైన డాక్టర్ ఎప్పుడూ రోగానికే కాక రోగికీ కూడా స్వాంతన చేకూర్చి చికిత్స చెయ్యాలి అంటారు. ఈనాడు లభిస్తున్న ఆధునిక వైద్య విధానాలవల్ల పూర్వం కంటే ఎంతోమందిని ఈ వ్యాదినించి కాపాడ గలుగుతున్నామని ఆనందం వ్యక్తం చేస్తారు.
         వైద్య విధానాలు వ్యాపారం అయిపోతున్న ఈ రోజుల్లో వీరు ఇంకా తమ నియమాలకి కట్టుబడి కనీసం 60 శాతం మందికి ఉచితంగా వైద్యాన్ని అందిస్తారు. చికిత్సకీ, వైద్యానికీ రాజూ-పేదా అనే తేడా లేదంటారు. రోగాన్ని చాలా తోలి దశలోనే గుర్తించడం ఏంటో అవసరమని, తద్వారా నివారణ కీ, చికిత్సకీ ఎక్కువ వీలు , సమయమూ ఉంటుందని అంటారు. దీనికి ఇప్పుడు పెరిగిన శాస్త్ర పరిజ్ఞానాన్ని వాడుకోవాలని అంటారు.
              ఎనభై మూడు సంవత్సారాల వయసులో కూడా ఆమె ఎప్పుడూ వైద్యం చెయ్యడానికీ, ఆపరేషన్లు చెయ్యడానికీ కూడా ముందుంటారు. 'తమ జీవితం ఆమె తమకిచ్చిన వరం 'అని ఎందరో పేషంట్లు వినమ్రంగా చెప్తారు. "నాకేవీ హాబీలు లేవు, ఎందుకంటే టైమే ఉండదు నాకు అంటారు'. మేలుకుని ఉన్న ప్రతీ నిమిషం ఆమె కేన్సర్ వ్యాధి నివారణకీ, చికిత్సకే వెచ్చిస్తారు. అందులోనే ఆమెకి ఆనందం, ఉత్సాహం. దీనిలో అలసట లేనే లేదు, ఆలసత్వం దగ్గరకి రానే రాదు. వచ్చే ఐదేళ్ళల్లో మీరేమి చేస్తారు? అని అడిగితె 'ఇలా దీనికోసం పనిచేస్తూనే కన్నుమూస్తే చాలు 'అంటారు..
సేవాతత్పరత అనేది చాలా అరుదైపోయిన నేటి వైద్యరంగం లో , అలాంటి స్వార్ధపూరిత వాతావరణాన్ని సవాలు చేస్తూ తన జీవితాన్ని ప్రజలకి అంకితం చేసిన డా. శాంత ఎందరికో ఆదర్శం కావాలి. ఆమె చూపిన బాట లో ఎందరో యువతీ యువకులు కదలాలి.. కలిసి నడవాలి. ఆ మహోన్నత వైద్య శిఖామణి కి మనందరి అభినందనలు తెలుపుదాం. భగవంతుడు ఆమెకు సంపూర్ణ ఆరోగ్య ఆయుర్దాయాలని ప్రసాదించాలని కోరుకుందాం.

మహిళలూ- మణిదీపాలు (5 )

2011-03-05T12:00:00.002+05:30

ఇంద్ర నూయీ: ఇంద్ర కృష్ణమూర్తి నూయి.....వ్యాపార రంగంలో ఈ పేరు తెలియని వారు ఉండరు. చెన్నై లో జన్మించిన 55 సంవత్సారాల శ్రీ మతి నూయీ మెడ్రాస్ క్రిస్టియన్ కాలేజీ నించీ డిగ్రీ చదివి, తర్వాత కలకత్తా లోని ఐ.ఐ.ఎం నించీ ఎం.బి.ఏ డిగ్రీ పొందారు.
చిన్నప్పుడు ఇంద్ర తల్లిగారూ ఆమెకీ, చేల్లెలికూ ప్రతీ రాత్రి ఒక పోటీ పెట్టేవారుట, 'నేను జీవితం లో ఏమి సాధించ దల్చుకున్నాను ?' అన్న విషయం మీద ఒక స్పీచ్ తయారుచేసి మాట్లాడాలి. ఎవరు గెలిస్తే వారికి చాక్లెట్. అలా అప్పటినించీ తమ మీద తమకి నమ్మకమూ, జీవితంలో ఎదగాలి , ఏదో సాధించాలన్న కాంక్ష కలిగాయి వారిద్దరికీ.
చదువు పూర్తి అయిన తర్వాత జాన్సన్ అండ్ జాన్సన్ లాంటి కంపెనీలలో కొంత కాలం పని చేసాక 1978 లో ' యేల్ స్కూల్ ఆఫ్ మేనేజ్ మెంట్ ' నించి పబ్లిక్ అండ్ ప్రైవేట్ మేనేజ్మెంట్ లో డిగ్రీ పొందారు. ఆ తర్వాత బోస్టన్ కన్సల్టింగ్ గ్రూప్ లో చేరిన ఆమె ఆతర్వాత మోటోరోలా లాంటి కంపెనీలలో కీలకమైన పదవులు నిర్వహించారు.

పెప్సికో లో 1994 లో తొలిసారిగా అడుగిడిన ఆమె తొందరలోనే ప్రెసిడెంట్ మరియు సి.ఎఫ్.ఓ గా 2011 లో ఎంపికయ్యారు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా బిజినెస్ సలహాలలోనూ, వ్యవహారాలోనూ తనదైన కొత్త ఒరవడినీ, శైలినీ సృష్టించి కంపెనీ ని అభివృద్ధి పదంలోకి దూసుకుపోయేలా చేసారు. వీటిల్లో భాగమే 'ట్రోపికానా జ్యూస్ 'కంపెనీల కొనుగోలు, 'క్వేకర్ ఓట్స్' కంపెనీతో కలయికా వగైరాలు. సి.ఎఫ్.ఓ గా ఆమె బాధ్యతా చేపట్టిననాటి నించీ కంపెనీ వార్షిక ఆదాయం 72 % శాతం పెరిగింది అని బిజినెస్స్ వీక్ పత్రిక పేర్కొంది..అలా ఆమె 2007 లో 44 సంవత్సరాల పెప్సికో కంపెనీ చరిత్రలో ఐదవ సి.ఈ.వో గా బాధ్యతలని స్వీకరించారు. అప్పటినించీ విజవంతంగా తన బాధ్యతలని నిర్వయిస్తున్నారు.

స్వతంత్రంగానూ, సత్వరంగానూ నిర్ణయాలు తీసుకునే ఆమె నైజం ఆమె అభివృద్దికి ఎంతో దోహదపడింది, ఒక సారి నిర్ణయం తీసుకున్న ఏ పనైనా సరే పూర్తి అయ్యేవరకూ విశ్రమించడం ఆమెకు తెలీదు. ఇటువంటి లక్షణాలే ఆమెని 25 బిలియన్ల బహుళ జాతి సామ్రాజ్యానికి అధిపతి ని చేసింది.. ఈ విషయాన్ని గురించి ఆమె ఇలా అంటారు. " రకరకాలైన వివక్షతలున్న సమాజంలో ఒక మహిళ ఉన్నత శిఖరాలని అధిరోహించడం అనేది మూడింతలు కష్టమనీ, దానికి తానూ ఎన్నుకొన్న మార్గం తన పురుష సహోద్యుగల కంటే రెండింతలు ఎక్కువ కష్టపడటమే' అని.

ప్రస్తుతం గడుస్తున్న సమయాన్ని ఆస్వదిన్చాదమూ, రాబోయే కాలంలో వచ్చే ఉత్సాహభారితమైన క్షణాల కోసం ఎదురుచూడడమూ ఆమె కెంతో ఇష్టం. తను పుట్టిన దేశమన్నా , సంస్కృతి అన్నా ఎంతో ఇష్టపడే ఆమె ఆఫీసు ఫంక్షన్లకీ, ఇతర సందర్భాలలోనూ సాంప్రదాయబద్ధం గా చీర ను ధరించడానికి ఇష్టపడతారు. ఇదొక్కటే కాదు తను చిన్ననాటినించే నేర్చుకొన్న ఇతర భారతీయ అలవాట్లూ, సంప్రదాయాలు మర్చిపోకుండా ఆచరిస్తారు. ఇంద్ర నూయి భర్త పేరు శ్రీ. రాజ్ నూయి, వీరికిద్దరు కుమార్తెలు. కుటుంబాన్నీ, ఉద్యోగాన్ని సమతూకంగా నిర్వహించడానికి ఎప్పుడూ ప్రాధాన్యత ఇస్తారు.

ఆమె కార్యదక్షతనూ , దీక్షనూ సన్మానిస్తూ ఎన్నో అవార్డ్ లు ఆమె సొంతమయ్యాయి. వీటిల్లో భారత ప్రభుత్వం వారు ప్రకటించిన పద్మ భూషణ్ (2007 ), బర్నార్డ్ కాలేజీ వారందించిన బర్నార్డ్ మెడల్ ఆఫ్ ఆనర్ లాంటి వాటితో పాటు మరెన్నో ఉన్నాయి. అనేక వ్యాపార పత్రికలు వివిధ సంవత్సరాలలో ఆమెని ప్రపంచం లోని అతి శక్తివంతమైన మహిళలలో ముఖ్యమైన వ్యక్తిగా పేర్కొన్నాయి. ఇలా ఎన్నో విజయాలు ఆమె సొంతం.
మహిళలూ- మణిదీపాలు (5 )

మహిళలూ- మణిదీపాలు (4 )

2011-03-04T11:46:00.000+05:30

సరళా థక్రాల్: ఆకాశంలో ఎగరడమే కలగానూ, అద్భుతంగానూ భావించే కాలంలో అలా ఎగిరే విమాన్నాన్ని నడపడం ఆనేది గొప్ప సాహసం. ఇలాంటి సాహసాలూ, అవకాశాలు కేవలం మగవాల్లకే సొంతం అని భావించే కాలంలో కాక పిట్ లోకి ఒక మహిళా అడుగిడడమే కాక, వినీలాకాశంలోకి రివ్వున దూసుకుపోయింది. భారతదేశపు ఆ తోలి మహిళా పైలట్ పేరే సరళా థక్రాల్. మనం చెప్పుకునేది 1936 వ సంవత్సరం గురించి, అప్పుడు సరళ వయసు కేవలం 21 సంవత్సరాలు.

అప్పటికే తొమ్మిది మంది పైలట్లు ఉన్నఘనత ఉన్న కుటుంబంలో శ్రీ పీ.డీ. శర్మ తో సరళ వివాహం జరిగింది. అప్పటికామే వయసు కేవలం పదహారు మాత్రమే. ఆ తర్వాత భర్తా, మామగారు అందించిన తోడ్పాటు, సహకారం వలన ఆమె పైలట్ కావాలన్న కోరిక నెరవేరింది. ఆమె కేవలం వంటింటికే పరిమితం కాకూడదని, భావించి కెప్టెన్ శర్మ ఆమెని డిల్లీ ఫ్లైయింగ్ క్లబ్ లో చేరిపించారు. తన భర్తా, ఆయన కంటే మిన్నగా తన మామగారు ఇచ్చిన ప్రోత్సాహమూ, ఉత్సాహమూ ఇవ్వడం వల్లే తను అప్పటివరకూ కేవలం మగవారికే పరిమితం అనుకున్న రంగంలోకి విజయవంతం గా అడుగుపెట్టానని ఆమె అంటారు. అలా ఆమె విమానం నడపడంలో వెయ్యి గంటల శిక్షణ పూర్తీ చేసుకుని 'ఏ' సర్టిఫికేట్ సాధించారు.

కమర్షియల్ పైలట్ కావడానికి అవసరం అయిన 'బీ' సర్టిఫికేట్ శిక్షణ కొనసాగుతుండగానే ఆమె జీవితంలో అనుకొనే విషాదం జరిగి, 1939 లో ఆమె భర్త క్రాష్ లో మరణించారు. దానివల్లనూ, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం వల్ల శిక్షణ రద్దు చెయ్యడం వల్లనూ , ఆమె కమర్షియల్ పైలట్ కాలేక పోయారు.

ఆ తర్వాత ఆమె లాహోర్ లో మేయో ఆర్ట్ స్కూల్ లో చేరి గొప్ప పెయింటర్ గా పేరు పొందారు. ఆమె పెయింటింగ్ బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ విధానం లో ఉంటాయి, దానిలో ఆవిడ డిప్లమా సంపాదించారు . ఆర్యసమాజరీతిని అనుసరించే ఆమె తర్వాత పీ.పీ. థక్రాల్ ని ద్వితీయ వివాహం చేసుకున్నారు. ఆవిడ పెయింటింగ్ కీ, చీరాల, నగల రూప కల్పనకీ ఉన్న అభిమానుల్లో ఎంతో మంది ప్రముఖులు ఉన్నారు, వారిలో శ్రీమతి విజయలక్ష్మీ పండిట్ ముఖ్యులు. అంతేకాదు, ఆవిడ దాదాపు ఇరవై సంవత్సారు అనేక కుటీర పరిశ్రమలకి తను డిజైన్ చేసుకున్న నగలూ, చీరలూ ఇచ్చేవారు, వీటిలో' నేషనల్ స్కూల్ అఫ్ డ్రామా ' ముఖ్యమైనది.

ప్రస్తుతం తొంభై ఒక్క సంవత్సరాల సరళ ఇప్పటికీ అదే ఉత్సాహంతో, ఆసక్తితో ఉంటారు. "ప్రతీ రోజూ నేను చెయ్యవలసిన పనులన్నీ కాగితం మీద రాసుకుంటాను, తగినంత పని ఉంటేనే నాకు ఆనందంగా ఉంటుంది, లేకపోతే ఒక ముఖ్యమైన రోజు వృధాగా పోయినట్టుగా అనిపిస్తుంది నాకు " అంటారు. "తలపెట్టిన పని పూర్తీ అయ్యేవరకూ ఆపడం ఆవిడకి తెలియదు, పై బడిన వయసు వలన ఇప్పుడు ఇదివరకులా ఒక్క బిగిన పూర్తి చెయ్యలేకపోయినా పట్టుదలగా పూర్తి చేస్తూ ఉంటాను" అంటారు.

మనిషికీ, జంతువులకీ ఉన్న తేడా నవ్వగలగడం, సంతోషంగా ఉండగలగడం.. అది ఎప్పటికీ ఎవరూ వదులుకోకూడదు. ప్రతీ రోజూ ఒక కొత్త అన్భంగానూ, అనుభూతిగానూ గడపాలి, దానివల్లనే నేను నా జీవితం లో వచ్చిన కల్లోలాలని అధిగామించ గలిగానని అంటారు.

ఏనాటికీ తరిగిపోని ఉత్సాహానికీ, పోరాట పటిమకి ప్రతి రూపంగా కనిపిస్తారు ఆమె. ఈ వయసులో కూడా తన ఇంటి పని, వంట పని స్వయంగా చేసుకుంటారు. ఆమెని ఆదర్శంగా స్ఫూర్తి పొందిన ఎందరో అమ్మాయిలు పైలట్లు అయ్యారు.

మహిళలు- మణిదీపాలు (3 )

2011-03-03T20:39:00.000+05:30

ఇరోం చానూ షర్మిల: 'ఐరన్ లేడీ అఫ్ మణిపూర్ ' గా ప్రసిద్ది చెందిన షర్మిల గత పది సంవత్సరాలుగా ప్రపంచంలోనే అత్యంత దీర్ఘమైన నిరాహాహారదీక్ష జరుపుతున్నారు. ఇది తనకోసమో, తనవారికోసమో కాదు, కేవలం తను నమ్మిన మానవ హక్కుల కోసం.
మణిపూర్ కి చెందిన 38 సంవత్సరాల షర్మిల, ఒక జర్నలిస్ట్,కవయిత్రి , మానవ హక్కుల పరిరక్షణ కోసం పోరాడే వ్యక్తి. మాలూం అనే ఊర్లో నవంబర్ 1 , 2000 వ తేదీన అస్సాం రైఫిల్స్ జరిపిన కాల్పులలో బస్ కోసం ఎదురుచూస్తున్న పది మంది అమాయకులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. కొందరు పార్లమెంట్ మీద దాడి జరుపబోతుంటే ఆపడానికి జరిపిన కాల్పులలో ఈ ప్రయాణీకులు చనిపోయారు తప్ప వారిని అటాక్ చేసే ప్రయత్నం కాదని 'అస్సాం రైఫిల్స్' చెప్పారు. చనిపోయిన వారిలో పెద్దవారూ, సాహస బాల పురస్కారం పొందిన పదేనిమిదేళ్ళ అమ్మాయి ఉండడమూ, ప్రభుత్వం నించీ ఈ సంఘటన గురించి సరి ఐన వివరణ రాకపోవడం వల్ల కలత చెందిన షర్మిల తన తల్లి ఆశీర్వాదంతో నవంబర్ నాలుగో తేదీనించి నిరవరధిక నిరాహారదీక్ష ప్రారంభించింది.ఆమె కోరిక ఒక్కటే 'ఆర్మేడ్ ఫోర్సెస్ స్పెషల్ పోవేర్స్ ఆక్ట్ (AFSPA) 1958 ని మణిపూర్ నించీ, మిగతా సమీప ప్రాంతాలనించీ వెనక్కి తీసుకోమనే.

ఆమె నిరాహార దీక్ష ప్రారంభిన మూడు రోజులకే పోలీసులు 'ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం" క్రింద ఆమెని అరెస్టు చేసారు. ఆమె తనంత తానుగా ఆహరం కానీ, నీరు కానీ తీసుకోవడానికి నిరాకరించడం వల్ల బలవంతంగా ఆమెకి ముక్కుద్వారా ద్రవపదార్ధాలు అందిస్తారు. ఇది అత్యంత బాధాకరమైన ప్రక్రియ. దీనిని అనుభవించిన వారికి కానీ అర్ధం కాదని వైద్యులే అంటారు. ఇలాంటి ఆమె దీక్ష గత పదేళ్లుగా సాగుతూనే ఉంది. ఆమెకి సాయంగా ప్రజలు కూడా అనేక రకాలుగా ప్రభుత్వాలకీ సంగతి తెలిపారు. కేంద్ర ప్రభుత్వం జస్టిస్ జీవన్ రెడ్డి ఆధ్వర్యంలోAFSPA చట్టం గురించీ తద్వారా అస్సాం రైఫిల్స్ కి ఉండవలసిన అధికారాలూ, హక్కుల గురించి అధ్యయనం చెయ్యమని ఆదేశించింది. వారు కూడా AFSPA ని వెనక్కు తీసుకోవడమే మంచిదని అభిప్రాయపడినా కూడా అప్పుటి హోం శాఖామాత్యులు ఒప్పుకోలేదు. గత పదేళ్లుగా షర్మిలని అత్యంత కట్టుదిట్టాలమధ్య ఇంఫాల్ లోని జవహర్ లాల్ హాస్పటల్ లో బందీగా ఉంచారు. ఆమెని ప్రతీ ఏడాది విడుదల చెయ్యడమూ, మళ్ళీ ఖైదు చెయ్యడమూ అలవాటుగా జరుగుతోంది.
          మహాత్మాగాంధీ లాగే షర్మిల కూడా సత్యాగ్రహాన్ని సాధనం గా ఎంచుకుంది, అంతమాత్రాన ఆమెని క్రిమినల్ గా పరిగణించడం చాలా మానవ హక్కుల సంఘ అధ్యక్షుడు అభిప్రాయపడ్డారు. ఆయనే కాదు, చాలా మంది ప్రముఖ మానవ హక్కుల పరిరక్షణా నేతలు కూడా ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తం చేసారు. ఒక మహిలని , అదీ ఎంతో శాంతియుతంగా తన నిరసన ని తెలియచేస్తున్నా ఆమెని ఇలా బంధించడం తప్పని చెప్పారు.
       'ఎంతో మానసిక స్థైర్యం ఉంటేనే కానీ ఇలాంటి సాహసం చేయ్యలేరనీ, ఆమె కధ ఆధారంగా సినిమా తియ్యాలని ఉన్నా ఆమె నిజ జీవితాన్ని, ధైర్యాన్నీ సరిగ్గా చిత్రీకరించాలేనేమో అని అనిపించడమే కారణమని' ప్రసిద్ద దర్శకుడు అరిబం శ్యాం శాస్త్రి అన్నారు.వీరే కాదు, మరెందరో ప్రముఖులు ఆమెకితమ సహకారాన్ని, సహాయాన్ని ప్రకటించారు. వీరిలో అరుంధతీ రాయ్, మహాశ్వేతా దేవి, నోబుల్ బహుమతి గ్రహీత 'శిరీన్ ఎబాడి 'వంటి ప్రముఖులెందరో ఉన్నారు. ఆమె జీవితాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని ఎన్నో పుస్తకాలు కూడా పలువు రచించారు.
    షర్మిల పేరును నోబుల్ శాంతి బహుమతికై 2005 లో ప్రతిపాదించారు. ఐ.ఐ.పీ .ఎం వారు ఈ మధ్యనే షర్మిల కి టాగూరు శాంతి బహుమతి ( 51 లక్షల నగదు) నిచ్చి సత్కరించారు. మరెన్నో బహుమతులూ,సత్కారాలు ఆమకు లభించాయి.
పదేళ్లుగా ఒక్క ముద్ద అన్నం తినకుండా గడపడం అనేది నాలాంటి మామూలు మనుషుల ఊహకి కూడా అందని విషయం. తను నమ్మిన సిద్దాంతానికి కట్టుబడి, అత్యంత శాంతియుతంగా ఏమాత్రం ఆవేశ కావేశాలకి లోను కాకుండా షర్మిల చేస్తున్న పోరాటాన్ని ఏ పేరుతొ పిలవాలో? ఎంత గొప్పగా అభివర్ణించాలో కూడా తెలియడంలేదు. అయితే ఆమె మాత్రం 'మనం ఈ లోకంలోకి ఎందుకు వచ్చామో విధిగా తెలుసుకోవాలి ఎందుకంటే ఎప్పుడు వెళ్లి పోతామో మనకే తెలియదు కనక..' అంటారు.
ఈ మహిళా దినోత్సవ సంధర్ధంలో ఈ ఉక్కుమహిళకి జోహార్లు. ఆమె ప్రయత్నం సఫలం కావాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుందాం.

మహిళలూ-మణిదీపాలు (2 )

2011-03-02T15:41:00.000+05:30

డా. శోభా నాయుడు: ఇష్టపడి ఎంచుకున్న ఏ రంగంలోనైనా అలుపెరుగని దీక్షా, సాధనా, అంకిత భావాలతో కృషి చేస్తే చేరుకోలేని ఉన్నత శిఖరాలు ఉండవని నిరూపించిన నృత్య చూడామణి పద్మశ్రీ . డా. శోభా నాయుడు. సుప్రసిద్ధ కూచిపూడి నృత్య విద్వాంసులు శ్రీ వెంపటి చినసత్యం గారి శిష్యులలో పేరెన్నిక గన్న వీరు విశాఖ జిల్లా అనకాపల్లి లో 1956 లో జన్మించారు. చాలా చిన్ననాటి నించీ ఆమె వివిధ సంగీత నృత్య రూపకాలలో నాయికా వేషాలు వేస్తూ కూచిపూడి నాట్యం మీద ఎంతో పట్టు సాధించారు. తన గురువుగారితో కలిసి మన దేశంలోనూ, విదేశాలలోనూ పలు చోట్ల ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు. అనేక రకాలైన పాత్రలలో తన ప్రతిభా పాటవాలు ప్రదర్శిస్తూ ప్రత్యేకంగా సత్యభామ, పద్మావతి పాత్రలకి మారుపేరుగా నిలిచారు.

తనకున్న అసమాన ప్రతిభా పాటవాలూ, కళా దృష్టి తోనూ వివిధ రకాలలిన కదా అంశాలతో ఆమె రూపొందించిన నృత్యరూపకాలు ప్రపంచమంతా ఎంతో ప్రాచుర్యాన్ని పొందాయి. పురాణాలకి, ఇతిహాసాలకి సంబంధించినవైనా, ఆధునిక సాంఘిక ఇతి వృత్తాలైనా ఎంతో కమనీయంగా, సాంప్రదాయ నృత్య రీతి బద్దంగా రూపొందించడం ఆమె ప్రత్యేకత.

విప్రనారాయణ, శ్రీ కృష్ణ శరణం మమ, కళ్యాణ శ్రీనివాసం, విజయోస్తుతే నారీ, క్షీర సాగర మధనం, సర్వం సాయి మయం, జగదానంద కారకా, గిరిజా కల్యాణం, స్వామీ వివేకానంద మరియు నవరస నటభామిని లాంటి సంగీత నృత్య రూపకాలను రూపొందించి, దర్సకత్వం వహించడమే కాక వాటిలో పద్మావతి, చండాలిక, సాయి బాబా, జగన్మాత పార్వతీ, మోహినీ వంటి పాత్రలను ఎంతో అద్భుతంగా, అనితరసాధ్యంగా పోషించి ప్రపంచమంతా నృత్య ప్రేమికుల ప్రసంసలు అందుకున్నారు. కళ్యాణ శ్రీనివాసం వంటి కార్యక్రమాలను చూసి తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం వారు వాటిని దేశమంతా ప్రదర్శింప చేసి బహుళ ప్రాచుర్యాన్ని కల్పించారు.

కూచిపూడి నృత్య అకాడమీ కి ప్రిన్సిపాల్ గా 1980 నించీ తన సేవలు అందిస్తున్నారు. అంతేకాక శ్రీ వెంకటేశ్వర భక్తి చానల్ లో 'సాధన' అన్న కార్యక్రమంలో శాస్త్రీయ నృత్యం లో శిక్షణ ఇస్తున్నారు. అలాగే సంస్కృతీ చానల్ లో 'సిరి సిరి మువ్వ ' కార్యక్రమమాన్ని నిర్వహిస్తూ ప్రతిభను ప్రోత్సహిస్తున్నారు. గురువుగా ఇప్పటివరకూ దాదాపు 2000 మంది గొప్ప శిష్యుల్ని ఎంతో ప్రతిభావంతులుగా తీర్చి దిద్దారు. వీరంతా ప్రపంచలో నలుమూలలా స్థిరపడి తమ వంతు కళాపోషణ చేస్తున్నారు. రష్యాలో వీరి ప్రదర్సనలని చూసి కొంతమంది ఔత్సాహికులు రష్యానించి వచ్చి మరీ ఆమె దగ్గర నృత్యం నేర్చుకుంటున్నారు.

మద్రాస్ లోని కృష్ణ గాన సభ వారు శోభానాయుడుగారికి 'నృత్య చూడామణి' , కేంద్ర సంగీత నృత్య అకాడెమీ వారి పురస్కారమూ, నుంగంబాక్కం వారిచే నృత్య కళా శిరోమణి లాంటి బిరుదులెన్నో ఆవిడ సొంతమయ్యాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం వారిచే పద్మశ్రీ అవార్డ్ కూడా ఆమెని వరించింది.

అనుపమానమైన అందం, అనితరసాధ్యమైన అభినయం, అకున్థత దీక్షా, ఎటువంటి భావాన్నైనా అవలీలగా పలికించే విశాల నేత్రాలూ, హావభావాలు కలిసి ఆమెనొక విలక్షణమైన నర్తకిగా నిలబెడితే, తనకెంతో ప్రియమైన కళని పెంచి పోషించి, తరగని ఆ సంపదని భావి తరాలకి పదిలంగా అందించాలని నిరంతరంగా కృషి సలుపుతున్న మహా నర్తకి శ్రీమతి. శోభా నాయుడు. కళని ప్రేమించాలి, ఆరాధించాలి అని కేవలం చెప్పడం కాకుండా అనుక్షణమూ ఆచరించి చూపుతున్న అభినవ నాట్య సరస్వతి..

మృదు భాషణ కీ, నిగర్వానికీ, నిరాడంబరతకీ మారుపేరుగా నిలిచిన ఈ నృత్య చూడామణి మార్గం ఎందరికో మార్గ దర్శకం.

మహిళలూ- మణిదీపాలు (1 )

2011-03-01T16:41:00.001+05:30

మార్చి ఎనిమిదో తేదీ అంతర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవం. ప్రతీ సంవత్సరమూ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఎన్నో దేశాలలో మహిళలపై తమకున్న గౌరవాన్నీ, ప్రేమనూ వారు సాధించిన అభ్యున్నతినీ కీర్తిస్తూ, వాళ్ళ కీర్తి కిరీటాలలో మరెన్నో కలికి తురాయిలు చేరాలని ఆశించే రోజుగా జరపబడుతుంది. మొట్టమొదటగా ఈ పండగని జర్మనీలో 1911 వ సంవత్సరంలో మార్చి 19 వ తారీకున జరిపారుట. ఈ ఒక్క రోజే మనదా? మిగతావన్నీ కాదా ? అన్న ప్రశ్న పక్కన పెట్టి మనకంటూ కేటాయించుకున్న ఈ రోజుని చక్కగా ఆనందంగా గడిపేస్తే సరిపోతుంది కదా.. మహిళల దినోత్సవం అనగానే జీవితంలో ఎంతో సాధించి, పేరు ప్రఖ్యాతులు సంపాదించుకున్న మహిళలని గుర్తు తెచ్చుకోవడం సహజం.. నా మటుక్కు నాకు ఇలాంటి వారెంతో స్ఫూర్తి ప్రదాతలుగా కనిపిస్తారు, అందుకే అలాంటి కొందరిని గుర్తు చేసుకునే ఈ ప్రయత్నం..

1 . నిరుపమా మీనన్ రావు: ప్రస్తుతం కేంద్ర విదేశాంగ శాఖలో (Ministry of External Affairs)కేంద్ర విదేశాంగ మంత్రిత్వశాఖ కార్యదర్శి గా (Foreign Secretary) గా కీలకమైన బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్న శ్రీమతి నిరుపమా రావు IFS ఆఫీసర్. విదేశాంగ కార్యదర్శిగా ఎంపిక అయిన రెండో మహిళ (మొదటి వారు చోకిలా ఐయ్యర్).

కేరళ లోని మలప్పురం లో జన్మించిన అరవై సంవత్స రాల నిరుపమ, తండ్రి ఆర్మీ ఉద్యోగ కారణంగా పలుచోట్ల చదువుకున్నారు. బెంగళూరు లోని మౌంట్ కార్మెల్ కాలీజీలో బి.ఎ లిటరేచర్, మరాఠ్వాడ విశ్వవిద్యాలయంలో ఎం.ఎ పట్టాని పుచ్చుకున్నారు.

సివిల్ సర్వీసెస్ పరీక్ష లో, సర్వప్రధమురాలిగా 1973 లో ఎంపిక అయ్యి IFS లో చేరారు. అప్పటినించీ ఈ నాటివరకూ ఆమె వృత్తి జీవితంలో అనేక పదవులను చేపట్టారు, అందులో వాషింగ్టన్‌లో పత్రికా వ్యవహారాల మంత్రిగా, మాస్కోలో డిప్యూటీ ఛీఫ్ ఆఫ్ మిషన్‌గా, విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వశాఖలో సంయుక్త కార్యదర్శిగా (తూర్పు ఆసియా), (విదేశీ ప్రచారం) విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వశాఖలో మొదటి మహిళా అధికార ప్రతినిధిగా, సిబ్బంది ముఖ్యాధికారిగా, పెరూ మరియు చైనాకు రాయబారిగా మరియు శ్రీలంక హై కమిషనర్‌గా ఎన్నో కీలకమైన పదవులలో బాధ్యతలను సమర్ధవంతంగా నిర్వహించారు.

IFS శిక్షణ ముగిసిన తర్వాత, ఆమె వియన్నాలోని(ఆస్ట్రియా) భారత రాయబార కార్యాలయంలో పనిచేశారు. 1981-83 మధ్యకాలంలో శ్రీలంకలోని భారత హై కమిషన్‌లో మొదటి కార్యదర్శిగా పని చేసిన ఘనత ఆమెదే . విదేశాంగ వ్యవహారాల మంత్రిత్వశాఖలో ఆమె పనిచేసిన తొలినాళ్ళలోనే చైనాతో భారతదేశానికి ఉన్న సంబంధాల విషయంలో ఆమె వ్యవహరించిన తీరుకి ప్రత్యేక గుర్తింపు పొందారు మరియు ప్రధానమంత్రి డిసెంబర్ 1988లో బీజింగ్‌కు చారిత్రాత్మక పర్యటన చేసినప్పుడు అధికార సభ్యులుగా ఉన్నారు.

విద్య మీద ఉన్న మక్కువ వాళ్ళ ఆమె 1992-93 సంవత్సారాలలో ప్రఖ్యాత హార్వార్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలోని వెదర్‌హెడ్ సెంటర్ ఫర్ ఇంటర్నేషనల్ అఫైర్స్ లో విద్యార్థిగా ఆసియా-పసిఫిక్ భద్రత మీద ప్రత్యేక అధ్యయనం చేశారు.

వాషింగ్టన్‌లోని భారత రాయబార కార్యాలయాలలో మరియు మాస్కోలో మంత్రిగా మరియు డిప్యూటీ ఛీఫ్ ఆఫ్ మిషన్‌గా వరుసగా పనిచేశారు. ఆమె మొదటిసారి రాయబారిగా పెరూకు పంపబడ్డారు మరియు 1995-1998 మధ్యకాలంలో బొలివియా బాధ్యతలను కూడా తీసుకున్నారు. 2001లో విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వశాఖ యొక్క మొదటి మహిళా అధికార ప్రతినిధిగా నియమింపబడ్డారు. భారతదేశ హైకమిషనర్‌గా 2004లో ఆమె శ్రీలంకకు పంపబడ్డారు. 2006లో, చైనాకు ఆమె భారతదేశం యొక్క మొదటి మహిళా రాయబారిగా అయ్యారు. ఆగష్టు 1, 2009న శివశంకర్ మీనన్ తరువాత ఆమె భారతదేశం యొక్క విదేశాంగ కార్యదర్శి అయ్యారు.

డిసెంబర్ 21, 2010న, భారత విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నిరుపమ రావు పదవీకాలాన్ని (31 జూలై 2011 వరకూ) పొడిగించటానికి భారత ప్రభుత్వం అంగీకరించింది.

ఆంగ్ల సాహిత్యం మీదున్న మక్కువ వాళ్ళ ఆమె 'రైన్ రైసింగ్ 'అనే కవితల పుస్తకాన్ని ప్రచురించారు.

ఇంత గొప్ప అర్హతలున్న వీరు ఎప్పుడూ నిరాడంబరంగా ఉండడానికి ఇష్టపడతారు.. తన గురించి చెప్పుకోవడం ఆమెకి తెలియనే తెలియదు. నిరుపమ శ్రీ సుధాకర్ రావు (IAS) ను 1975 లో వివాహం చేసుకున్నారు. వీరికి నిఖిలేశ్, కార్తికేయ అని ఇద్దరు పిల్లలు.

'తనకప్పగించిన పనిని బాద్యతగా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను తప్ప ఇందులో నా గొప్పేమీ లేదు 'అంటారామె వినమ్రంగా. జీవితంలో ప్రతీ రోజూ ఒక కొత్త విషయం తెలుస్తుంది , నేర్చుకుంటే అంటారు అంతేకాదు వచ్చిన ప్రతీ కొత్త పదవీ మరిన్ని కొత్త విషయాలు తెలుసుకోవడానికీ, ఉద్యోగపరంగా విషయ పరిహ్నానాన్ని పెంచుకోవడానికీ ఉపయోగ పడుతుంది అని చెప్పే నిరుపమా రావు గారి గురించి విన్నా, చదివినా ఎంతో గొప్పగా అనిపిస్తుంది. మనమూ ఇలా ఉండగలిగితే ?అనిపిస్తుంది. అలాంటి మహిళా మణి దీపానికి హేట్సాఫ్.

ఆవిడ స్పూర్తితో మరెందరో అమ్మాయిలు ఇలాంటి రంగాలని ఎంచుకుని ముందుకు సాగాలని కోరుకుందాం.

అంకుల్ పాయ్.. అనంత్ పాయ్

2011-03-01T10:48:00.002+05:30

ఈ సారి ఫిబ్రవరి నెలలోని ఆఖరి వారం పుస్తకప్రియులూ, సినిమా ప్రియులు.. ఇలా కళాప్రియులమీద కక్ష తీర్చుకోవడానికే నిశ్చ యించు కుందేమో అనిపిస్తోంది, వరసగా జరుగుతున్న సంఘటనలు చూస్తుంటే. ముందు శ్రీ మిక్కిలినేని.. ఆ తరవాత శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంటనే శ్రీ అనంత్ పాయ్. వీరందరూ వరస తేదీలలో పరమపదించడం నిజంగా ఆశ్చర్యమే. చూస్తుంటే పైనేదో గూడుపుఠానీ చేసి ఈ మహానుభావులందరినీ మనకు లేకుండా , అక్కడకు పనిమీద పిలిచేసుకున్నట్టుగా అనిపించడం లేదూ..

దూర దర్శన్ లో ఎప్పుడో 1967 లో జరిగిన ఒక క్విజ్ ప్రోగ్రాం లో అభ్యర్ధులు 'గ్రీక్ పురాణాల గురించి అవలీల గా చెప్పి మన పురాణాలూ, ఇతిహాసాల దగ్గరకు వచ్చేసరికి తడబడడం చూసిన ఒక వ్యక్తి కి వచ్చిన ఆలోచనే.. అజరామరంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా పిల్లలతోనూ, వాళ్ళ తల్లితండ్రులతోనూ ప్రేమగా పెనవేసుకుపోయిన 'అమర చిత్ర కధలు'. అంటే ఆశ్చర్యమే. ఇప్పటి వరకూ దాదాపు గా 85 శీర్షికలతో వచ్చిన ఈ పుస్తకాలు దాదాపుగా 440 మిలియన్ కాపీలు అమ్ముడుపోయి చరిత్రని సృష్టించాయి. ఇప్పటికీ ప్రతీ సంవత్సరమూ మూడు మిలియన్లవరకూ అమ్ముడుపోతూనే ఉంటాయి. వీటిలో పురాణాలకీ, ఇతిహాసాలకీ, చరిత్రకీ సంబంధించిన ఎన్నో కధలు పుస్తకాలుగా ప్రచురించ బడ్డాయి. సాధారణంగా ఒక వ్యక్తి గురించి కానీ, ఒక సంఘటన గానీ కేంద్ర బిందువుగా ఈ పుస్తకాలు సాగుతాయి. బీర్బల్, తెనాలి రాముడు లాంటి వారిగురించీ, శివుడు, దుర్గ, విష్ణు పురాణాలూ, జాతక కధలూ, భగవద్ గీతా, మదర్ తెరీసా ఇలా ఒకటనేమిటి ఎన్నో రకాల ఇతివృత్తాలూ, ఆహ్లాదంగా రాసే రాతలూ, ఆకట్టుకునే గీతలూ.. వెరసి మనకి మనసుకి హత్తుకునే కతలూ..అవి చెప్పే ఊసులూ.. అమర్ చిత్రకధలకీ, మిగతా వాటికీ కూడా కదా, కధనం శ్రీ పాయ్ సమకూర్చేవారు. రాం వారీకర్, దిలీప్ కదం. ప్రతాప్ ములిక్ వంటి వారు బొమ్మలని అందించేవారు.

ఆ తరవాత 1980 లో స్థాపించబడిన 'టింకిల్" అనే పిల్లల కార్టూన్ పత్రిక ఎంత పేరు ప్రఖ్యాతులు సంపాదించిందో చెప్పక్కరలేదు. రామూ, షామూ, తంత్రీ ద మంత్రీ, షికారీ శంబు, ప్యారేలాల్, సుపండి లాంటి పాత్రలైతే ప్రతీ ఇంట్లోనూ కుటుంబ సభ్యులలాగా కలిసిపోయాయి. సుపండి జోకులైతే ఇన్నీ, అన్నీ కావు, ప్రతీ టింకిల్ పత్రికలోనూ కనిపిస్తూనే ఉంటాయి, కడుపుబ్బ నవ్విస్తూనే ఉంటాయి. కేవలం మానవ పాత్రలే కాదు, మరిచిపోలేని జంతువులూ ఉన్నాయి.. కపీశ్ అనే మర్కట రాజమూ , చమత్కా అనే నక్క, డూబ్ డూబ్ అనే మొసలి, కీచు మీచు అనే కుందేళ్ళూ ఇలా ఎన్నో పాత్రలు, వాటి మధ్యన జరిగే ఆసక్తికరమైన కధనాలూ..అను క్లబ్ అనే పేరిట విజ్ఞాన సంబంధితమైన విశేషాలూ, వింతలూ పంచుతారు. మీ చిన్నప్పుడు ఏమి జరిగింది? అనో లేక మీరే కధ రాయండి !అనో పిల్లలని తమతో కలుపుకునే ప్రయత్నాలూ, చిన్న చిన్న పజిల్సూ, ప్రశ్నలూ ఇలా ఎన్నో ఆకర్షణలతో టింకిల్ పత్రిక పిన్నలనూ, పెద్దలనూ ఒకేరీతిన అలరిస్తుంది. వీటన్నింటి వెనకా ఉన్నది పెద్ద సంస్థ ఏమీ కాదు.. కేవలం ఒక వ్యక్తి.. అతనే శ్రీ అనంత్ పాయ్.

కర్నాటక లో 1929 లో జన్మించిన శ్రీ పాయ్ తన రెండో ఏటనే తల్లితండ్రులని పోగోట్టుకున్నారు. తరవాత స్వ శక్తి తో బొంబాయిలో ఉన్నత విద్యాభ్యాసం చేసారు. మొదటినించీ కూడా పాయ్ కి పుస్తకాలు చదవడమే కాక, ప్రచురించడం అందునా 'కామిక్స్' ని ప్రచురించడం అంటే చాలా ఇష్టం. పెద్దగా నడవకపోయినా 1954 లో ప్రచురించబడిన "మానవ్' అన్న పత్రిక వీరిదే. వీరు టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా లో పనిచేస్తున్నప్పుడు వారి 'ఇంద్రజాల్' కామిక్స్ వల్ల చాలా అనుభవం గడించారు. ఆ తర్వాత ఇండియా బుక్ హౌస్ "మీర్చందానీ' గారితో కలిసి అమర్ చిత్ర కదా ప్రారంభించారు..ఇవి అనేక ప్రాంతీయ భాషలలోకూడా లభిస్తాయి. ఇలా శ్రీ పాయ్ ని మా దేశంలోనే కార్టూన్ యుగానికి 'ఆద్యుడు' గా చెప్పవచ్చు.
కేవలం పిల్లల పుస్తకాలే కాక 'పర్సనాలిటీ డెవెలప్ మెంట్' మీద వీడియో చిత్రాల్నీ, పుస్తకాలనీ కూడా వెలువరిం చారు. ఆడియో పుస్తకాలకి ప్రయోక్తగానూ పనిచేశారు. పిల్లలకి 'అంకుల్ పాయ్' గా ఎంతో ప్రియమైన మావయ్యగా ఎన్నో కధలూ కబుర్లూ చెప్పే ఈ మావయ్యని ఎన్నో అవార్డులూ, రివార్డ్ లూ వరించాయి. బొంబాయిలోని ప్రభాదేవి లో శ్రీ పాయ్ తన భార్య శ్రీమతి లలితా పాయ్ తో కలిసి నివసించేవారు.
వారి ఆత్మకు ఆ భగవంతుడు శాంతి ప్రసాదించాలని కోరుకుంటూ..

మరి లేరు.. మరలిరారు.

2011-02-24T10:42:00.001+05:30

ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారు ఇక లేరు.. మరి తిరిగి రారు.. నిజమేనా? తెల్లవారుతూనే ఎంత విషాదకరమైన వార్త వినవలసి వచ్చింది.. పొద్దున్నే ఒకటో రెండో తెలుగు బ్లాగ్లలో తప్ప మరెక్కడా కనిపించలేదు చాలా సేపు.. అబద్ధమైతే బావుండును అని ఒక ఆశ మనసులో అన్నిమూలలా.. ఆశ, దోశ అన్నారు ఆయన.. .

ఇలా మీ దారిన మీరు హాయిగా వెళ్ళిపోతే ..అరుదైన శైలికీ , ఆరోగ్యమైన హాస్యానికీ , అందమైన తెలుగు సాహిత్యానికీ , వీటన్నింటికీ చిరునామా రమణ గారే అని ఆరాధించే ఆశేషాంధ్ర సాహితీప్రియుల మాట ఏమిటి? అని అడుగుదామంటే వీలేదీ? అభిమానులు .. సరే..

పిల్లపిడుగులు బుడుగులూ, చిన్నారి సీగాన పెసూనాంబ లూ, రాధా గోపాళాలూ, లావుపాటి పక్కింటి పిన్నిగార్లూ, రెండు జెళ్ళ సీతలూ, వాళ్లకి ఈలలు వేసే బాబాయిలూ ఏమయిపొతారు? హలో ఓ ఫైవుందా? అని అప్పారావులు ఎవరిని అడుగుతారు? ఇప్పుడు ఫైవు కూడా రూపాయి బిళ్ళలా నాణెం అయిపోయిది కదా, కనీసం ఓ టెన్ ఉందా అని వారు అడగాలన్నా, ఆ డైలాగ్ మార్చి రాయాలన్నా ఎవరి దగ్గరకి వెళతారు ? పాపం వాళ్లనోసారి చూడండి సార్!

మూగమనసులూ, పూలరంగడూ, భార్యా భర్తలూ అంటూ ప్రేక్షకుల మనసులతో మీ కలంతో దాగుడు మూతలాడి ఇక ఇప్పటికింతే అని ఇప్పుడు తీరిగ్గా దానికి కేప్ పెట్టేస్తే ఎలాగండీ ?

మేమిద్దరం తూగోజీ, పగోజీ అని చెప్పి, ఇప్పుడు ఆయన్నీ, ఆయనతో పాటు తెలుగువారినీ ఒంటరిగా వదిలేస్తే అర్ధం ఏమిటి రమణాజీ? భట్టు గారి అట్టు మీద వొట్టు, ఎన్నో తెలుగు కళ్ళల్లో తిరిగిన కన్నీరు మీద ఒట్టు... మీరు లేక మా అందరి మనసులూ మూగపోవూ.. మనసుల దాకా ఎందుకు? ఈ వార్త విని మనుషులే మూగపోయారు..నిజంజీ.

తెలుగు వాకిట మీరిద్దరూ వేసిన "ముత్యాల ముగ్గులు', పెట్టిన 'గోరంత దీపాలు, బుద్ధిమంతులుగా మారిన బుడ్డిమంతులు, వారు 'అందాల రాముళ్లై' తరుణి సీతమ్మను చేపట్టినప్పుడు మీరు చేయించిన 'సీతాకళ్యాణాలు' ( మామూలు భాషలో సీతమ్మ పెళ్ళిళ్ళూ ), రాధా కళ్యాణాలు.. పెళ్లీడు పిల్లలతోనూ, నవదంపతులతోనూ మీరు చదివించిన పెళ్లి పుస్తకాలు, మిస్టర్ మొగుడా? మిసెస్ పెళ్ళామా ? అన్నది కాదు ప్రశ్న, భర్త కొంచం ఎక్కువ సమానం అని నువ్వనుకున్నా కావలసినది సమానత్వమే, తెలుసుకోరా మొగుడా అని మెత్తగా చివాట్లు పెట్టిన మిస్టర్ పెళ్ళాలూ .. ఒకరా ఇద్దరా.. చిట్టా రాస్తే సంపూర్ణ రామాయణమంత పెద్ద గ్రంధం నిండే మీ చిత్రాలూ, పాత్రలు . చిత్రసీమనూ, మంచి తెలుగు చిత్రాభిమానులనూ ఎన్నో ఏళ్ళు ఏలిన జంట రాజాదిరాజుల్లో ఒకరు లేక అనాధలై తల్లడిల్లి పోవూ?

ఆత్మ కధంటే కేవలం ఆత్మ స్తుతీ, పరనిందా నూ.. అందుకే నేను రాయనన్నాను అన్నారు. అయినా స్వాతీజీ మాట కాదనలేక రాసానన్నారు. ఎంత మంచి పని చేసారు.. కోతి కొమ్మచ్చి, కో.కొ.. కొహొతి కొమ్మ్మచ్చి అని మొదటా, ఇంకోతి కొమ్మచ్చి అంటూ పిమ్మటా, సరదాగా, గడుసుగా, గబా గబా ఎన్నో కొమ్మలు ఎక్కించారు.. మధ్య మధ్యలో 'శాఖా చంక్రమణం' చేస్తున్నాను.. అయ్యా క్షమించండి అంటూ ఎన్నో విషయాలు తమాషాగా చెప్పారు, మురిపించారు.. మమ్మల్ని మరిపించారు.. ముక్కు గోక్కుంటున్న బొమ్మ వేసి 'ముక్కోతి కొమ్మచ్చి' త్వరలో అని ఊరించారు. ఇంతలోకే ఏమంత తొందర వచ్చిందని చిటారు కొమ్మనేక్కేసారు ? ఇక్కడ పంచిన సాహితీ పరిమళాలు చాలు , ఇంక అక్కడ కూడా ఇదే పని చెయ్యి అంటూ ఓ ఆర్డర్ పారేసి అక్కడ దేవుడేం మిఠాయి పొట్లం పెట్టాడో మరి..

ఎక్కడి మానుష జన్మం బెత్తిన ఫలమేమున్నది?

2011-02-07T17:37:00.005+05:30

జనవరి 24 వ తారీకున బెంగళూరు ఇందిరానగర్ లోని పురందరదాస భవనంలో జరిగిన 'ప్రియా సిస్టర్స్' సంగీత కచేరీకి వెళ్ళాము. వాళ్ళిద్దరూ ఎంత ప్రతిభావంతులో, ఎంత బాగా పాడతారో ఇప్పుడు నేను కొత్తగా చెప్పవలసిన పని లేదు..

వారిద్దరూ నాకు కజిన్స్ అవుతారు అని చెప్పుకోవడానికే నాకెంతో గర్వంగా ఉంటుంది.. చిన్నప్పుడు ఎప్పుడూ వారిని కలిసే అవకాశం రాలేదు, ఈ మధ్యనే కలిసినా సరే ఎంతో ఆప్యాయంగా మాట్లాడతారు. 'విద్యావంతులకి వినయమే భూషణం 'అన్న నానుడిని నిజం చేస్తూ..ఈ సారి వచ్చినప్పుడు మా ఇంటికి తప్పకుండా వస్తామని చెప్పారు కూడా.

క్రిందటి సంవత్సరం వాళ్ళ కచేరి కి వెళ్ళినప్పుడు వారిద్దరూ పాడిన "ఎక్కడి మానుష జన్మం బెత్తిన ఫలమేమున్నది "అన్న కీర్తన మా మనసులకి హత్తుకుపోయింది. అందుకే ఈ సారి కచేరీ ప్రారంభం అవటానికి ముందే స్టేజ్ మీదకి వెళ్లి పలకరించి ఈ కీర్తన మళ్ళీ పాడమని మా రిక్వెస్ట్ ఇచ్చి వచ్చాను. వారు కూడా అన్ని రకాల కృతులూ అద్భుతంగా పాడి, తన్యావర్తనం తరవాత మొదటగా ఇదే పాట పాడారు. జంట గాత్రాలతో వారు భౌళి రాగం లో పాడుతుంటే చెప్పలేని ఒక అనుభూతి మనసంతా పరుచుకుంటుంది. వీనులవిందైన గాత్రం, వినసొంపుగా మానవ నైజాన్ని ఆవిష్కరించిన సాహిత్యమూ కలిసి మన జీవితాన్ని మన కళ్ళెదుట నిలబెడతాయి.. నిలదీస్తాయి కూడా. ఆ కీర్తనని మీతో పంచుకోవాలనే ఈ ప్రయత్నం.

అన్నమాచార్య కీర్తనగానే ప్రాచుర్యాన్ని పొందిన ఈ కీర్తన ని నిజానికి రాసినది ఆయన కుమారుడైన పెదతిరుమలాచార్య . ఆయన ఎంతో సరళమైన మాటలతో చక్కగా రచించిన కృతి ఇది.

పల్లవి: "ఎక్కడి మానుష జన్మం బెత్తిన ఫలమేమున్నది? నిక్కము నిన్నే నమ్మితి నీ చిత్తంబికనూ.. నీ చిత్తంబికనూ" అన్న పల్లవితో మొదలవుతుంది..అన్ని జన్మలలోనూ అత్యుత్తమమైనదిగా చెప్పబడే మనిషి జన్మ ఎత్తినా సరే, ఫలమేముంది?.. అందుకే నిన్నే నమ్మినాను.. ఆ తర్వాత నీ ఇష్టం.. నువ్వే నన్ను బ్రోచే దిక్కువు అని భగవంతునికి చెప్పుకోవడం..

చరణం 1 : మరువను ఆహారంబును, మరువను ఇంద్రియ భోగము, మరువను సంసార సుఖము మాధవ నీ మాయా

మరిచెద సుజ్ఞానంబును, మరిచెద తత్వరహస్యము, మరిచెద గురువును దైవము మాధవ నీ మాయ (ఎ)

మొదటి చరణం లో ఆహారాన్నీ, ఇంద్రియ భోగాలనీ, సంసార సుఖాలనీ మరువను కానీ సుజ్ఞానాన్నీ, తత్వరహస్యాన్నీ, గురువునీ దైవాన్నీ మాత్రం అవలలీలగా మరిచిపోతాను అంటే ఇది ఓ మాధవా నీ మాయే కదా, అది కాక వేరే ఏదీ కాదు కదా, నేను ఎంతో గొప్ప మానజన్మ ఎత్తినా ఫలమేముంది ? చెయ్యవలసిన పనులు సరిగా చెయ్యనప్పుడు అందుకే నిన్నే నమ్మాను నీ చిత్తం.. అని అర్ధం

చరణం 2 : విడువను పాపము పుణ్యము, విడువను నా దుర్గుణములు విడువను మిక్కిలి ఆశలు విష్ణుడ నీ మాయా

విడిచెద షట్ కర్మంబులు, విడిచెద వైరాగ్యంబును, విడిచెద నాచారంబును విష్ణుడ నీ మాయ (ఎ)

రెండవ చరణంలో అదే కొనసాగిస్తూ అన్ని జన్మలలోనూ ఉత్తమమైన జన్మ ఎత్తి కూడా నేను నా దుర్గుణములనూ , నా ఆశలనూ పాప పుణ్యాలని విడవ లేను కానీ వైరాగ్యాన్నీ, చేయవలసిన షట్ కర్మలనీ, ఆచార వ్యవహారాలనీ చాలా అవలీలగా విడిచేస్తాను ఇది అంతా ఓ విష్ణుడా నీ మాయ మాత్రమే! అని ఆయననే అనడం అన్నమాట. నువ్వు ఈ మాయలో పడకుండా రక్షిస్తే చాలు అనేమో మరి.

చరణం 3 : తగిలెద బహు లంపటముల, తగిలెద బహు బంధనముల తగులను మోక్షపు మార్గము తలపున ఎంతైనా

అగపడి శ్రీ వెంకటేశ్వర అంతర్యామివై, నగి నగి నను నీవేలితి నాకా ఈ మాయా. (ఎ)

ఆఖరి చరణంలో పెరుకేంతో ఘనమైన ఈ మానవ జన్మలో నేను కోరి తగులుకునేవన్నీ లంపటాలు, బంధనాలు అంతేకానీ కనీసం తలపులోనైనా మోక్షమార్గాన్ని తగులుకోను..అంతర్యామివై నీవు నన్ను ఎలుకోవలసిన వాడివి, నా చెంతనే ఉండగా నాకేందుకయ్యా ఈ మాయ? అని ప్రశ్నిస్తారు తిరుమలాచార్య.

మనుష్యుల జీవన విధానాన్నీ, మాయా మోహపు జీవిత చక్రంలో ఇమిడిపోయి తెలుసుకోవలసిన సత్యాలనీ, విధానాల్నీ తెలుసుకోలేక పోవడాన్ని ఆవిష్కరిస్తూనే ఇది అంతా నీ మాయ మాత్రమే కదయ్యా, నా తప్పేముంది అని దేవుడిని అడుగుతారు. అలాగే నాకేమీ తెలియదు.. ఎంత గొప్ప జన్మ ఎత్తినా సరే.. నిజంగా నిన్నే నమ్మాను కనక అంతా నీ ఇష్టం అని ఆ అంతర్యామి పైనే భారం మోపుతారు ఆచార్యులవారు .

మన జీవితాన్ని తరచి మనముందు నిలబెట్టే సాహిత్యమూ, సంప్రదాయబద్ధంగా సాగే ఎంతో చక్కని గానం వెరసి..అందరూ తప్పకుండా ఒక్కసారైనా విని తీరవలసిన కీర్తన అని నా అభిప్రాయం. క్రింద రెండు లింక్ లు ఇస్తున్నాను, ఒక దానిలో ప్రియా సిస్టర్స్ కనిపించరు, వినిపిస్తారు, రెండో దానిలో వారూ, వారిని అభిమానించేవారూ కూడా కనిపిస్తారు.

ప్రియా సిస్టర్స్ అద్భుతంగా గానం చేసిన ఈ కీర్తన మీకోసం ఇదిగో ఇక్కడ..